The Burjans: An Old Turkic People from the Caucasus

Öz

Bulgars are one of the most ancient Turkish tribes on the Caucasia and we think their homeland is this area. We know that Bulgars gave their names on the other Turkish tribes for a period. Many Turk Tribes were known by the name Bulgar and travelers and historians not needed the use their original names. Burjans, our studied Turkish tribes, was related with Bulgars. For a while they known with Bulgars, after they had been an independent manner. For a long time Burjans, had been allied with the Bulgars. After that they separated from the Bulgars and travelers were observed this new cases. The adventure of Burjans was not confined to Caucasia, they also seen in theTuna basin. In this area, some historians commemorate their names like Bulgars.

Anahtar Kelimeler

• Burjans, Bulgar, Caucasia

Kafkasyalı Eski Türk Kavimlerinden: Burcanlar

Öz

Ana vatanlarının Kafkasya olduğunu düşündüğümüz Bulgarlar, söz konusu bölgenin en eski kavimlerinden bir tanesi idi. Buna paralel olarak bölgede yaşayan pek çok Türk kavmi, coğrafyacılar ve tarihçiler tarafından Bulgar ismi ile anılmıştır. İncelemekte olduğumuz Burcanlar da, Bulgar akrabalığındaki kavimlerdendi ve bir dönem Bulgar adı altında varlıklarını sürdürmüşlerdir. Uzunca bir müddet Bulgarlar ile ortak hareket içerisinde gördüğümüz Burcanlar daha sonraları müstakil bir biçimde hareket etmeye başlamış ve bu husus bazı seyyahların gözünden kaçmamıştır. Burcanların Kafkasya sahasında başlayan serüveni bu topraklarla sınırlı kalmamış, batıda Tuna havzasında da isimleri zikredilir olmuştur. Zaman zaman bazı tarihçiler onları bu sahada meskûn olan Bulgarlar ile bir tutmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Burcan, Bulgar, Kafkasya

Kaynakça

1. ADİLOĞLU Adil (2002) “Karaçay‐Balkar Türkleri’nin Kökeni”, Türkler, C.2, Ankara.
2. ADİLOĞLU Adil (2002) “Karaçay‐Malkar”, Türkiye Dışındaki Türk Edebiyatları Antolojisi, C.22, Ankara,.
3. AVCI Casim (1999) “Mes’ûdî, Ali b. Hüseyin” , TDVİA, C.29, İstanbul.
4. ARTAMANOV M.I. (2004), Hazar Tarihi, Türkler,Yahudiler, Ruslar, (çev. Ahsen Batur), Selenge Yay., İstanbul.
5. BAŞTAV Şerif (1998), Büyük Hun Kağanı Atilla, TTK., Ankara.
6. BAYRAM Bülent (2009), “Tatar‐ Bulgar Meselesi Temelinde Bir Destan (?): Şan Kızı”, Karadeniz Araştırmaları, C.6, Bahar.
7. BOSWORTH C. Edmund (1999), The History of al‐Tabari, v.5, New York.
8. DOĞAN İsmail (2007), “Macar Ulusal Kimliğinin Oluşumunda Türk Etkisi”, AÜDTCFD., 47‐2.

9. ENGEL Pàl, (2001), The Realm Of St Stephen. A History Of Medieval Hungary,
10. FROLOVA B. Olga, “About The Ethnic Name "Burdjan" in Arabic Geographical Works”, The Third Nordic Conference on Middle Eastern Studies, Ethnic Encounter and Culture Change, Joensuu (Finland), 19‐ 22 June‐1995
11. GOLDEN Peter B (2002), Türk Halkları Tarihine Giriş, (çev. Osman Karatay), Ankara.
12. GOLDEN Peter (2002), “Kimek ve Yemekler”, Türkler, c.2, Ankara.
13. KAFESOĞLU İbrahim, Türk Milli Kültürü, Ötüken Neşriyat,İstanbul 2004.
14. KALANKATLI Moses (2006), Alban Tarihi ve Alban Salnamesi, (çev. Ziya Bünyadov), Selenge Yay., İstanbul.
15. KARATAY Osman (2004), “Doğu Avrupa Türk Tarihinin Ana Hatları”, Karadeniz Araştırmaları, Sayı‐3, Güz.
16. KENNEDY M. H. (1987), Jamshid ibn Mes’ud Kashi, “Al‐Kashi’s Geographical Table”, Philadelphia.
17. KUZEYEV, R. G. (2005), İtil‐Ural Türkleri, (çev. Arif Acaloğlu), İstanbul.
18. LEZİNA L.N. – SUPERANSKAYA, A.V. (2009), Bütün Türk Halkları, Selenge Yayınevi, İstanbul.
19. MAKBUL Ahmad Sayyid (1999), “İbn Hurdâzbih”, mad., TDVİA., C.20, İstanbul.
20. MERCANİ Şehabeddin (2008), Müstefâdü’l Ahbâr Fi Ahvâl‐i Kazan ve Bulgar, (çev. M. Kalkan), Ankara.
21. MESUDİ (2004), Murûc Ez‐Zeheb, (çev. Ahsen Batur), İstanbul.
22. MİKTAKHOV, Z., “İlk Bulgar Devlet Oluşumları”, Türkler, C.2.
23. RASONYI (1996), Tarihte Türklük, 4. Baskı, Ankara.
24. ROUX J.PAUL (2001), Orta Asya Tarih ve Uygarlık, Kabalcı, İstanbul.
25. SÜMER Faruk, (1994), Eski Türklerde Şehircilik, TTK, Ankara.
26. ŞEŞEN Ramazan (2001), İslam Coğrafyacılarına Göre Türkler ve Türk Ülkeleri, Ankara.
27. TABERİ (1991), “Milletler ve Hükümdarlar Tarihi”, C.III (çev. Z. K. Ugan – A. Temir), İstanbul.
28. THOMAS, Chenery M.A. (1867), The Assemblies of al Hariri, translated from the Arabic
29. wıth an ıntroduction and notes historical and grammatical , vol.1, London .
30. TAVKUL Ufuk (2002), “Karaçay‐Malkarlıların Etnik ve Sosyal Yapısı”, Karaçay‐Balkarlar: Tarih, Toplum ve Kültür, der. Y. Kalafat – U. Tavkul, Ankara.
31. WRİGHT, R. Ramsay (2004), The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology, Al‐Biruni,.
32. YÖRÜKAN,Yusuf Z. (2004), Müslüman Coğrafyacıların Gözüyle Ortaçağ’da Türkler, I.Basım, İstanbul.
33. ZEKİEV, M. F., (2006), “Mişerler, Başkurtlar ve Dilleri”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi.
34. Hudud’ûl Alem, MINORSKY, V. (Londra 1937)
35. Şan Kızı Destanı, Mikail‐Baştu İbn Şams Tebir, Çev. Avidan Aydın, Kültür Bakanlığı, Ankara, 1991.