İnternet Haberlerine Yansıyan Çocuğa Yönelik Cinsel İstismar ve Taciz Vakalarının Analizi

Öz

Dijital çağın hızla gelişmesiyle çocuk haberleri ve çocuğa yönelik suçlar internet medyasında ve sosyal medyada sıkça yer almaya başlamıştır. İnternet haberlerinin daha çok okuyucuya ulaşma gücü göz önünde bulundurulduğunda çocuğa yönelik cinsel istismar ve taciz suçlarının haber değerinin yüksek olmasından dolayı bu suçlar toplumda geçmişe oranla daha görünür hale gelmeye başlamıştır. Bu durum medyada yer alan çocuk istismarı ve taciz suçlarının, çocuk hakları ve çocuğun yüksek yararı ilkesine uygun hareket edilip edilmediği sorusunu da gündeme getirmektedir. Bu çalışmada 2023 yılı içerisinde internet basınına yansıyan çocuk istismarı ve çocuk tacizi suçlarına yönelik çıkan haberler irdelenerek bu suçların günümüzdeki durumu ve internet medyasında sunumlarına ilişkin bir değerlendirme yapılması hedeflenmiştir. Yapılan analiz neticesinde; 7-11 yaş grubu kız çocuklarının, yakın sosyal çevresinde bulunan erkekler tarafından daha fazla istismara uğradığı tespit edilmiştir. Her ne kadar çıkan haberlerde çocuğun isim ve resimle ifşa edilmediği tespit edilse de çoğu haberde çocuğun yaşadığı küçük ilçelere, okuluna veya mahallesine kadar açık bilgilere yer verildiği görülmüştür. Bu durum çocuğun ve ailenin etiketlenmesine yol açacağı gibi mağdur çocuğun gizlilik ilkesine de aykırı hareket edildiğini göstermektedir. Bu kapsamda bu araştırmanın sonucunda çocuk istismarıyla mücadelede etkin adımlar atılmasına yönelik öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk Hakları
• Basında Çocuk
• Çocuk İhmali ve İstismarı
• Mağdur Çocuk

Analysıs of Chıld Sexual Abuse and Harassment Cases Reflected in Internet News

Öz

With the rapid development of the digital age, child news and crimes against children have started to appear frequently in the Internet media and social media. Given the power of Internet news to reach more readers, these crimes have become more visible to society than in the past due to the high newsworthiness of child sexual abuse and harassment crimes. This situation raises the question of whether the crimes of child abuse and harassment in the media act by the principle of children's rights and the best interests of the child. The purpose of this study is to evaluate the current situation of these crimes and their presentation in the Internet media by analyzing the news about child abuse and harassment crimes reflected in the Internet media in 2023. As a result of the analysis, it was determined that girls in the 7-11 age group were more likely to be abused by boys in their close social circle. Although it was noted that the news reports did not include the child's name and picture, it was observed that most of the news reports included explicit information down to the small county, school, or neighborhood where the child lived. This situation not only leads to the labeling of the child and the family but also shows that the principle of confidentiality of the victimized child is violated. In this context, as a result of this research, recommendations have been made to take practical steps in the fight against child abuse.

Anahtar Kelimeler

• Child Rights
• Child in Media
• Child Neglect and Abuse
• Child Victim

Kaynakça

1. Adams, J., Farst, K. ve Kellogg, N. (2017). Interpretation of medical findings in suspected child sexual abuse: An update for 2018. Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology, 31(3), 225-231. https://doi.org/10.1016/j.jpag.2017.12.011.
2. Aydemir, İ., Öztürk, M., Toğa, H. ve Türk, A. (2024). Sosyal hizmetin tanımlanması-amaçları-temel ilkeleri. İ Aydemir ve M. Öztürk (Ed.), Sosyal Hizmete Giriş (ss. 1-17). Akademisyen Yayınevi.
3. Babatsikos, G. (2010). Parents’ knowledge, attitudes, and practices about preventing child sexual abuse: A literature review. Child Abuse Review, 19(2), 107–129.
4. Ben-Arieh, A., Casas, F., Frønes, I., & Korbin, J. E. (Eds.). (2014). Handbook of child well-being: Theories, methods and policies in global perspective. Springer.
5. Birleşmiş Milletler. (1989). Convention on the Rights of the Child. United Nations.
6. BMC Public Health. (2016). The use of mass media by mothers and its association with their children’s early development: Comparison between urban and rural areas. BMC Public Health, 16(1), 1–9. 10 Eylül 2024 tarihinde https://doi.org/10.1186/s12889-016-2788-3 adresinden erişildi.
7. Connolly, M., & Katz, I. (2019). Understanding child and family welfare: Statutory responses to children at risk. Palgrave Macmillan.
8. Cukovic-Bagic, I., Welbury, R. R., Flander, G. B., Hatibovic-Kofman, S., ve Nuzzolese, E. (2013). Child protection: legal and ethical obligation regarding the report of child abuse in four different countries. The Journal of Forensic Odonto-Stomatology, 31(1), 15–21.

9. Doek, J. E. (2009). Child rights and human development: Making children's rights work in a globalized world. Human Rights Quarterly, 31(3), 934–964.
10. Akçe, İ., & Doğan, H. (2020). İntihar ve sosyal hizmet: İnternet haberleri üzerine bir inceleme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(4), 1624-1652. https://doi.org/10.33417/tsh.747667
11. Doğrucan, A., & Yıldırım, Z. (2011). Yazılı basında çocuk istismarı haberlerinin incelenmesi: Cumhuriyet, Hürriyet, Posta, Sabah, Yeni Şafak ve Zaman gazeteleri örneğinde. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 176–194.
12. Donnelly, S., & Inglis, T. (2010). The media and the Catholic Church in Ireland: Reporting clerical child sex abuse. Journal of Contemporary Religion, 25(1), 1–19. https://doi.org/10.1080/13537900903416845
13. Dubowitz, H., Lane, W. G., Semiatin, J., & Magder, L. S. (2005). The Safe Environment for Every Kid (SEEK) model: Promoting children's health, development, and safety, and preventing child neglect. Child Welfare, 84(2), 239–258.
14. Finkelhor, D. (1984). Child sexual abuse: New theory and research. Free Press.
15. Finkelhor, D. (1994). The international epidemiology of child sexual abuse. Child Abuse & Neglect, 18(5), 409–417. Franklin, B., & Horwath, J. (1996). The media, social work and child abuse: From Marie Colwell to Victoria Climbié. Child Abuse Review, 5(2), 93–107.
16. Franklin, B., & Parton, N. (1991). Social work, the media and child protection. British Journal of Social Work, 21(6), 503–521. https://doi.org/10.1093/oxfordjournals.bjsw.a055806
17. Freisthler, Bridget, (2004). A spatial analysis of social disorganization, alcohol access, and rates of child maltreatment in neighborhoods, Children and Youth Services Review, Elsevier, vol. 26(9), 803-819.
18. Gilbert, R., Widom, C. S., Browne, K., Fergusson, D., Webb, E., & Janson, S. (2009). Burden and consequences of child maltreatment in high-income countries. The Lancet, 373(9657), 68–81.
19. Goddard, C., & Saunders, B. J. (2001). Child abuse and the media. National Child Protection Clearinghouse. https://www.ojp.gov/ncjrs/virtual-library/abstracts/child-abuse-and-media
20. Goldman, J. D., & Grimbeek, P. (2015). Preservice teachers’ sources of information on mandatory reporting of child sexual abuse. Journal of Child Sexual Abuse, 24(2), 238–258.
21. Hodgkin, R., & Newell, P. (2007). Implementation handbook for the Convention on the Rights of the Child. UNICEF.
22. Hove, T., Paek, H. J., Isaacson, T., ve Cole, R. T. (2013). Newspaper Portrayals of Child Abuse: Frequency of Coverage and Frames of the Issue. Mass Communication and Society, 16(1), 89–108. https://doi.org/10.1080/15205436.2011.632105
23. Işık, A. ve Türk, A. (2023). Uzaktan sosyal hizmet eğitimi. N. Yelboğa ve A. Işık (Ed.), Yeni Dünya Düzeni ve Sosyal Hizmet (ss. 157-176) içinde. Nika Yayınevi.
24. İzci, L. (2022). İsveç çocuk koruma sisteminin genel yapısı ve alan uygulamaları. In Çocuk koruma sistemleri ulusal ve uluslararası boyutlarıyla (ss. 117–135). Nobel Akademik.
25. İzci, L. (2023). İngiltere çocuk koruma sistemi. In Dünyadaki örnekleriyle çocuk koruma sistemleri (ss. 117–152). Nobel Akademik.
26. Jones, A. (2003). Child protection and the role of the media. Journal of Social Work Practice, 17(1), 57–65.
27. Kaya, S. ve Türk, A. (2023). Afetlerde psikososyal destek profesyonellerinin travmaya müdahale becerilerinin incelenmesi. A. Bilgili ve B. Hanedan (Ed.), Sağlık Bilimlerinde Güncel Tartışmalar 7 (ss. 646-655) içinde. Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
28. Kitzinger, J. (2004). Framing abuse: Media influence and public understanding of sexual violence against children. Pluto Press.
29. Kloppen, K., Haugland, S., Svedin, C., Mæhle, M., ve Breivik, K. (2016). Prevalence of Child Sexual Abuse in the Nordic Countries: A Literature Review. Journal of Child Sexual Abuse, 25, 37 - 55. https://doi.org/10.1080/10538712.2015.1108944.
30. Larcher, V. (2007). Ethical issues in child protection. Clinical Ethics, 2, 208 - 212. https://doi.org/10.1258/147775007783560175.
31. Lee, Y., & Svevo-Cianci, K. (2010). Twenty years of the Convention on the Rights of the Child: Achievements in and challenges for child protection implementation, measurement and evaluation around the world. Child Abuse & Neglect, 34(1), 1–4.
32. Lubit, R., Rovine, D., DeFrancisci, L., & Eth, S. (2003). Impact of Trauma on Children. Journal of Psychiatric Practice, 9, 128-138. https://doi.org/10.1097/00131746-200303000-00004.
33. Lundy, L., & McEvoy, L. (2012). Children’s rights and research processes: Assisting children to (in)formed views. Childhood, 19(1), 129–144.
34. McCombs, M., & Shaw, D. (1972). The agenda setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176–187.
35. Melton, G. B. (2005). Treating children like people: A framework for research and advocacy. Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 34(4), 646–657.
36. Norman, R. E., vd. (2012). The long-term health consequences of child physical abuse, emotional abuse, and neglect: A systematic review and meta-analysis. PLoS Medicine, 9(11), e1001349.
37. Oates, J. (2014). Ethics in media reporting of child abuse. Journal of Media Ethics, 29(2), 89–104.
38. Özler-Ervüz, F. ve Öztürk, M. (2023). Norveç çocuk koruma sistemi. G. Güneş-Aslan (Ed.), Dünyadaki Örnekleriyle Çocuk Koruma Sistemleri (ss. 175–198) içinde. Nobel Akademik.
39. Popović, S. (2018). Child sexual abuse news: A systematic review of content analysis studies. Journal of Child Sexual Abuse, 27(7), 752–777.
40. Rogers, E., & Dearing, J. (1988). Agenda setting research: Where has it been and where is it going? In Anderson, J. A. (Ed.), Communication Yearbook (Vol. 11, pp. 555–594). Sage.
41. Runyan, D. K., Wattam, C., Ikeda, R., Hassan, F., & Ramiro, L. S. (2002). Child abuse and neglect by parents and other caregivers. In World report on violence and health (pp. 57–86). World Health Organization.
42. Sezer, F., & Gürsoy, F. (2022). Türkiye’de yayınlanan gazetelerde yer alan özel gereksinimli çocuklara yönelik istismar haberlerinin analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21(81), 442–458.
43. Soylu, N., Ayaz, M., Gökten, E., Alpaslan, A., Dönmez, Y., Özcan, Ö., Ayaz, A., ve Tufan, A. (2016). Gender Differences in Sexually Abused Children and Adolescents: A Multicenter Study in Turkey. Journal of Child Sexual Abuse, 25, 415 - 427. https://doi.org/10.1080/10538712.2016.1143073 .
44. Stoltenborgh, M., IJzendoorn, M., Euser, E., ve Bakermans-Kranenburg, M. (2011). A Global Perspective on Child Sexual Abuse: Meta-Analysis of Prevalence Around the World. Child Maltreatment, 16, 101 - 79. https://doi.org/10.1177/1077559511403920 .
45. Tiyyagura, G., Gawel, M., Koziel, J., Asnes, A., ve Bechtel, K. (2015). Barriers and Facilitators to Detecting Child Abuse and Neglect in General Emergency Departments.. Annals of emergency medicine, 66 5, 447-54 https://doi.org/10.1016/j.annemergmed.2015.06.020.
46. Türk, A. ve Bilican-Gökkaya, V. (2023). Deprem sonrası çocukların karşılaşabileceği psikososyal riskler ve sosyal hizmet. İ. Aydemir ve M. Öztürk (Ed.), Afet ve Krizlerde Sosyal Hizmet (ss. 163-187) içinde. Akademisyen Kitabevi.
47. Türk, A., Işık, A., Atmaca, Y. E., Çelik, E., Çulha, B. ve Kolcu, K. (2024). Sosyal hizmet öğrencilerinin çocuk haklarına ilişkin tutumlarının incelenmesi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 163-175. https://doi.org/10.17828/yalovasosbil.1522609
48. UNICEF. (1989). Convention on the Rights of the Child. Geneva: UNICEF.
49. UNICEF. (2023). The Convention on the Rights of the Child, 19 Ekim 2024 tarihinde https://www.unicef.org/child-rights-convention adresinden erişildi.
50. Van Bueren, G. (1998). The international law on the rights of the child. Martinus Nijhoff Publishers. Vilenica, S., ve Shakespeare‐Finch, J. (2012). A salutogenic approach to healing following child sexual assault. . https://doi.org/10.5772/28709.
51. World Health Organization. (2002). World report on violence and health. Geneva: WHO.
52. Zeanah, C. H., & Humphreys, K. L. (2018). Child abuse and neglect. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 57(9), 637–644.