Erken Çocukluk Eğitiminde Dijitalleşmenin Fiziksel Mekâna Etkisi
Öz
Bu çalışma, dijital teknolojilerin erken çocukluk eğitimine entegrasyonunun eğitim ortamlarının mekânsal tasarım ve düzenlemelerine olan etkisini kapsamlı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle 0-5 yaş grubundaki çocukların artan ekran süreleri, fiziksel öğrenme ortamlarının dijital medya ile uyumlu hale getirilmesini zorunlu kılmaktadır. Çalışma, literatür taraması yöntemiyle farklı ülkelerdeki erken çocukluk eğitim mekânlarında uygulanmakta olan dijitalleşme pratiklerini analiz ederek bu dönüşümün olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendirmiştir. Araştırma sonuçları, dijital araçlarla desteklenen ve ilgi alanlarına göre düzenlenmiş öğrenme köşelerinin, çocukların yaratıcılığını ve öğrenme deneyimini güçlendirdiğini göstermektedir. Ancak, dijitalleşmenin her bağlamda aynı derecede etkili olamayabileceği ve mekân tasarımında dengeli bir yaklaşımın gerekliliği vurgulanmaktadır. Dijital teknolojilerin mekânsal düzen üzerindeki etkilerinin, çocukların gelişimsel ihtiyaçlarını destekleyecek şekilde planlanması gerektiği belirtilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma, dijitalleşmenin erken çocukluk eğitimindeki mekânsal tasarıma yönelik etkilerini ortaya koyarken, gelecekte yapılacak araştırmaların dijital araçların çocuk gelişimi üzerindeki uzun vadeli etkilerini daha detaylı bir şekilde incelemesini önermektedir.
Anahtar Kelimeler
dijitalleşme, erken çocukluk eğitimi, öğrenme ortamları, mekânsal dönüşüm, eğitimde teknoloji
Kaynakça
- Anthony, B., Kamaludin, A., Romli, A., Raffei, A. F. M., Phon, D. N. A. E., Abdullah, A., & Ming, G. L. (2022). Blended learning adoption and implementation in higher education: A theoretical and systematic review. Technology, Knowledge and Learning, 27, 531–578. https://doi.org/10.1007/s10758-020-09477-z
- Apple Inc. (2023). Success stories in education. Retrieved from https://www.apple.com/education/success-stories
- Barrett, P., Treves, A., Shmis, T., Ambasz, D., & Ustinova, M. (2019). The impact of school infrastructure on learning: A synthesis of the evidence. Washington, DC: World Bank. https://doi.org/10.1596/978-1-4648-1378-8
- Can, E., & Gündüz, Y. (2021). Öğretmenlerin sanal sınıf yönetimi yeterlikleri. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 49-68.
- Carvalho, A. A., Marques, C. G., Guimarães, D., Araújo, I., & Cruz, S. (2022). Digital Innovation Promoted by Students Assessment during School lockdown. In A. Machado, M. J. Sousa, & G. Dandolini (Eds.), Contemporary Challenges in Digital Education (pp. 21–36). New York: Nova Science.
- Christner, N., Essler, S., Hazzam, A., & Paulus, M. (2021). Children’s psychological well-being and problem behavior during the COVID-19 pandemic: An online study during the lockdown period in Germany. PloS one, 16(6), e0253473.
- Goodyear, V. A., Casey, A., & Kirk, D. (2014). Hiding behind the camera: Social learning within the cooperative learning model to engage girls in physical education. Sport, education and society, 19(6), 712-734.
- García-Morales, V. J., Garrido-Moreno, A., & Martín-Rojas, R. (2021). The transformation of higher education after the COVID disruption: Emerging challenges in an online learning scenario. Frontiers in psychology, 12, 616059.
- Hanny, C. N., Arnesen, K. T., Guo, Q., Hansen, J., & Graham, C. R. (2023). Barriers and enablers to K-12 blended teaching. Journal of Research on Technology in Education, 55(4), 568–589. https://doi.org/10.1080/15391523.2021.1991865
- Herman, F., & Tondeur, J. (2021). Untangling the sociomateriality of the classroom: biographies of school spaces (c. 1960–2014). Oxford Review of Education, 47(5), 681-695.