The Effectiveness of Multiple Intelligence Applications on Academic Achievement: A Meta-Analysis

Öz

The purpose of this study was to examine the effectiveness of multiple intelligence applications on academic achievement in Turkey. Accordingly, findings of independent research studies aimed to find out effectiveness of multiple intelligence applications are gathered in a meta-analysis. Total of 71 studies, 66 dissertations and 7 articles were included in the meta-analysis meeting the inclusion criteria. Meta-analysis calculations resulted that the multiple intelligence applications have a large and positive effect on academic achievement. It was also revealed that the effect of multiple intelligence applications vary by application period. Thus, as the application period increases, the effect of multiple intelligence application also increases. On the other side, effectiveness of the applications does not vary by; the type of the course, level of the class and the type of the research. Some suggestions made according to the research findings.

Anahtar Kelimeler

• Multiple intelligence, academic achievement, meta-analysis

Kaynakça

1. Abrami, P.C., Bernard, R.M., Borokhovski, E, A., Wade, M., Surkes A., Zhang, D. & Tamim, R. (2009). Instructional interventions affecting critical thinking skills and dispositions: A stage 1 meta-analysis, Review of Educational Research, 78 (4), 1102-1134.
2. Akçin, S. (2009). The effects of usıng actıvıtıes based on multıple ıntellıgence theory on 11th grade students’ learnıng and retentıon of englısh vocabulary. Unpublished mater dissertation,
3. Dokuz Eylül University, İzmir. Akman, N. (2007). Ortaöğretimde insanda destek ve hareket sistemi konusunun çoklu zeka temelli işlenmesinin öğrenci başarısı üzerine etkisi. Unpublished mater dissertation, Gazi University, Ankara.
4. Arends, R. (1997). Classroom instruction and management. New York: McGraw-Hill.
5. Armağan, F.Ö. (2011). Kavramsal değişim metinlerinin etkililiği: Meta analiz çalışması.
6. Unpublished doctorate dissertation, Gazi University, Ankara. Armstrong, T. (2010). Multiple intelligences in the classroom (3 edition). Alexandria, VA:
7. Association for supervision and curriculum development. rd Aydın, M., Kaşarcı, İ., Yurt E. (2012, October). Drama yönteminin başarıya etkisi: Bir meta analiz çalışması. Presented at meeting of II. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, Bolu, Turkey.
8. Bloom, B. S. (1979). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (Trans. Durmuş Ali Özçelik)

9. Ankara: Milli Eğitim Basımevi. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. (2009). Introduction to meta-analysis. Oboken, NJ: Wiley.
10. Bümen, N.T. (2005). Öğretmenlerin yeni ilköğretim 1-5. Sınıf programıyla ilgili görüşleri ve program uygulamaya hazırlayıcı bir hizmetiçi eğitim çalışması örneği, Ege Eğitim Dergisi,6 (2), 21-57.
11. Camnalbur, M., & Erdoğan, Y. (2008). Bilgisayar destekli öğretimin etkililiği üzerine bir meta analiz çalışması: Türkiye örneği, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8, 497-505.
12. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd Ed.). Hillsdale,
13. NJ: Lawrence Earlbaum Associates. Cumming, G. (2012). Understanding the new statistics. New York: Routledge, Taylor and Francis Group.
14. Darabi, A., Liang, X., Suryavanshi, R. & Yurekli, H. (2013). Effectiveness of online discussion strategies: A meta-analysis, American journal of distance education, 27(4), 228- 2
15. Dunn, R., & Dunn, K. (1978). Teaching students through their individual learning styles.
16. Reston, VA: Reston Publishing. Eberle, S. G. (2011), Playing with the multiple ıntelligences, American Journal of Play, 4 (1), 19
17. Elmacı, T. (2010). Çoklu zekâ kuramına dayalı öğretimin ortaöğretim 9. Sınıf biyoloji dersi canlıların temel bileşenleri konusunda öğrencilerin akademik başarısına etkisi, Unpublished mater dissertation, Gazi University, Ankara.
18. Gardner, H. (1993). Frames of mind: The theory of multiple intelligences (2nd edition). New York, NY: Basic Books.
19. Ginns, P., Martin, A. J., & Marsh, H. W. (2013). Designing instructional text in a conversational style: A meta-analysis. Educational Psychology Review, 25(4), 445-472.
20. Gözütok, D. (2001). Başkent Üniversitesi Koleji Ayşeabla okullarında çoklu zekâ kuramı uygulaması. Ankara: Siyasal Yayıncılık.
21. Gracıous, A. & Shyla, A. J. (2012). Multıple ıntellıgence and dıgıtal learnıng awareness of prospectıve teachers, Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 11(3), 112-118.
22. Gregorc, A. F. (1985). Inside styles: Beyond the basics. Maynard, MA: Gabriel Systems.
23. Gözüyeşil, E. (2012). Beyin temelli öğrenmenin akademik başarıya etkisi: Bir meta analiz çalışması. Unpublished mater dissertation, Niğde University, Niğde.
24. Gürbüzoğlu, S. (2009). Çoklu zekâ kuramına dayalı işlenen protein sentezi konusunun öğrencilerin başarısına,bilgilerindeki kalıcılığına ve öğrenci görüşlerine etkisi. Unpublished doctorate dissertation. Atatürk University, Erzurum.
25. Harms, P. D., & Credé, M. (2010). Emotional intelligence and transformational and transactional leadership: A meta-analysis. Journal of Leadership & Organizational Studies, 17(1), 5-17.
26. Hartung, J., Knapp, G., & Sinha, B. K. (2008). Statistical meta-analysis with applications.
27. Hoboken, NJ, USA: John Wiley & Sons, NC. Hedges, L. V., & Olkin, I. (1985). Statistical methods for meta-analysis. New York: Academic Press.
28. Hoerr, T. (2000). Becoming a multiple intelligences school. Washington DC: Association of School Curriculum Development.
29. Kablan, Z., Topan, B., & Erkan, B. (2013). Sınıf içi öğretimde materyal kullanımının etkililik düzeyi: Bir meta-analiz çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1629-1644.
30. Kaşarcı, İ. (2013). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi: bir meta-analiz çalışması. Unpublished mater dissertation, Osmangazi
31. University, Eskişehir. Kaşarcı, İ., Aydın, M., Yurt E., & Sünbül, A. M. (2012). Strateji öğretiminin başarıya etkisi: bir meta analiz çalışması. Presented at meeting of II. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim
32. Kongresi, Bolu, Turkey. Kış, A., & Konan, N. (2014). Okul müdürlerinin öğretimsel liderlik davranışlarını gösterme düzeylerine ilişkin sınıf ve branş öğretmenlerinin görüşleri: bir meta-analiz. Eğitim ve öğretim araştırmaları dergisi, 3(1), 359-374.
33. Koç, E. S. & Şahin, A.E. (2014). Çoklu zekâ kuramı ile desteklenmiş olan basamaklı öğretim programının öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi, Eğitim ve bilim, 39(174), 286-296.
34. Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experiences AS the source of learning and development. Englewood Cliffs, N. J: Prentice Hall Inc.
35. Mills, L.B. (2009). A meta-analysis of the relationship between emotional ıntelligence and effective leadership, Journal of curriculum and ınstruction, 3(2), 22-38.
36. Okursoy, F. G. (2009). Kavram haritaları öğretim stratejisinin öğrenci başarısına etkisi: Bir meta analiz çalışması. Unpublished mater dissertation, Marmara University, İstanbul.
37. Özdemirli, G. (2011). İşbirlikli öğrenme yönteminin öğrencinin matematik başarısı ve matematiğe ilişkin tutumuüzerindeki etkililiği: Bir meta-analiz çalışması. Unpublished mater dissertation, Çukurova University, Adana.
38. Petticrew, M., & Roberts, H. (2006). Systematic reviews in the social sciences. MA-USA:
39. Blackwell Publishers Ltd. Petitti, D. B. (2000). Meta-analysis, decision analysis, and cost-effectiveness analysis: methods for quantitative synthesis in medicine. Newyork: Oxford University Press.
40. Pintrich, P. R., Smith, D. A. F., Garcia, T., & McKeachie, W. J. (1993). Reliability and predictive validity of the motivated strategies for learning questionnaire (MSLQ). Educational and Psychological Measurement, 53(3), 801-814.
41. Rothstein, H. R., Sutton, A. J., & Borenstein, M. (Eds.). (2005). Publication bias in meta- analysis: Prevention, assessment and adjustments. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
42. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya, Ankara: Yargı yayınevi.
43. Şahin, İ. (2007). Yeni ilköğretim 1. kademe Türkçe programının değerlendirilmesi, İlköğretim Online, 6(2), 284-304.
44. Şahin, M. C. (2005). İnternet tabanlı uzaktan eğitimin etkililiği: Bir meta-analiz çalışması.
45. Unpublished mater dissertation, Çukurova University, Adana. Üstün, U., & Eryılmaz, A. (2014). Etkili araştırma sentezleri yapabilmek için bir araştırma yöntemi: Meta-analiz. Education and Science, (39)174, 1-32.
46. Weinstein, C. E., & Mayer, R. E. (1986). The teaching of learning strategies. In M. C.
47. Wittrock (Ed.), Handbook on research in teaching (3rd ed.). (pp. 315-327) New York: Macmillan. Williams, L. Williams, C. & Parker, R. (2013). Academic benefits of peer tutoring: A meta- analytic review of single-case research, School psychology review, 42(1), 39-55.
48. Yıldız, N. Ç. (2002). Verilerin değerlendirilmesinde meta-analizi. Unpublished mater dissertation, Marmara University, İstanbul. Ek
49. Meta-analize dâhil edilen çalışmalar Çalışmalar Etki Düzeyi ve %95 Güven Aralığı Yokluk Hipotezi Etki Düzeyi (Hedges's g) 2,943 0,413 Üst Sınır Z p Akçin, 2009 Akman, 2007 Altınsoy, 2011 Altıntaş, 2013 Altun, 2006 Altunkaya, 2008 Altuntaş, 2007 Ateş, 2007 Aydoğan, 2006