İstanbul Sözleşmesi'nden Çekilme Kararı Bağlamında Türkiye'de Siyasi İktidarın Toplumsal Cinsiyetin İnşası ve Dönüşümündeki Rolü
Öz
Türkiye’nin 2021 yılında İstanbul Sözleşmesi’nden tek taraflı olarak çekilmesi günümüzün toplumsal cinsiyet politikalarının dönüşümünde ve siyasi iktidar, ataerkillik ile otoriter yönetim arasındaki ilişkilerde önemli bir dönüm noktasıdır. Bu bağlamda makale, siyasi iktidarın söz konusu çekilmeyi toplumsal cinsiyet normlarını yeniden yapılandırmak ve neo-geleneksel kamusal ataerkilliğe dayalı yeni bir otoriter toplumsal cinsiyet rejimini pekiştirmek için stratejik bir araç olarak nasıl kullandığını incelemektedir. Cumhurbaşkanlığı tarafından hegemonik bir söylemin üretilmesi, 7331 sayılı kanun aracılığıyla yasal kısıtlamalar getirilerek hukuki dönüşümlerin sağlanması, Türkiye Cumhuriyeti Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından sağlanan idari ve ahlaki düzenlemeler ile KADEM gibi iktidara yakın sivil toplum kuruluşları tarafından sağlanan ideolojik meşrulaştırma olarak dört ana kurumsal temele odaklanan bu çalışma Walby’nin “cinsiyet rejimi” teorisi ve Foucault’nun biyopolitika yaklaşımından yola çıkarak 2020-2025 dönemini kapsayan çok boyutlu bir kurumsal kaynak külliyatına uygulanan eleştirel söylem analizine dayalı nitel bir metodoloji benimsemektedir. Bulgular, İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmenin kadınlar üzerindeki biyopolitik kontrolün koordineli bir şekilde yeniden yapılandırılmasına zemin hazırladığını ve kadınların kamu tarafından korunmasını ailevi ve ataerkil normlara uymalarına bağlı hale getirdiğini göstermektedir. Çalışma, cinsiyetin araçsallaştırılmasının artık Türkiye’de muhafazakâr otoriterliğin pekiştirilmesinde merkezi bir mekanizma oluşturduğunu ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
- Toplumsal Cinsiyet
- Biyopolitika
- İstanbul Sözleşmesi
- Cinsiyet rejimi
- Adalet ve Kalkınma Partisi (Ak Parti)
Etik Beyan
Kaynakça
- Acar, F., Altunok, G. (2013). The ‘politics of intimate’ at the intersection of neo-liberalism and neo-conservatism in contemporary Turkey, Women's Studies International Forum, 41: 14-23. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2013.06.002, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
- Agamben, G. (1998). Homo Sacer: Sovereign Power and Bare Life. (Trans. D. Heller-Roazen). Stanford: Stanford University Press.
- Aksoy, H. A. (2021). What lies behind Turkey’s withdrawal from the Istanbul Convention, Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP). https://www.swp-berlin.org/publikation/what-lies-behind-turkeys-withdrawal-from-the-istanbul-convention, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
- Amnesty International. (2021). Turkey’s withdrawal from the Istanbul Convention rallies the fight for women’s rights across the world. https://www.amnesty.org/en/latest/news/2021/07/turkeys-withdrawal-from-the-istanbul-convention-rallies-the-fight-for-womens-rights-across-the-world-2/, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
- Anadolu Ajansı. (2021). Bakan Yanık: İstanbul Sözleşmesi'nden çekilmek mücadeleden vazgeçmek değildir. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/bakan-yanik-istanbul-sozlesmesinden-cekilmek-mucadeleden-vazgecmek-degildir/2182255, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
- Arat, Y. (2022). Democratic backsliding and the instrumentalization of women’s rights in Turkey, Politics& Gender, 18(4): 911-941. https://doi.org/10.1017/S1743923X21000192, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
- Aslantürk, H. (2016). Türkiye’de Biyo-İktidar Açısından Sağlık Hizmetleri ve Kadın, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(3): 573-595.
- Atay, H. (2024). Anti-gender organising in Turkey: From backlash to movement, The Loop (ECPR). https://theloop.ecpr.eu/anti-gender-organising-in-turkey-from-backlash-to-movement/, Erişim Tarihi: 10.01.2025.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
28 Haziran 2026
Gönderilme Tarihi
25 Ağustos 2025
Kabul Tarihi
20 Nisan 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 27 Sayı: 1