Amatör Futbolcularda Sportif Sürekli Kendine Güven Düzeyinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı amatör erkek futbolcuların sportif özgüven düzeylerinin, mevkiye, baskın ayak durumuna, spor yaşına, eğitim durumu ve ekonomik duruma göre incelenmesidir. Yöntem: Çalışmada nicel araştırma desenlerinden kesitsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini 18 yaş üzeri 118 erkek amatör futbolcu (yaş:16,55±4,67 yıl) oluşturmaktadır. Araştırma verileri “Sportif Sürekli Kendine Güven (SSKG)” ölçeği ve “Kişisel Bilgi Formu (KBF)” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde “Mann Whitney-U” ve “Kruskall Wallis” testleri kullanılmıştır. Bulgular: İstatistiksel sonuçlara göre; amatör futbolcuların kendine güven düzeyinin yüksek olduğu bulunmuştur. Sporcuların ölçek ortalama ve toplam puanları arasında, mevkiye, eğitim durumuna göre anlamlı fark olmadığı (p>0,05), ancak spor yaşına göre anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Bununla birlikte baskın ayak durumuna göre yalnızca ölçek toplam puanları arasında, ekonomik duruma göre de yalnızca ölçek ortalama puanları arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Tek ayağı baskın olan sporcular ile her iki ayağı baskın olan futbolcular arasında ve spor yaşı 0-1 yıl olan futbolcular ile 2-4 yıl ve 5 yıl üzeri futbolcular arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak amatör futbolcuların sportif performans açısından kendine güven düzeyinin yüksek olduğu; futbolcuların kendine güven düzeyi üzerine spor yaşı, baskın ayak, ekonomik durum etki ederken; eğitim düzeyi, oynadığı mevkinin etki etmediği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Amatör futbolcu
• kendine güven
• sportif performans

Investigation of The Level Of Sport Trait Self-Confidence in Amateur Football Players in Terms of Different Variables

Abstract

Purpose: The aim of this study is to examine the level of continuous sports self-confidence in amateur football players in terms of according to playing position, dominant foot, sports trainig age, educational and economic status. Method: The cross-sectional research method, one of the quantitative research designs, was used in the study. The sample of the study consists of 118 male amateur football players over the age of 18 (age: 16.55±4.67 years). Research data were collected using the "Sport Trait Self-Confidence (STSC)" scale. “Mann Whitney-U” and “Kruskall Wallis” tests were used in the statistical analysis of the data. Results: According to statistical results; It has been found that amateur football players have a high level of self-confidence. No significant difference between the scale average and total scores of the athletes according to position and education level (p>0.05), but there was a significant difference according to sports age (p<0.05). However, it was a significant difference only between the scale total scores according to dominant foot status and only between the scale average scores according to economic status (p <0.05). There was a significant difference between athletes who were dominant in one foot and football players who were dominant in both feet, and between football players whose sports age was 0-1 year and football players whose sports age was 2-4 years and over 5 years (p<0.05). Conclusion: As a result, amateur football players have a high level of self-confidence in terms of sports performance; while sports age, dominant foot and economic situation affect the self-confidence level of football players; it was concluded that the level of education and the position played did not affect the situation.

Keywords

• Amateur football players
• self confidence
• sport trait

Kaynakça

1. Abakay, U. (2010). Futbolcu-Antrenör İletişiminin Farklı Statülerdeki Futbolcuların Başarı Motivasyonuyla İlişkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Aygün, M., & Öztaşyonar, Y. (2019). Buz Hokeyi Sporcularının Sportif Sürekli Kendine Güven Özelliklerinin İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(3), 202-212.
3. Bektaş, B., Açak, M., Kurak, K. (2020). Futbolun Yol Haritası. İstanbul: Efe Akademi Yayınları.
4. Bozkurt, Ş. (2014). Okul sporlarına katılan öğrencilerin katılım motivasyonu, başarı algısı ve öz yeterliklerinin ı̇ncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Antalya.
5. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
6. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma tasarımı, SPSS uygulamaları ve yorumlama. Ankara: Pegem.
7. Cattell, R. (1978). “The scientific use of factor analysis”. New York: Plenum
8. Cihan, B. B., Ilgar Araç, E. (2018). Spor Yapan ve Spor Yapmayan (Sedanter) Lise Öğrencilerinin Meraklılık Düzeylerinin Belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 1649-1660.

9. Cihan, B. B. & Dişlitaş, H. (2021). Amatör Futbol Ligi Oyuncularının, Farklı Değişkenlere Göre Sportif Öz Yeterlilik Düzeyleri. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 23(1), s:107-118.
10. Çetindemir, A., & Cihan, H. (2019). Genç futbolcuların sakatlanma kaygılarının oynadıkları mevki ve takım statüsü (amatör-profesyonel) bakımından incelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 3(2), 52-57.
11. Çetinkaya, T. (2015). Takım sporlarında sporcu kimliği ve sürekli sportif kendine güven ilişkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Demir, M., & Biçer, T. (2020). Amatör futbolcuların iletişim beceri düzeyleri ve sürekli sportif kendine güven düzeyleri arasındaki ilişki. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(109), s. 258-269.
13. Hair, J. F., Black, W. C., Tatham, R. L. ve Anderson, R. E. (2010). “Multivariate data analysis”. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
14. Hambly, K. (2003). Öz güven. (Çev. B. Bıçakçı), (5. Bsm), Alfa Yayınları: İstanbul.
15. Işık, U. (2018). Amatör ve profesyonel sporcu lisanlarına sahip futbolcuların sportif kendine güven düzeyleri ile sporcu kimlikleri arasındaki ilişki. Spor Eğitim Dergisi, 2(3), 26-35.
16. İmamlı, H., ve Ünver, G. (2018). Spor Karakterinin Demografik Nitelikler Açısından İncelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi,; 1(1): 36-49
17. Jones, R., & Swain, A. (1995). Predisposition to experience debilitative and facilitative anxiety in elite and nonelite performers. The Sport Psychology, 9, 201-211.
18. Kılıç, S. (2013). Örnekleme yöntemleri. Journal of Mood Disorders, 3(1), 44-6.
19. Kilis, S., & Yıldırım, Z. (2018). “Sorgulayıcı Öğrenme Topluluğu Üst Biliş Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 665-679.
20. Machida, M., Otten, M. Magyar, T. M. Vealey, R. S., ve Ward R. M. (2017), ‘’Examining multidimensional sport-confidence in athletes and non-athlete sport performer’’, Journal of Sports Sciences, 35(5), s. 410-418.
21. Nicholls, J.G., Cheung, P.C., Lauer, J. & Pastashnick, M., (1989). Individual differences in academic motivation: Perceivedability, goals, beliefs and values. Learning and Individual Differences, 1, 63-84.
22. Öcal Karaç Y. (2019). Spor Bilimleri Alanında Araştırma Makaleleri. Gece Akademi Yayıncılık. Ankara.
23. Özbek S., Yoncalık M.T., Alıncak F. (2017). Sporcu ve Sedanter Lise Öğrencilerinin Özgüven Düzeylerinin Karşılaştırılması (Kırşehir İli Örneği). Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(3), 46-56.
24. Öztürk, A., Bayazıt, B., ve Gencer, E. (2016). Judocuların problem çözme becerilerinin ve sportif güven düzeylerinin incelenmesi (Trabzon Olimpiyat Hazırlık Merkezi örneği). Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 145-151.
25. Özüdoğru, M. & Aydın, B. (2016). İlköğretim okulu öğretmenlerinin karara katılma durumları ve istekleri ile motivasyon düzeyleri arasındaki ilişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 357-367.
26. Rogge, Jacques, (2004), ‘’IOC and UNAIDS Join Forces to Engage Sport Community in Fight Against Aids’’, IOC Press Release, Volume 1(06), 04.
27. Sırgancı, G., Ilgar A. E., Cihan, B. B. (2019). Spora Bağlılık Ölçeği ‘nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 7(17), 171-182. Tabachnick, B.G., Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statistics (sixth ed.). Pearson, Boston.
28. Thomas, O., Lane, A. ve Kingston, K. (2011). Defining and contextualizing robust sportconfidence. Journal of Applied Sport Psychology, 23(2), 189-208
29. Tolukan, E., ve Akyel, Y. (2019). Futbolda antrenör-sporcu ilişkisi ve sürekli sportif kendine güven üzerine bir araştırma. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 103-112.
30. Vealey, R.S. (1986). Conceptualization of Sport-Confidence an Competitive Orientation. Journal of Sport Psychology, 8, 221-246
31. Vealey R. S. (1988). Sport-confidence and competitive orientatios: An addendum on scoring procedures and gender differences. Journal of Sport and Exercise Psychology, 10(4), 471-478.
32. Vealey R., Chase M. A. (2008). Self-confidence in sport: conceptual and research advances. In Horn, T. S. (ed.), Advances in Sport Psychology, (3rd edn). Champaign, IL. Human Kinetics. 65-97.
33. Vurgun N. (2010). Sporda imgeleme anketinin Türkçeye uyarlanması ve sporda imgelemenin yarışma kaygısı ile sportif güven üzerindeki etkisi. Doktora Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
34. Weinberg, R. S.; Gould, D., (2015), Spor ve Egzersiz Psikolojisinin Temelleri, 6. Basım (Çev., Ed. Mustafa Şahin, Ziya Koruç), Nobel Yayıncılık, Ankara.
35. Yıldırım, F. (2013). Sportif sürekli kendine güven alt ölçeğinin uyarlanması ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerde sportif sürekli kendine güvenin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin