Programlama Öğretimi İçin Pedagojik Yaklaşımlar: Kırgızistan Örneği

Yıl 2025, Cilt: 6 Sayı: 1, 96 - 114, 01.07.2025

Gülnura Gulamova , Mehmet Arif Özerbaş

Öz

Bu çalışmanın amacı, Kırgız eğitim sistemindeki pedagojik yaklaşımlar incelemiştir. Çalışmada doküman analizi modeli kullanılmıştır. Örneklem olarak Kırgızistan’da eğitim alanında son beş yıldaki çalışmalar dahil edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, Davranışçı, Bilişsel ve Sosyal Öğrenme Kuramları gibi pedagojik temellerin programlama öğretiminde nasıl uygulandığı açıklanmıştır. Ayrıca, öğrenci merkezli ve teknoloji destekli yaklaşımların, özellikle problem tabanlı ve proje temelli öğrenmenin önemine vurgu yapılmıştır. Eğitimde dijital dönüşümün önündeki altyapı eksiklikleri, kırsal ve kentsel bölgeler arasındaki eşitsizlikler gibi engeller değerlendirilmiş ve bu sorunları çözmek için güçlü ve sürdürülebilir uluslararası iş birliklerinden yararlanılması gerektiği söylenebilir. Elde edilen sonuçlar dikkate alındığında; Kırgızistan’da kırsal bölgelerdeki okullara internet erişimi, bilgisayarlar ve diğer dijital araçların sağlanması için altyapı yatırımları artırılması, öğrenci merkezli yaklaşımların teşviki, eğitimde dijitalleşmeyi ve pedagojik temelli yaklaşımları destekleyecek ulusal politikalar geliştirilmesi ve dijital eğitim araçlarına erişimi kolaylaştırmak için devlet destekli projeler oluşturulmalı ve kırsal bölgelerdeki öğrenci ve öğretmenlere öncelik verilmesi eğitim politikalarının etkinliği açısından Kırgız eğitimi için yararlı olacağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Pedagoji , Programlama Eğitimi , Teknoloji Destekli Öğrenme , Dijital Dönüşüm.

Etik Beyan

Derleme çalışması olduğu için etik başvurusuna gerek görülmemiştir.

Destekleyen Kurum

bos

Teşekkür

bos

Kaynakça

• Abuzer, A. (2014). Teknoloji destekli öğretimin bilimsel süreç becerilerine ve akademik başarıya etkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(48).
• Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice Hall.
• Barrows, H. S. ve Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. Springer Publishing Company.
• Bayrakcı, M. (2007). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması. Sau Eğitim Fakültesi Dergisi.
• Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
• Çam, E. (2019). Robotik destekli programlama eğitiminin problem çözme becerisi, akademik başarı ve motivasyona etkisi (Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
• Cengiz, B. (2017) Kırgızistan: Tarih-toplum-ekonomi-siyaset, Kırgızistan eğitim sisteminin temel özellikleri. Kırgızistan El Kitapları, 94(7). 544-545.
• Erdem, E. (2002). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı. Hacetepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 81-87.
• Ergaziev, B. ve Toktobaeva, A. (2021). 21. yüzyıl becerilerinin kazandırılmasında programlama eğitiminin rolü. Uluslararası Eğitim ve Teknoloji Araştırmaları Dergisi, 7(3), 45-60.
• Hattie, J. ve Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112.
• Hosseini, M. (2018). Proje temelli öğrenme yaklaşımlarının programlama eğitimindeki rolü. Eğitim Teknolojileri Araştırma Dergisi.
• Karaağaçlı, M. ve Mahiroğlu, A. (2005). Yapılandırmacı öğretim açısından teknoloji eğitiminin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 47-63.
• Kırbaç, M. (2017). Eğitim sisteminde geri bildirim ile ilgili öğretmen görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4-17.
• Kırgızistan Eğitim Bakanlığı (2023). Bilgi Teknolojileri ve Programlama Eğitimi Raporu.
• Kyrgyz Republic National Statistics Committee (2021). Education Statistics Report.
• Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
• OECD (2018). Teaching and learning in rural schools: Teacher competencies and educational quality. OECD Publishing.
• OECD (2021). Education and digital transformation in developing countries. OECD Publishing.
• Özalp, M. ve Kaymakçı, S. (2022). Türkiye’de eğitim bilimleri alanında geri bildirim üzerine yapılmış lisansüstü tezlerin analizi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2).
• Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, computers, and powerful ideas. Basic Books.
• Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. Harvard University Press.
• Piaget, J. (1972). The Principles of Genetic Epistemology.
• Polat, F. (2011). Bağımsızlık sonrası Kırgızistan eğitim politikaları ve uygulamaları üzerine bir inceleme. Atatük Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi,
• Resnick, M., Maloney, J. ve Monroy-Hernández, A. (2009). Scratch: Programming for all. Communications of the ACM, 52(11), 60-67.
• Sadıkoviç, E. (2019). Kırsal ve kentsel bölgelerde yaşayan öğrencilerin okul başarısındaki farklılıkları ve kişilik özelliklerinin analizi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(1), 173-184.
• Saygıner, Ş. ve Tüzün, H. (2017). Programlama eğitiminde yaşanan zorluklar ve çözüm önerileri. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, İnönü Üniversitesi, 24, 27.
• Skinner, B. F. (1938). The behavior of organisms. Century Psycholog.
• Tuncer, M. (2009). Proje tabanlı öğrenme ile problem tabanlı öğrenme fark ve benzerlilikleri. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 4(2), 395-409.
• Türkçapar, H. (2011). Bilişsel davranışçı psikoterapiler: Tarihçe ve gelişim. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi.
• UNICEF Kırgızistan (2022). Eğitimde Dijitalleşme: Kırgızistan’daki Fırsatlar ve Zorluklar.
• UNESCO (2020). Education and socioeconomic barriers in developing countries. UNESCO.
• Ünal, E. ve Çakır, H. (2016). İşbirlikli teknolojilerle desteklenen yapılandırmacı öğrenme ortamının akademik uğraşıya etkisi. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 5(1),13-18.
• Vural, M. ve Çavuş, Ş. (2017). Elektronik girişimcilik ve Kırgızistan’da uygulanma olanakları. Akademik Bakış Dergisi.
• Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
• Yalçın, E. ve Tanrıseven, I. (2012). Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3).
• Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık. Journal Of Teory And Praktice Education, 2(2), 113-118.