Araştırma Makalesi

RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI

Cilt: 19 Sayı: 76 21 Aralık 2022
PDF İndir
TR EN

RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI

Öz

Geçmişten beri Rusya-Türkiye ilişkileri siyasi, ekonomik, kültürel etkenlere bağlı olarak değişken bir seyir izlemektedir. Tarihî süreç içerisinde iki ülke arasındaki inişli çıkışlı ilişkilerin XVIII. ve XIX. yüzyıllarda yaşanan önemli savaşlara dayandığı görülmektedir. Ruslar açısından Türkler, öncelikle sözü edilen Türk-Rus savaşları çerçevesinde tarihin nesnesi Rus’un düşmanı savaşçılardır. Türk-Rus savaşları temelinde ele alınan düşman Osmanlı-Türk imajı, Rus edebiyatında birçok eserde yansımasını bulur. Öncelikle Türk askeri yeniçeri kimliğiyle, 1834 yılında M. N. Zagoskin’in Hopyor’da Akşam (Вечер на Хопре) hikâyesinde, aynı yıl A. S. Puşkin’in Kırcali (Кирджали) öyküsünde kendine yer bulur. Sözü edilen eserlerde yeniçerilerin kullandığı silahlar ve vahşi tavırları göze çarpmaktadır. Yeniçeriler ve özellikle yatağan olarak tanımlanan kılıçları, sıklıkla tekrarlanan imgeler olarak dönem edebiyatına yansır. Yatağan ve yeniçeri imgesi Türk-Rus savaşına ithafen yazılan eserlerin başlıca öznesi, Türk askerinin vazgeçilmez karakteristik özelliği olarak kullanılmaya devam eder. N. F. Pavlov’un 1835 yılında yayımladığı Yatağan (Ятаган) başlıklı uzun öyküsünde de bunun etkileri görülmektedir. Türk-Rus savaşlarının ardılı niteliğinde yazılan bir başka eser V. S. Pikul’un 1959-1960 yılları arasında kaleme aldığı Bayezid (Баязет) romanıdır. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın Kafkasya cephesinden resmedildiği bu eserde yatağan kılıcı Türkleri simgeleyen bir sembol, düşmanı korkutan bir nesnedir. Tarihte başarılarıyla iz bırakan Türk askeri, Rus edebiyatında yatağan kılıcıyla adeta özdeşleştirilmiştir. Bu bağlamda sözü edilen Hopyor’da Akşam, Kırcali, Yatağan ve Bayezid eserleriyle sınırlandırdığımız bu çalışmanın konusu, Türklerin başlıca savaş malzemesi olarak gösterilen yatağan kılıcının eserlere nasıl yansıtıldığını göstermektir. Böylelikle Türk-Rus savaşlarında döneme özgü kullanılan silahlar, Rus edebî eserlerdeki Türk askerine bakış açısı tespit edilerek dönem tarihinin arka planı hakkında bilgi edinilmiştir. Son olarak tarihsel ve kültürel etkileşim bağlamında Türk dilinden Rusçaya geçen askerî terimler tespit edilerek sözcüklerin etimolojik çözümlemelerine yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. AHMEDOV, S. (2014). “Eyer Şeklindeki Kılıç Olan Yatağanlar-Kafkas Türü Kılıçlar”. İRS Tarih Bilinci. I/9: 20-25.
  2. CAN EMİR, B. (2019). “Rus Edebiyatında Tarihî Roman Üzerine Bir Değerlendirme”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. XIV/1: 285-298.
  3. ERDOĞAN, H. (2019). “Rusça Savaş Söz Varlığında Türk Kökenli Sözcükler”. Protsesi ukrainskogo derjavotvorennya vid davnih çasiv do sogodennya (z nagodi 1000-riççya z poçatku pravlinnya Yaroslava Mudrogo). Materiali Vseukrainskoy naukovo-praktiçnoy konferentii. Ternopol: 105-109.
  4. MUHARREMOVA, M. (2010). “11.-12. Yüzyıl Rus Destanlarında Kıpçaklar”. III. Uluslararası Karşılaştırmalı Edebiyatbilimi Kongresi: 21. Yüzyılın Başında Edebiyatta Biz ve Öteki Sorunu. Eskişehir: 411-417.
  5. ALEKSANDROVA, İ. V. (2019). “Dialog s gotiçeskoy traditsiyey v proze N. N. Zagoskina. Statya 2. Tsikl “Veçer na Hopre””. Uçenıye zapiski Krımskogo federalnogo universiteta imeni V. İ. Vernadskogo. Filologiçeskiye nauki. Nauçnıy jurnal. Tom. V/71: 42-59.
  6. GRIŞINA, A. B. (2016). Hudojestvennoye voploşçeniye russkogo duhovnogo samosoznaniya v istoriçeskih romanah M. N. Zagoskina. Penzenskiy Gosudarstvennıy Universitet. Dissertatsiya na soiskaniye uçenoy stepeni kandidata filologiçeskih nauk Penza.
  7. JELEZNIY, A. İ. (2010). Novoye slovo o Polku İgoreve. Kiev: Alfa Reklama.
  8. JILINA, N. P. (2014). “Psihologiçeskiy portret razboynika v povesti A. S. Puşkina “Kircali””. Slovo.ru: Baltiyskiy aktsent. 2: 47-51.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Sonnur Aktay Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Aralık 2022

Gönderilme Tarihi

22 Eylül 2022

Kabul Tarihi

15 Kasım 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 19 Sayı: 76

Kaynak Göster

APA
Elmacıoğlu, E., & Aktay, S. (2022). RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI. Karadeniz Araştırmaları, 19(76), 1233-1243. https://doi.org/10.56694/karadearas.1220647
AMA
1.Elmacıoğlu E, Aktay S. RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI. Karadeniz Araştırmaları. 2022;19(76):1233-1243. doi:10.56694/karadearas.1220647
Chicago
Elmacıoğlu, Esra, ve Sonnur Aktay. 2022. “RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI”. Karadeniz Araştırmaları 19 (76): 1233-43. https://doi.org/10.56694/karadearas.1220647.
EndNote
Elmacıoğlu E, Aktay S (01 Aralık 2022) RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI. Karadeniz Araştırmaları 19 76 1233–1243.
IEEE
[1]E. Elmacıoğlu ve S. Aktay, “RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI”, Karadeniz Araştırmaları, c. 19, sy 76, ss. 1233–1243, Ara. 2022, doi: 10.56694/karadearas.1220647.
ISNAD
Elmacıoğlu, Esra - Aktay, Sonnur. “RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI”. Karadeniz Araştırmaları 19/76 (01 Aralık 2022): 1233-1243. https://doi.org/10.56694/karadearas.1220647.
JAMA
1.Elmacıoğlu E, Aktay S. RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI. Karadeniz Araştırmaları. 2022;19:1233–1243.
MLA
Elmacıoğlu, Esra, ve Sonnur Aktay. “RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI”. Karadeniz Araştırmaları, c. 19, sy 76, Aralık 2022, ss. 1233-4, doi:10.56694/karadearas.1220647.
Vancouver
1.Esra Elmacıoğlu, Sonnur Aktay. RUS EDEBİYATINDA TARİHÎ KÜLTÜREL BİR SEMBOL OLARAK YATAĞAN KILICI. Karadeniz Araştırmaları. 01 Aralık 2022;19(76):1233-4. doi:10.56694/karadearas.1220647