-

Öz

This essay examines Russian public diplomacy in the framework of foreign policy and institutional mechanisms. The transformation of global politics, which unveiled public diplomacy initially analyzed and considered as a starting point. Thus, public diplomacy elucidated with respect to the Russian perception and the methods of its practices. In this context, it is argued that Russia performs public diplomacy with the image and nation-branding management for the most part. The reason of Russian public diplomacy conduct is essentially based upon to solve the image problem. Furthermore, the expansion of the U.S., EU and NATO into the former Soviet geography identified as the driving force for the implementation of public diplomacy. Subsequently, Russian public diplomacy scrutinized on the basis of the Russkiy Mir Foundation, the Rossotrudnichestvo Agency, the Gorchakov Fund and the instruments of new media since 2005. It follows that Russian public diplomacy implemented with the new media channels for the pre

Anahtar Kelimeler

• Public Diplomacy, Cultural Diplomacy, Soft Power, Dias

RUSYA’NIN KAMU DİPLOMASİSİ: DIŞ POLİTİKA DAVRANIŞLARIYLA ÇELİŞME PARADOKSU

Öz

Bu makale, Rusya’nın kamu diplomasisini dış politika ve kurumsal
mekanizmalar çerçevesinde incelemektedir. Öncelikle kamu diplomasisini
ortaya çıkaran küresel siyasetin dönüşümü analiz edilmiştir.
Buradan hareketle kamu diplomasisi, Rusya’nın uygulama tarzı ve anlayışına
göre açıklanmıştır. Bu bağlamda Rusya’nın kamu diplomasisini
imaj ve ulus markalama yöntemleri düzleminde uyguladığı ortaya
konulmuştur. Rusya’nın kamu diplomasisini uygulamaya geçmesinin
nedeni temel olarak olumsuz imaj problemini kamu diplomasisi yöntemiyle
çözme arayışından kaynaklandığı ileri sürülmüştür. Ayrıca
ABD, NATO ve AB’nin 2004 yılında eski Sovyet coğrafyasına doğru genişlemelerinin
Rusya’nın kamu diplomasisini uygulamaya zorlayan
etkenler olduğu tespit edilmiştir. Daha sonra Rusya’nın kamu diplomasisi,
2005’ten itibaren açtığı medya kanalları ve Russkiy Mir Vakfı,
Rossotrudnichestvo Ajansı, Gorchakov Kamu Diplomasisi Fonu olmak
üzere üç kurum, medya araçları üzerinden kurumsal düzeyde amaç ve
faaliyetleri bağlamında araştırılmıştır. Böylece Rusya’nın yeni açılan
medya kanallarıyla enformasyon savaşlarına hazırlık, Russkiy Mir
vakfıyla kültürel diplomasi, Rossotrudnichestvo Ajansıyla ağırlıklı
olarak diaspora diplomasisi ve Gorchakov fonuyla kamu diplomasisi
uygulama yöntem ve tarzı çözümlenmiştir. Böylece bunun devletmerkezli,
yukarıdan aşağıya bir metotla, tek yönlü iletişim stili ve realist
bakış açısıyla uygulanan niteliklere sahip olduğu vurgulanmıştır.
Ayrıca Rusya’nın realist, saldırgan, militarist ve neo-emperyal olarak
algılanan dış politikası, içerde medya özgürlüğünü kısıtlaması, demokrasi
seviyesinin geriye gitmesi ve artan otoriterleşme gibi faktörlerin
kamu diplomasisi girişimleri ve projelerini akim bıraktığı şeklindeki
olumsuz imajını da yeniden ürettiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Diplomasisi, Kültür Diplomasisi, Yumuşak

Kaynakça

1. AVGERİNOS, Katherine P. (2009). “Diplomacy Effort: What the Kremlin is Doing and Why Ot’s Not Working”, Journal of Public and International Affairs, JPIA, Princeton, Issue 1, Vol. 20, Spring, ss.115-132.
2. CASTELLS, Manuel (2008). Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür, Birinci Cilt: Ağ Toplumunun Yükselişi, İstanbul, İstanbul Bilgi Üniversi- tesi Yayınları.
3. CWIEK-KARPOWICZ, Jaroslaw (2012). “Limits to Russian Soft Power in the Post-Soviet Area”, DGAP Anlayse 8, July, ss.1-16.
4. DEMİRTEPE, Turgut (2006). “Bakiyev Dönemi Kırgız-Rus İlişkileri ve Po- tansiyel İç Politik Yansımaları”, USAK, Erişim tarihi: 25 Ocak 2015, http://www.usak.org.tr/print.php?id=1281&z=6
5. EKŞİ, Muharrem (2014). Kamu Diplomasisi: AK Parti Döneminde Türk Dış Politikası, Siyasal Kitabevi.
6. EROL, Mehmet Seyfettin ve Amirbek, Aidarbek, “Soğuk Savaş Sonrası Dö- nemde Rusya’nın Dış Politikasında Yakın Çevre ve Orta Asya”, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, XIV/1 (Yaz 2014), s.155-178.
7. GVOSDEV, Nikolas K., Marsh (2014). Russian Foreign Policy: Interests, Vec- tors, and Sectors, Washington DC, Sage Publications.
8. NYE , Joseph (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics, New York, PublicAffairs.

9. ORBAN, Anita (2008). Power, Energy, And The New Russian Imperialism, USA, Praeger Press.
10. OSIPOVA, Yelena (2013). “Seeing Beyond the Bear: Selective Processsing and Russian Public Diplomacy in the West”, Center on Global Interets, August 15, ss.1-15.
11. PUTIN V. (2012). “Russia and the Changing World, RT, Erişim tarihi: 03. 01.2015, http://rt.com/politics/official-word/putin-russia-changing- world-263/
12. SNOW, Nancy (2009). “Rethinking Public Diplomacy”, içinde Nancy Snow ve Philip M. Taylor (eds.), Routledge Handbook of Public Diplomacy, New York Routledge Press.
13. SZONDI György (2009). “ Central and Eastern European Public Diplomacy: A Transitional Perspective on National Reputation Management”, için- de Nancy Snow ve Philip M. Taylor (eds.), Routledge Handbook of Public Diplomacy, New York, Routledge.
14. TAFURO, Eleonora (2014). “Can Russia Exercise Soft Power As Well As Hard Power?” Policy Review, Op-ed, 03/06/2014, ss.1-3, Erişim tarihi: 04.01.2015,http://fride.org/download/03.06.2014_PolicyReview_US_ ET.pdf
15. TARAS, Ray, (2013). Russia’s Identity in International Relations: Images, Per- ceptions, Misperceptions, New York, Routledge.
16. TSYGANKOV, Andrei (2009). Russophobia: Anti-Russian Lobby and American Foreign Policy, New York, Palgrave Macmillan.
17. WERBOWSKI, Michael “Ukraine and NATO’s Eastern Expansion: The “Con- tainment” of Post Soviet Russia”, Global Research, March 13, 2014, Eri- şim tarihi: 01.01.2015,
18. http://www.globalresearch.ca/ukraine-and-natos-eastern-expansion-the- containment-of-post-soviet-russia/5373266