Comparison of Anaerobic Power and Speed Parameters in Elite Male Muay Thai Athletes by Weight Class

Öz

The purpose of this study is to examine how anaerobic power and speed parameters differ across weight classes in elite male Muay Thai athletes. A total of 42 athletes voluntarily participated in the study, divided into 60 kg, 70 kg, and 80 kg weight groups. A cross-sectional comparative design was adopted. Anaerobic power was measured using the Wingate Anaerobic Test (WAnT), while speed was assessed through 10 m and 30 m sprint tests. Data were analyzed using SPSS 26.0. Significant differences were found in Peak Power (W) between the 60 kg and 70 kg groups (p=0.016), and between the 70 kg and 80 kg groups (p=0.003). The highest peak power values were recorded in the 80 kg group. In terms of Average Power (W), all weight groups differed significantly, with the 80 kg group again showing the highest values. However, when considering relative Average Power (W/kg), the 60 kg group demonstrated superior power output in proportion to body weight. These findings indicate that anaerobic performance characteristics in Muay Thai athletes vary by weight class, and such differences should be considered in training program design and performance evaluation processes.

Anahtar Kelimeler

• Muay Thai
• anaerobic power
• speed
• wingate

Elit Erkek Muay Thai Sporcularında Anaerobik Güç ve Sürat Parametrelerinin Sikletlere Göre Karşılaştırılması

Öz

Bu çalışmanın amacı, elit erkek Muay Thai sporcularında anaerobik güç ve sürat parametrelerinin farklı sikletler arasında nasıl değiştiğini incelemektir. Araştırmaya, 60 kg, 70 kg ve 80 kg kategorilerinde yer alan toplam 42 gönüllü elit erkek sporcu katılmıştır. Kesitsel karşılaştırmalı araştırma modeli kullanılmıştır. Anaerobik güç, Wingate Anaerobik Güç Testi (WAnT) ile; sürat performansı ise 10 m ve 30 m sprint testleriyle ölçülmüştür. Veriler SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiştir. Tepe Güç (W) değerlerinde 60 kg ile 70 kg (p=0.016) ve 70 kg ile 80 kg (p=0.003) grupları arasında anlamlı farklar bulunmuştur. En yüksek tepe güç değerleri 80 kg grubunda görülmüştür. Ortalama Güç (W) açısından tüm sikletler arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiş olup, en yüksek performans 80 kg grubunda kaydedilmiştir. Ortalama Güç (W/kg) bakımından ise 60 kg grubu, vücut ağırlığına oranla daha yüksek güç üretmiştir. Bu bulgular, Muay Thai sporcularının anaerobik performanslarının sikletlere göre değiştiğini ve bu farklılıkların antrenman programları ile performans analizlerinde dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Muay Thai
• anaerobik güç
• sürat
• wingate

Kaynakça

1. Bridge, C. A., Ferreira da Silva Santos, J., Chaabene, H., Pieter, W., & Franchini, E. (2014). Physical and physiological profiles of taekwondo athletes. Sports Medicine, 44, 713-733.
2. Burke, L. M., & Cox, G. R. (2009). Nutrition in Combat Sports. In W. A. Wallace, R. R. Wroble, N. Maffulli, & R. Kordi (Eds.), Combat Sports Medicine (pp. 1-20). Springer-Verlag London.
3. Chamari, K., & Padulo, J. (2015). ‘Aerobic’ and ‘Anaerobic’terms used in exercise physiology: A critical terminology reflection. Sports Medicine-Open, 1, 1-4.
4. Channon, A., & Jennings, G. (2014). Exploring embodiment through martial arts and combat sports: A review of empirical research. Sport in Society, 17(6), 773-789.
5. Erdoğan, R. (2020). Uzun süreli tenis ve dayanıklılık antrenmanlarının adölesan tenisçilerin fiziksel profillerine etkisi. Spor Eğitim Dergisi, 4(3), 135-144.
6. Folhes, O., Reis, V. M., Marques, D. L., Neiva, H. P., & Marques, M. C. (2022). Maximum isometric and dynamic strength of mixed martial arts athletes according to weight class and competitive level. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(14), 8741.
7. Franchini, E., Del Vecchio, F. B., Matsushigue, K. A., & Artioli, G. G. (2011). Physiological profiles of elite judo athletes. Sports Medicine, 41, 147-166.
8. Haugen, T., Seiler, S., Sandbakk, Ø., & Tønnessen, E. (2019). The training and development of elite sprint performance: An integration of scientific and best practice literature. Sports Medicine-Open, 5, 1-16.

9. Kahvecioğlu, Ç. (2008). İlköğretim ve ortaöğretim düzeyindeki öğrencilerin aerobik ve anaerobik güçlerinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, 19 Mayıs Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
10. Ma, C. (2023). An analysis of weight and fighting styles as predictors of winning outcomes of elite mixed martial arts athletes. Sport Journal, 24.
11. Matsushigue, K. A., Hartmann, K., & Franchini, E. (2009). Taekwondo: Physiological responses and match analysis. The Journal of Strength & Conditioning Research, 23(4), 1112-1117.
12. Myers, T., Balmer, N., Nevill, A., & Al-Nakeeb, Y. (2013). Techniques used by elite thai and uk muay thai fighters: An analysis and simulation. Advances in Physical Education, 3(4), 175-186.
13. Ouergui, I., Hammouda, O., Chtourou, H., Gmada, N., & Franchini, E. (2014). Effects of recovery type after a kickboxing match on blood lactate and performance in anaerobic tests. Asian Journal of Sports Medicine, 5(2), 99.
14. Podhurskyi, S. E., & Pavlenko, I. A. (2021). Differentiated approach to the development of speed-strength capabilities of qualified Muay-Thai athletes, taking into account weight categories. Retos: Nuevas Tendencias en Educación Física, Deporte y Recreación, (40), 365-374.
15. Slimani, M., Chaabene, H., Miarka, B., Franchini, E., Chamari, K., & Cheour, F. (2017). Kickboxing review: anthropometric, psychophysiological and activity profiles and injury epidemiology. Biology of Sport, 34(2), 185-196.
16. Slimani, M., Miarka, B., Briki, W., & Cheour, F. (2016). Comparison of mental toughness and power test performances in high-level kickboxers by competitive success. Asian journal of sports medicine, 7(2), e30840.