THE RELATIONSHIP BETWEEN SERIAL VERBS AND COMPOUND VERBS AND ITS APPEARANCE IN TURKISH

Öz

Serial verb constructions (SVC) were first identified in African languages. They are formed by the succession of two verbs without any conjunction or connection element similar to compound verbs. Scholars initially thought that SCVs were a kind of compound. Alas, we now know they differ in a number of key ways from compound verbs. In this study, we shall examine the relationship between SVC and compound verb sin Modern Turkish. Our main goal is to emphasize that one is a continuation of the other. We think that certain kinds of Turkish compound verbs (i.e. double, modal auxiliary, and semi-descriptive verbs alongside compound verbs formed using modal suffixes) may in fact be SVC. Particularly, the similarities between the descriptive verbs and the asymmetric SVC in how they get formed in the second verb gains the auxiliary verb feature by being grammatical – may add a different dimension to scholarly discussions on descriptive verbs. Examples from spoken Turkish that illustrate this include kaç git, kap gel, gel al, and al git. One quickly begins to notice how difficult it can get evaluate SVC examples within the framework of compounds. In addition, certain verb forms viewed as SVC compound nouns (e.g. kapkaç, kaçgöç, çekyat, gelgit) offer us important clues as to just how close compound verbs and SVCs are to one another.

Anahtar Kelimeler

• Seri Fiil Yapıları
• Birleşik Fiil
• Fiil
• Serial Verb Construction
• Compound Verb
• Verb

SERİ FİİL-BİRLEŞİK FİİL İLİŞKİSİ VE TÜRKÇEDEKİ GÖRÜNÜMÜ

Öz

İlk olarak Afrika dillerinde tespit edilen seri fiil yapıları (SFY), birleşik fiillerle benzer şekilde iki fiilin herhangi bir bağlaç veya bağlantı unsuru olmadan art arda gelmesiyle oluşmaktadır. Başlangıçta bir tür birleşik (compound) olarak kabul edilen bu yapıların tipik özellikleri tespit edildikçe birleşik fiilden bazı önemli farklılıklar gösterdiği ortaya konulmuş, bu yapılardaki birden fazla fiilin birleştirme yoluyla değil serileştirme yoluyla bir araya getirildiği tespit edilmiştir. Bu çalışmada, Türkçedeki SFY-birleşik fiil ilişkisi üzerinde durulacaktır. Çalışmanın amacı SFY ve birleşik fiilin birbirinden farklı iki kavram olduğunu ortaya koymak değildir; Türkçedeki bazı birleşik fiillerin seri fiillerin gramerleşmesi veya sözlükselleşmesi sonucu oluşan yapılar olduğunu vurgulamaktır. Türkçedeki birleşik fiil sınıflandırılmalarında farklı adlarla (ikili fiil, modal yardımcı fiil, tasvir fiil, yarı tasvirî fiil, kip ekleriyle kurulan birleşik fiil) nitelendirilen bazı birleşik fiillerin SFY olabileceği düşünülmektedir. Özellikle ikinci fiilin gramerleşerek yardımcı fiil özelliği kazandığı tasvir fiillerle asimetrik SFY’nin oluşum bakımından benzerlik göstermesi, tasvir fiil üzerine yapılan tartışmalara farklı bir boyut kazandırabilecek düzeydedir. Türkçe konuşma dilinde kullanılan kaç git, kap gel, gel al, al git vb. SFY örneklerini birleşik fiil kapsamında değerlendirmek oldukça zordur. Ayrıca SFY olarak kabul edilen bazı fiil oluşumlarının sözlükselleşerek birleşik isim (kapkaç, kaçgöç, çekyat, gelgit, vb.) oluşturması, birleşik fiil ile SFY’nin birbirine ne düzeyde yakınlaştığını gösteren önemli ipuçlarıdır.

Anahtar Kelimeler

• Seri Fiil Yapıları
• Birleşik Fiil
• Fiil
• Serial Verb Construction
• Compound Verb
• Verb

Kaynakça

1. ADAMS, V. (1973). An Introduction to Modern English Word Formation. London: Longman.
2. AIKHENVALD, A. Y. (1999). “Serial Constructions and Verb Compounding Evidence from Tariana (North Arawak)”. Studies in Language. International Journal Sponsored by the Foundation “Foundations of Language”. XXIII/3: 469-497.
3. AIKHENVALD, A. Y. (2006). “Serial Verb Constructions in Typological Perspective”. Serial Verb Constructions: A Crosslinguistic Typology. (ed. A. Aikhenvald-R. Dixon). Oxford: Oxford University Press: 1-68.
4. AIKHENVALD, A. Y. (2018). Serial Verbs. Oxford: Oxford University Press.
5. AKSAN, Y. - M. AKSAN (2005). “Birleşik Eylemler, Sıralı Eylemler ve Görünüş”. Proceedings of the XIXth National Linguistics Conference. (ed. M. Sarı-H. Nas). Şanlıurfa: Elif Printing House: 398-413.
6. ANDERSON, G. D. S. (2004). Auxiliary Verb Constructions in Altai-Sayan Turkic. (Turcologica 51). Wiesbaden: Harrassowitz.
7. ANDERSON, G. D. S. (2006). Auxiliary Verb Constructions. Oxford: Oxford University Press.
8. ANSRE, G. (1966). “The Verbid-a Caveat to 'Serial Verbs”. Journal of West African Languages. III/1: 29-32.

9. AWOYALE, Y. (1988). Complex Predicates and Verb Serialization. (MIT Lexicon Project Working Papers, 28). Cambridge MA: Center for Cognitive Science. Massachusetts Institute of Technology (MIT).
10. AYDEMİR, İ. A. (2019). “Çağdaş Türk Dillerinde Sıralı Fiil Yapıları”. X. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu Bildiri Kitabı: 155-163.
11. BACANLI, E. (2010). “Altay Türkçesindeki -atan Ekinin Görünüş-Zamansal ve Kiplik Anlamları”. Bilig. 55: 71-92.
12. BACANLI, E. (2013). “Güney Sibirya Türk Dillerinde Birleşik Fiillerle İlgili Teorik Sorunlar”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. VI/24: 27-33.
13. BAKER, M. (1989). “Object Sharing and Projection in Serial Verb Constructions”. Linguistic Inquiry. 20: 51-53.
14. BALMER, W. T. - F. C. F. GRANT (1929). A Grammar of the Fante-Akan Language. London: Atlantis Press
15. BAMGBOSE, O. (1974). “On Serial Verb Constructions and Verbal Status”. Journal of West African Languages. 9: 17-48.
16. BARUTÇU ÖZÖNDER, F. S. (2011). “Türk Dilinde Fiil ve Fiil Çekimi”. Türk Gramerinin Sorunları I-II Toplantı Bildirileri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 56-65.
17. BAUER, L. (1983). English Word-Formation. Cambridge: Cambridge University Press.
18. BAUER, L. (2001). “Compounding”. Language Typology and Language Universals. (eds. M. Haspelmath-E. König-W. Oesterreicher-W. Raible). Berlin&New York: Walter de Gruyter: 695-707.
19. BENDIX, E. H. (1972). Serial Verbs in the Caribbean and West Africa: Their Semantic Analysis in Papiamento. Manuscript. Hunter College of the City University of New York.
20. BETTI, M. J. - Z. K. IGAAB (2018). “A Contrastive Study of Modulation in English and Arabic”. International Journal of English and Cultural Studies. I/1: 30-45.
21. BETTI, M. J. - W. A. ULAIWI (2018). “Stress in English and Arabic: A Contrastive Study”. English Language and Literature Studies. VIII/1: 83-91.
22. BICKEL, B. (2007). “Typology in the 21st Century: Major Current Developments”. Linguist. Typol. 11: 239-251.
23. BISETTO, A. - S. SCALISE (2009). “The Classification of Compounds”. The Oxford Handbook of Compounding. (eds. R. Lieber-P. Štekauer). Oxford: Oxford University Press: 34-53.
24. BOOIJ, G. (2005). “Compounding and Derivation: Evidence for Construction Morphology”. Morphology and its Demarcations. (eds. W. U. Dressler-D. Kastovsky-O. E. Pfeiffer-F. Rainer). Amsterdam&Philadelphia: John Benjamins: 109-132.
25. BRADSHAW, J. (1983). “Dempwolf’s Description of Verb Serialisation in Yabem”. Third International Conference on Austronesian Linguistics. (eds. A. Halim-L. Carrington-S. A. Wurm). 4: Canberra: Paciffic Linguistics: 177-198.
26. BRADSHAW, J. (1993). “Subject Relationships within Serial Verb Constructions in Numbami and Jabêm”. Oceanic Linguistics. 32: 133-162. BRIDGES, M. (2008). Auxiliary Verbs in Uyghur. University of Kansas. (PhD Thesis).
27. BRUCE, L. (1988). “Serialisation: From Syntax to Lexicon”. Studies in Language. 12: 19-49.
28. CHRISTALLER, J. G. (1875). A Grammar of the Asante and Fante Language Called Tshi [Chwee, Twi] Based on the Akuapem Dialect with Reference to the Other (Akan and Fante) Dialects. Basel: Basel Evangelical Mission Society.
29. CLEARY KEMP, J. (2015). Serial Verbs Constructions Revisited: A Case Study from Koro. Berkeley: University of California. (Dissertation Unpublished PhD.).
30. CROWLEY, T. (2002). Serial Verbs in Oceanic. A Descriptive Typology. Oxford: OUP.
31. CSATÓ, E. A. (2001). “Turkic Double Verbs in Typological Perspective”. Aktionsart and Aspectotemporality in Non-European Languages. (eds. K. H. Ebert-F. Zuniga). Zürich: ASAS-Verlag: 175-187.
32. ÇİĞİL, A. (2022). Eski Anadolu Türkçesinde Seri Fiil Yapıları. Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi).
33. DECHAINE, R. M. (1993). “Serial Verb Constructions”. Ein Internationales Handbuch zeitgeno¨ssischer Forschung. (eds. J. Jacobs-A. von Stechow-W. Sternefeld-T. Vennemann). Berlin&New York: Walter de Gruyter. 1: 799-825.
34. DEMİR, N. (1993). Postverbien im Türkeitürkischen: Unter besonderer Berücksichtigung eines südanatolischen Dorfdialekts. Turcologica 17. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
35. DEMİR, N. (2013). “Kip Ekleriyle Kurulan Birleşik Fiiller”. Prof. Dr. Leylâ Karahan Armağanı. Ankara: Akçağ Yayınları: 389-398.
36. DEMİR, N. (2020). “Çift Fiilli Yapılarda Anlam Belirsizliği ve Anlam Belirsizliğinden Kaçınma”. Turkic Linguistics and Philology. II/1: 17-32.
37. DEMİREZ GÜNERİ, A. (2013). “Yeni Uygur Türkçesinde Tabanlaşmış Birleşik Fiiller”. Türkoloji Araştırmaları Dergisi Gazi Türkiyat: 59-80.
38. DENY, J. (1941). Türk Dili Grameri (Osmanlı Lehçesi). (çev. Ali Ulvi Elöve). İstanbul.
39. DIXON, R.M. W. (2006). “Serial Verb Constructions: Conspectus and Coda”. Serial Verb Constructions A Cross-Linguistic Typology. (eds. A. Y. Aikhenvald-R. M. W. Dixon). Oxford: Oxford University Press: 338-350.
40. DİZDAROĞLU, H. (1963). Türkçede Fiiller. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
41. DOĞAN, N. (2011). “Türkçe Fiillerin Anlam Bilimsel Sınıfları”. I. Uluslararası Dil ve Edebiyatta Modernleşme ve Gelenek Sempozyumu Bildiri Kitabı. Karabük: Karabük Üniversitesi Yayınları: 223-253.
42. DURAN, N. (2010). Semantic and Syntactic Analysis of Turkish Serial Verb Constructions. Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
43. DURIE, M. (1997). “Grammatical Sructures in Verb Serialization”. Complex Predicates. (ed. Alex Alsina-Joan Bresnan-Peter Sells). Stanford: CSLI Publications: 289-354.
44. DURIE, M. (1988). “Verb Serialisation and ‘Verbal Prepositions’ in Oceanic Languages”. Oceanic Linguistics. 27: 1-23.
45. EDİSKUN, H. (2007). Türk Dilbilgisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
46. EKER, S. (2010). Çağdaş Türk Dili. Ankara: Grafiker Yayınları.
47. ERCİLASUN, A. B. (1984). Kutadgu Bilig Grameri-Fiil. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınları.
48. ERDEM, M. (2016). “Türkçede Fiiller ve Sınıflandırma Sorunları”. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. XI/20: 185-200.
49. ERGİN, M. (1993). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Yayınları.
50. FABB, N. (1998). “Compounding”. Handbook of Morphology. (eds. A. Spencer-A. M. Zwicky). Oxford: Blackwell: 66-83.
51. FILBECK, D. (1975). “A Grammar of Verb Serialization in Thai”. Studies in Tai Linguistics in Honor of William J. Gedney. (eds. Jimmy G. Harris-James R. Chamberlain). Bangkok: Central Institute of English Language: 112-129.
52. FOLEY, W. A. - M. OLSON (1985). “Clausehood and Verb Serialization”. Grammar Inside and Outside the Clause. (eds. Johanna Nichols-Anthony C. Woodbury). Cambridge: Cambridge University Press: 17-60.
53. GABAIN, A. V. (1953). “Türkçede Fiil Birleşmeleri”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 16-28.
54. GABAIN, A. V. (2007). Eski Türkçenin Grameri. (çev. M. Akalın). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
55. GÖĞÜŞ, B. (1962). “Türkçe’de Bileşik Kelime Oluşumu ve Bileşik Kelimelerin Nasıl Yazılması Gerektiği”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten. 1988: 245-264.
56. GÖKÇE, F. (2013). Gramerleşme Teorisi ve Türkçe Fiil Birleşmeleri. Ankara: TKAE Yayınları.
57. GÖKDAĞ, B. A. (2007). “Birleşik Kelime Olarak İkilemeler, Sayılar ve Birleşik Fiiller”. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi UTEK 2007. İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi. 2009. 1: 219-225.
58. GRASCHENKOV, P. V. (2015). Turkic Converbs and Serialization: Syntax, Semantics, Grammaticalization. Moscow: Yazyki Slavyanskoj Kultury.
59. GRASHCHENKOV, P. - V. MARKMAN (2011). “Serial Verb Ditransitives in Turkish”. Proceedings of Working on Altaic Formal Linguistics 7. (ed. Andrew Simpson). MIT Working Papers in Linguistics.
60. HACIEMİNOĞLU, N. (1991). Türk Dilinde Yapı Bakımından Fiiller. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
61. HASPELMATH, M. (2002). Understanding Morphology. London: Routledge.
62. HASPELMATH, M. (2007). “Preestablished Categories Don't Exist: Consequences for Language Description and Typology”. Linguistic Typology. XI/1: 119-132.
63. HASPELMATH, M. (2016). “The Serial Verb Construction: Comparative Concept and Cross-Linguistic Generalizations”. Language and Linguistics. XVII/3: 291-319.
64. HATİBOĞLU, V. (1963). “Kelime Grupları ve Kuralları”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 203-244.
65. HATİBOĞLU, V. (1969). Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
66. HİRİK, E. - A. KARADOĞAN (2015). “Türkçe Fiillerde Kılınış Türlerinin Dil Öğretimindeki Yeri Üzerine”. International Journal of Languages’ Education and Teaching Mannheim. Germany: UDES: 48-59
67. HİRİK, E. (2018). Türkiye Türkçesinde Mental Fiiller. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
68. HİRİK, E. (2019). “Seri Fiil Yapıları ve Türkçe”. Karadeniz Araştırmaları. XVI/61: 120-141.
69. HİRİK, E. - A. ÇİĞİL (2021). “Seri Fiillerde Tür Değişimi ve Sözlükselleşme”. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi. V/2: 688-715.
70. HİRİK, S. (2020). Söz Dizimi Kuramları Bağlamında Türkçede Baş Unsur. Ankara: Gazi Kitabevi.
71. INDRAWATI, N. L. vd. (2018). Serial Verb Constructions in Sikkanese. Journal of Language Teaching and Research.
72. JOHANSON, L. (1992a). “Strukturelle Faktoren in Türkischen Sprachkontakten”. Sitzungsberichte der Wissenschaftlichen Gesellschaft an der J. W. Goethe. Stuttgart: Universität Frankfurt am Main Steiner: 29: 5.
73. JOHANSON, L. (1992b). “Periodische Kettensätze im Türkischen”. Wiener Zeitschrift für Kunde des Morgenlandes. 80: 201-211.
74. JOHANSON, L. (2000). “Viewpoint Operators in European Languages, In: Tense and Aspect in the Languages of Europe”. (ed. Ö. Dahl). Berlin&New York: Mouton de Gruyter: 27-187.
75. JOHANSON, L. (2004). “Converging Codes in Iranian, Semitic and Turkic”. Linguistic Convergence and Areal Diffusion. Case Studies from Iranian, Semitic and Turkic. (hzl. Éva Csato vd.). London&New York: Routledge Curzon: 3-31.
76. JOHANSON, L. (2007). Türkçe Dil İlişkilerinde Yapısal Etkenler. (çev. Nurettin Demir). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
77. JOHANSON, L. (2016). Türkçede Görünüş. (çev. Nurettin Demir). Ankara: Grafiker Yayınları.
78. KARA, F. (2011). “Bil- Tasvir Fiilinin İşlevleri”. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. VI/1: 1382-1383.
79. KARAAĞAÇ, G. (2012). Türkçenin Dil Bilgisi. Ankara: Akçağ Yayınları.
80. KARADOĞAN, A. (2009). Türkiye Türkçesinde Kılınış. Ankara: Divan Kitap.
81. KARAHAN, L. (1999). “Fiil Terimi Üzerine”. Türk Gramerinin Sorunları II. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 47-55.
82. KARAHAN, L. (2004). Türkçede Söz Dizimi. Ankara: Akçağ Yayınları.
83. KATAMBA, F. (1993). Morphology. London: Macmillan.
84. KATAMBA, F. - J. STONHAM (2006). Morphology. New York: Palgrave Macmillan.
85. KOÇ, N. (1996). Yeni Dilbilgisi. İstanbul: İnkılâb Kitabevi.
86. KORKMAZ, Z. (2003). Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
87. KORKMAZ, Z. (2010). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
88. LEHMANN, C. (2002). Thoughts on Grammaticalization. LINCOM Publishers.
89. LIEBER, R. (2004). Morphology and Lexical Semantics. Cambridge: Cambridge University Press.
90. LIEBER, R. (2009). “IE, Germanic: English”. The Oxford Handbook of Compounding. (eds. R. Lieber-P. Štekauer). Oxford: Oxford University Press: 357-370.
91. LICHTENBERK, F. (2006). “Serial Verb Constructions in Toqabaqita”. Serial Verb Constructions: A Crosslinguistic Typology. (ed. A. Aikhenvald-R. Dixon). Oxford: Oxford University Press: 254-272.
92. LORD, C. (1975). “Igbo Verb Compounds and The Lexicon”. Studies of African. Linguistic. 6: 23-48.
93. LORD, C. (1993). Historical Change in Serial Verb Constructions. Amsterdam&New York: John Benjamins.
94. LOVESTRAND, J. (2021). “Serial Verb Constructions”. Annual Review of Linguistics. VII/1: 109-130.
95. MARCHAND, H. (1969). The Categories and Types of Present-Day English Word-Formation. München: Verlag C. H. Beck.
96. MASSAM, D. (2013). “Nuclear Complex Predicates in Niuean”. Lingua. 135: 56-80.
97. MATTHEWS, S. (2006). “On Serial Verb Constructions in Cantonese”. Serial Verb Constructions: A Cross-Linguistic Typology. (eds. A. Y. Aikhenvald-R. M. W. Dixon). Oxford: Oxford University Press: 69-87.
98. MUYSKEN P. - V. TONJES (1995). “Haitian”. Pidgins and Creoles: An Introduction. (eds. Jacques Arends-Pieter Muysken-Norval Smith). Amsterdam: John Benjamins: 153-164.
99. NISHIYAMA, K. (1998). “V-V Compounds as Serialisation”. Journal of East Asian Linguistics. 7: 175-217.
100. OLSEN, S. (2000). “Composition”. Morphology: An International Handbook on Inflection and Word-Formation. (eds. G. Booij-Ch. Lehmann-J. Mugdan). Berlin: Walter de Gruyter: 897-915.
101. OSAM, E. K. (1997). “Serial Verb Constructions and Grammatical Relations in Akan”. Grammatical Relations. A Functionalist Perspective. (ed. T. Givon). Amsterdam: John Benjamins: 253-279.
102. PLAG, I. (2003). Word-Formation in English. Cambridge: Cambridge University Press.
103. SARI, İ. (2016). “Türkiye Türkçesindeki Birleşik Sözcüklerin Merkezlilik Odağında Sınıflandırılması”. Dil Araştırmaları. X/18: 199-217.
104. SCHACHTER, P. (1974). “A Non-Transformational Account of Serial Verb Constructions”. Studies in African Linguistics, Supplement. 5: 153-271.
105. SCHAMİLOĞLU, U. (1996). “Türk Dillerinde Yardımcı Fiiller Sorunu”. Uluslararası Türk Dili Kongresi (26 Eylül-3 Ekim 1988). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 153-168.
106. SCHILLER, E. (1989). “On the Phrase Structure of Serial Verb Constructions”. Papers from the Twenty-fifth Regional Meeting. Chicago: Chicago Linguistic Society. 1: 405-419.
107. SEBBA, M. (1987). The Syntax of Serial Verbs: An Investigation into Serialisation in Sranan and Other Languages. Amsterdam: John Benjamins.
108. SELKIRK, E. (1982). The Syntax of Words. In Linguistic Inquiry Monograph Seven. Cambridge: MIT Press.
109. SHIBATANI, M. (1990). The Languages of Japan. Cambridge: Cambridge University Press.
110. SHIBATANI, M. (2009). On The Form of Complex Predicates: Demystifying Serial Verbs. Berlin: Mouton de Gruyter.
111. STRAUGHN, C. A. (2011) Evidentiality in Uzbek and Kazakh. Chicago: The University of Chicago A Dissertation Submitted to the Faculty of The Division of The Humanities in Candidacy. (The Degree of Doctor of Philosophy).
112. SUDMUK, C. (2005). The Syntax and Semantics of Serial Verb Constructions in Thai. Austin: University of Texas. (Doctoral Dissertation).
113. SUGAR, A. D. (2019) Verb-Linking and Events in Syntax: The Case of Uyghur -(i)p Constructions. Washington: University of Washington A Dissertation Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements. (The Degree of Doctor of Philosophy).
114. TİMURTAŞ, F. K. (1981). Eski Türkiye Türkçesi XV. Yüzyıl: Gramer, Metin, Sözlük. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi.
115. TOPALOĞLU, A. (1989). Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Ötüken Yayınları.
116. TRASK, R. L. (2003). Key Concepts in Language and Linguistics. New York: Routledge.
117. UĞURLU, M. (2007). “Birleşik Fiil Üzerine”. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi (27-28 Ağustos 2007). Bildiriler. 2. Baskı. İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları. 2009. 1: 399-412.
118. WALD, B. - L. BESSERMAN (2002). “The Emergence of the Verb-Verb Compound in Twentieth Century English and Twentieth Century Linguistics”. Studies in the History of the English Language: A Millennial Perspectiv. (eds. D. Minkova-R. Stockwell). Berlin&New York: Mouton de Gruyter: 417-447.
119. WASHINGTON, J. N. - F. M. TYERS (2019). “Delineating Turkic Non-Finite Verb Forms by Syntactic Function”. Proceedings of the Workshop on Turkic and Languages in Contact with Turkic. 4: 1-3.
120. WESTERMANN, D. (1930). A Study of the Ewe Language. London: Oxford University Press.
121. YILDIZ, H. (2017). “Türk Dilinde Fiillerin Semantik Sınıflandırılması Problemi”. Littera Turca, Journal of Turkish Language and Literature. III/1: 337-362.
122. ZEYNALOV, F. R. (1993). Türk Lehçelerinin Karşılaştırmalı Dilbilgisi. İstanbul: Cem Yayınevi.
123. ZEYNALOV, F. R. (1986). “Türk Dillerinde Birleşik Eylem Meselesi”. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi: 455-468.
124. İnternet Kaynakları
125. BETTI, M. J. (2022). “Coverbs, Serial Verb Construction and Compound Verbs”. Erişim Tarihi: 22.08.2022. https://www.researchgate.net/publication/358041805_Coverbs_Serial_Verb_Construction_and_Compound_verbs