Integration of Immigrants in Turkey and Their Cultural Interactions in Everyday Life: The Case of the Chinese

Öz

Günümüzde sınırların daha kolay aşılabilmesi ile coğrafi hareketlilikler hız kazanmaktadır. Bu coğrafi hareketliliklerden bir tanesini uluslararası göçler oluşturmaktadır. Uluslararası göçler ile birlikte göçmenlerin kimlik, kültürel kodları ve gündelik yaşam biçimleri, hedef ülkede yeni bir kimlik ve sosyo-kültürel yapı ile karşılaşmaları durumunda değişebilmektedir. Bu durum, göçmenlerin kültürleşme, topluma adapte olma ve uyum sağlama süreçlerini etkilemektedir. Bu çalışmada göç, kimlik ve kültürleşme kuramları üzerinden Türkiye’de yaşayan Çinli göçmenler ele alınmıştır. Bu çalışmada Çinlilerin; Türkiye’yi seçme nedenleri, yasal olarak Türkiye’de bulunma durumları, Türkiye ve Türkler ile olan ilişkilerine uyum sağlama düzeyleri, hibrit kimlik oluşturup oluşturamadıkları, Türk kültüründen etkilenme ve Türkiye’deki hizmetlerden yararlanma düzeyleri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma modeli kullanılmış, katılımcı ve kurumlara kartopu örnekleme modeli ile ulaşılmıştır. Çalışmada 15 Çinli katılımcıya ve Çinliler ile ilişkisi bulunan 5 kuruma yarı yapılandırılmış mülakat formu uygulanmıştır. Çalışmanın veri analizinde ise nitel olan içerik analiz tekniği kullanılmıştır. Çalışmada Çinlilerin eğitim, istihdam, evlilik gibi farklı nedenlerle Türkiye’yi hedef ülke olarak seçtikleri, farklı alanlarda öğrenim gördükleri ve istihdam sağladıkları, genel olarak göçmenlerin Çin vatandaşı olarak Türkiye’de bulundukları tespit edilmiştir. Çinli göçmenlerin dil, barınma, sağlık gibi hizmetlere erişimde problem yaşadıkları, Türkiye ve Türkler ile olan ilişkilerine uyum sağladıkları ve Türk kültüründen etkilendikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Identity
• China
• Culture
• Adaptation

Göçmenlerin Türkiye’ye Entegrasyonu ve Gündelik Hayatta Kültürel Etkileşimleri: Çinliler Örneği

Öz

Günümüzde sınırların daha kolay aşılabilmesi ile coğrafi hareketlilikler hız kazanmaktadır. Bu coğrafi hareketliliklerden bir tanesini uluslararası göçler oluşturmaktadır. Uluslararası göçler ile birlikte göçmenlerin kimlik, kültürel kodları ve gündelik yaşam biçimleri, hedef ülkede yeni bir kimlik ve sosyo-kültürel yapı ile karşılaşmaları durumunda değişebilmektedir. Bu durum, göçmenlerin kültürleşme, topluma adapte olma ve uyum sağlama süreçlerini etkilemektedir. Bu çalışmada göç, kimlik ve kültürleşme kuramları üzerinden Türkiye’de yaşayan Çinli göçmenler ele alınmıştır. Bu çalışmada Çinlilerin; Türkiye’yi seçme nedenleri, yasal olarak Türkiye’de bulunma durumları, Türkiye ve Türkler ile olan ilişkilerine uyum sağlama düzeyleri, hibrit kimlik oluşturup oluşturamadıkları, Türk kültüründen etkilenme ve Türkiye’deki hizmetlerden yararlanma düzeyleri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma modeli kullanılmış, katılımcı ve kurumlara kartopu örnekleme modeli ile ulaşılmıştır. Çalışmada 15 Çinli katılımcıya ve Çinliler ile ilişkisi bulunan 5 kuruma yarı yapılandırılmış mülakat formu uygulanmıştır. Çalışmanın veri analizinde ise nitel olan içerik analiz tekniği kullanılmıştır. Çalışmada Çinlilerin eğitim, istihdam, evlilik gibi farklı nedenlerle Türkiye’yi hedef ülke olarak seçtikleri, farklı alanlarda öğrenim gördükleri ve istihdam sağladıkları, genel olarak göçmenlerin Çin vatandaşı olarak Türkiye’de bulundukları tespit edilmiştir. Çinli göçmenlerin dil, barınma, sağlık gibi hizmetlere erişimde problem yaşadıkları, Türkiye ve Türkler ile olan ilişkilerine uyum sağladıkları ve Türk kültüründen etkilendikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Kimlik
• Çin
• Kültür
• uyum

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2019). Göç Sosyolojisi (3. Baskı b.). Ankara: Nobel Yayınları.
2. Aksu-Koç (Dü) içinde, İnsan Gelişimi, Aile ve Kültür: Farklı Bakış Açıları (A. Onacak, Çev., 2. Baskı b., s. 247-258). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
3. Aydın, M. (2011). Kültür Sosyolojisinin Temel Kavramları. K. Alver, & N. Doğan (Dü) içinde, Kültür Sosyolojisi (2 b., s. 47-68). Ankara: Hece Yayınları.
4. Bakırcıoğlu, R. (2016). Ansiklopedik Eğitim ve Psikoloji Sözlüğü (2. baskı b.). Ankara: Anı Yayıncılık.
5. Barker, C. (2008). Cultural Studies: Theory and Practice (3. Baskı b.). London: Sage Publications Ltd.
6. Berry, J. W. (2001). A Psychology of Immigration. Journal of Social Issues, 57(3), 615-631.
7. Berry, J. W. (2005). Acculturation: Living Successfully in Two Cultures. International Journal of Intercultural Relations, 29, 697–712.
8. Berry, J. W. (2018). Kültürel Açıdan Çoğulcu Toplumlarda Bir arada Yaşamak: Kültürlenme ve Çok-kültürlülüğü Anlamak veYönetmek. S. Bekman, & A.

9. Berry, J. W., Kim, U., Minde, T., & Mok, D. (1987). Comparative Studies of Acculturative Stress. The International Migration Review, 21(3), 491-511.
10. Berry, J. W., Kim, U., Power, S., Young, M., & Bujaki, M. (1989). Acculturation Attitudes in Plural Societies. Applied Psychology An International Review, 38(2), 185-206.
11. Berry, J. W., Poortinga, Y. H., Segall, M. H., & Dasen, P. R. (2002). Cross-Cultural Psychology: Research and Applications (2. Baskı b.). Cambridge: Cambridge University Press.
12. Bruce, S., & Yearley, S. (2006). The Sage Dictionary of Sociology. London: Sage Publications Ltd.
13. Cengiz, S. (2010). Göç, Kimlik ve Edebiyat. Zeitschrift für die Welt der Türken, 2(3), 185-193.
14. Chambers, I. (2019). Göç, Kültür, Kimlik (3. Basım b.). (İ. Türkmen, & M. Beşikçi, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
15. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Tasarımı. Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma Deseni (A. Budak, & İ. Budak, Çev., 3. baskı b., s. 42-68). içinde Ankara: Siyasal Kitabevi.
16. Giddens, A., & Sutton, P. W. (2014). Sosyolojide Temel Kavramlar. (A. Esgin, Çev.) Ankara: Phoenix Yayınevi.
17. Göker, G. (2015). Göç, Kimlik, Aidiyet: Kültürlerarası İletişim Açısından İsveçli Türkler. İstanbul: Literatürk Academia Yayınları.
18. Güvenç, B. (1979). İnsan ve Kültür. İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Hagen-Zanker, J. S. (2010). Modest expectations Causes and Effects of Migration on Migrant Households in Source Countries. Boekenplan, Maastricht, The Netherlands: the Degree of Doctor at the Maastricht University.
20. Haviland, W. A., Prins, H. E., Walrath, D., & Mcbride, B. (2008). Kültürel Antropoloji. (İ. D. Erguvan-Sarıoğlu, Çev.) İstanbul: Kaknüs Yayınları.
21. Haviland, W. A., Prins, H. E., Walrath, D., & Mcbride, B. (2008). Kültürel Antropoloji (2 b.). (İ. D. Erguvan Sarıoğlu, Çev.) İstanbul: Kaknüs Yayınları.
22. Marshall, G. (2005). Sosyoloji Sözlüğü. (O. Akınhay, & D. Kömürcü, Çev.) Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
23. Patton, M. Q. (2014). Nitel Çalışma Tasarımı. Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri (B. Tarman, & M. F. Yiğit, Çev., 3. Baskı b., s. 209-257). içinde Ankara: Pegem Akademi.
24. Saygın, S., & Hasta, D. (2018). Göç, Kültürleşme ve Uyum. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 10(3), 312-333.
25. Şimşek, S. (2002). Günümüzün Kimlik Sorunu ve Bu Sorunun Yaşandığı Temel Çatışma Eksenleri. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 29-39.
26. Temel Eğimli, A., & Yalçın, M. (2016). Kültürlerarası Yeterliliğin Gelişmesi ve Kültürlerarası Uyum. Global Media Journal TR Edition, 7(13), 6-27.
27. Tezcan, M. (2000). Dış Göç ve Eğitim. Anı Yayıncılık: Ankara.
28. Topses, G., & Topses, M. D. (2014). Toplumsal Olayların Bilimi: Toplum Bilime Giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Topses, G., & Topses, M. D. (2014). Toplumsal Olayların Bilimi: Toplumbilime Giriş (2 b.). Ankara: Anı Yayıncılık.
30. Yaka, A. (2011). Sosyal Değişme: Temel Kavramlar-Kuramlar-Türk Modernleşmesi ve Br Araştırma. İstanbul: Gündoğan Yayınları.
31. Yaman Kahveci, G. (2021). Hollanda'daki Türkler, Sosyo-Kültürel Temaslar ve Kültürleşme Süreçleri. Ankara: Siyasal Kitabevi.