-

Öz

In the history of coal to the throne, oil supplies of energy resources, then walk in the discussions, both socio-economic and political life has increased. In particular, the oil crisis in the 1970s, the energy security, and how important it is revealed. Post-cold War security in the perceptions of energy security, managed to enter in the 2000s, especially between Russia and Ukraine after the gas crisis, it has become more and more different. This crisis, energy security policies are revised, and the new energy policy is implemented. Energy security policies of the new view, as security of supply, in giving weight to this crisis has been effective. Understanding the different types of energy policies implemented in line with on the basis of alternative pipelines to be built is located. Therefore, this innovation adopted the line of the route of the importance of security and to reach new heights of more complicated. Important routes between the black sea region for all energy out of the struggle within the different poles for different degree of importance. The significance of this project, planned for today in the region on the basis of intensive study

Anahtar Kelimeler

• Energy, Energy Supply Security, Energy Transmission

ENERJİ ARZ GÜVENLİĞİNDE ENERJİ NAKİLHATLARI GÜZERGÂHLARININ ÖNEMİ VE KARADENİZ

Öz

Tarih içerisinde kömürün tahtını petrole kaptırmasının ardından enerji
kaynakları üzerinden yürüyen tartışmalar hem sosyo-ekonomik
hem de siyasi hayatta artış göstermiştir. Özellikle, 1970’li yıllarda yaşanan
petrol krizleri enerji güvenliğinin ne kadar önemli olduğunu ortaya
koymuştur. Soğuk Savaş sonrası güvenlik algılarının içerisine girmeyi
başaran enerji güvenliği özellikle 2000’li yıllarda Rusya ve Ukrayna
arasında yaşanan doğalgaz krizlerinden sonra daha farklı bir
hal almıştır. Yaşanan bu krizler enerji güvenliği politikalarının yeniden
gözden geçirilmesine ve yeni enerji politikalarının uygulanmasına
neden olmuştur. Enerji güvenliği politikalarına yeni bakış olarak arz
güvenliğine ağırlık verilmesinde de bu krizler etkili olmuştur. Farklı
anlayış doğrultusunda uygulanan enerji politikalarının temelinde alternatif
nakil hatlarının inşa edilmesi yer almaktadır. Dolayısıyla bu
benimsenen yenilik hat güzergâhların önem kazanmasına ve güvenliğin
yeni boyutlara ulaşmasına zemin hazırlamaktadır. Önem kazanan
güzergâhlar arasında Karadeniz bölgesi öne çıkmakta ve tüm enerji
mücadelesinin içerisinde yer alan farklı kutuplar için farklı derecede
öneme sahip olmaktadır. Bu önemle günümüzde planlanan projeler
bölge temelinde yoğun olarak çalışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Enerji, Enerji Arz Güvenliği, Enerji Nakil Hatları

Kaynakça

1. Abdo, H. (2011) “UK Energy Security: Challenges, Threats and Solutions”, Energy Science and Technology, c. 1, s. 2, ss. 38-53.
2. Ahrend, R. ve Tompson, W. (2005) “Unnatural Monopoly: The Endless Wait for Gas Sector Reform in Russia”, Europe-Asia Studies, c. 57, s. 6, ss. 801-821.
3. Attanasi, E. D. ve Freeman, P. A. (2012) “Role of Stranded Gas from Central Asia and Russia in Meeting Europe’s Future Import Demand for Gas”, Natural Resources Research, c. 21, s. 2, ss.193-220.
4. Azerbaycan, (2014), Enerji Kaynakları Nakil Stratejisi, http://www.azer- baijans.com/content_1030_tr.html. (09.06.2014).
5. Bacık, G. (2001) “The Bluestream Project, Energy Co-operation and Conf- licting Interests”, Turkish Studies, c. 2, s. 2, ss.85-93.
6. Bakü-Tiflis-Ceyhan Boru Hattı, Proje, http://www.btc.com.tr/proje.html, (04.06.2014)
7. Balaban, G. (2007) EU Energy Security Behavior: Exploring The Central Motivation, Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Ankara.
8. Bayraç, H. N. (2009) “Küresel Enerji Politikaları ve Türkiye: Petrol ve Doğal Gaz Kaynakları Açısından Bir Karşılaştırma”, Eskişehir Osmangazi Üni- versitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 10, a.1, ss. 115-142.

9. Bilginoğlu, M. A. ve Dumrul, C. (2012) “Türk Ekonomisinin Enerji Bağımlılığı Üzerine Bir Eş-Bütünleşme Analizi”, Journal of Yasar University, c. 26, s. 7, ss. 4392–4414.
10. Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.ş. (BOTAŞ), (2014), http://www.botas.gov. tr/index.asp, (04.06.2014).
11. BP (2012) Statistical Review of World Energy,
12. CNN Türk Ekonomi, Mavi Akımdan Gelen Doğal Gaz Miktarı Artırıldı, http://www.cnnturk.com/2012/ekonomi/10/19/mavi.akimdan.gelen. dogalgaz.miktari.artirildi/681288.0/index.html. (05.03.2013).
13. Çalışkan, Ş. (2009) “Türkiye’nin Enerjide Dışa Bağımlılık ve Enerji Arz Gü- venliği Sorunu”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, s. 25, ss. 297-310.
14. Dieckhöner, C. (2012) “Simulating Security of Supply Effects of the Nabucco and South Stream Projects for the European Natural Gas Market”, The Energy Journal, c. 33, s. 3, ss. 153-181.
15. Dokuzlar, B. (2006) Dünya Güç Dengesinde Yeni Silah Doğalgaz (Orta As- ya’dan Avrupa’ya), IQ Kültür Sanat Yayıncılık: İstanbul.
16. Dugin, A. (2010) Rus Jeopolitiği Avrasyacı Yaklaşım (Çev. V. İmanov), Küre Yayınları: İstanbul.
17. Erdal, L ve Karakaya, E. (2012), “Enerji Arz Güvenliğini Etkileyen Ekonomik, Siyasî ve Coğrafî Faktörler”, Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilim- ler Fakültesi Dergisi, c. 31, s. 1, ss. 107-136.
18. Erkan, A. Ç. (2012) “Rusya’nın Karadeniz Enerji Politikaları”, http://www. tuicakademi.org/index.php/kategoriler/diger/3131-rusyanin- karadeniz-enerji-politikalari#_ftn58, (06.06.2014).
19. Ertan, F. Zaman Gazetesi, http://www.zaman.com.tr/fikret-ertan/beyaz- akim_842355.html.(08.06.2014).
20. Finon, D. (2011) “The EU Foreign Gas Policy of Transit Corridors: Autopsy of the Stillborn Nabucco Project”, OPEC Energy Review 2011, Derl., OPEC (Organisation of Petroleum Export Countries), (Blackwell Pub- lishing: Malden), ss. 47-69.
21. Gazprom, Blue Stream, http://www.gazprom.com/about/production/pro- jects/pipelines/blue-stream/. (05.03.2013).
22. Gazprom, Gazprom, Oil and Gas Reservers, http://www.gazprom.com/ about/production/reserves/. (05.06.2014).
23. Gazprom, South Stream, http://www.gazprom.com/about/production/pro- jects/pipelines/south-stream/. (06.06.2014).
24. Gazprom, Transmission, Unified Gas Supply System Of Russia,, http://www. gazprom.com/about/production/transportation/( 03.06.2014).
25. Golusin, M., Ivanovic, O. M., Domazet, S., Dodic S. ve Vucurovic, D. (2011) “Assessment of the Effectiveness of Policy Implementation for Sustain- able Energy Development in Southeast Europe”, The Journal of Renew- able and Sustainable Energy, c. 3, s. 6, ss. 062702/1-12.
26. Görgülü, E. P., (2008) Avrupa Birliği’nin Enerji Arz Güvenliğinin Sağlanması, Yüksek Lisans Tezi, 9 Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: İz- mir.
27. Hoogeveen, F. ve Perlot, W. (2007) “The EU’s Policies of Security of Energy Suplly Towards the Middle East and Caspian Region: Major Power Politics”, Perspectives on Global Development&Technology, c. 6, s. 1-3, ss. 485-507.
28. İşeri, E ve Dilek, A. O. (2012), “Yeni Enerji Jeopolitiğinde NATO’nun Enerji Güvenliğinde Tamamlayıcı Rolü ve Türkiye’nin Potansiyel Katkıları, Akademik Bakış, c. 5, s. 10, ss.229-248.
29. Koçer, G. (2007) “Karadeniz’in Güvenliği: Uluslararası Yapılanmalar ve Tür- kiye”, Akademik Bakış, c. 1, s. 1, ss. 195-217.
30. Kropatcheva, E. (2011) “Playing Both Ends Against the Middle: Russia’s Geopolitical Energy Games with the EU and Ukraine”, Geopolitics, c. 16, ss.553–573.
31. Larrabee, F. S. (2009) “The United States and Security in the Black Sea Region”, Southeast European and Black Sea Studies, c. 9, s. 3, 2009, ss. 301–315.
32. Myrianthis, M. L. (2001), “Eurosian Oil and Gas Routes In The Twenty First Century”, Southeast and Black Sea Studies, c. 1, s. 2, ss. 124-139.
33. Omonbude, E. J. (2009) “The Economics of Transit Oil and Gas Pipelines: A Review of the Fundamentals”, OPEC Energy Review, c. 33, s. 2, ss. 125- 139.
34. Ovalı, S. (2008), “Traceca Projesi ve Türkiye”, International Journal of Eco- nomic and Administrative Studies, c. 1, s. 1, ss. 151-170.
35. Roskin, G. M. (2009) Çağdaş Devlet Sistemleri, (Çev. B. Seçilmişoğlu), Adres Yayınları: İstanbul.
36. Sevastyanov, S. (2008) “The More Assertive and Pragmatic New Energy Policy in Putin’s Russia: Security Implications for Northeast Asia”, East Asia, s. 36, ss. 35-55.
37. Simbar, R. ve Sheikhneshin, A. G. (2011) “Iran and Russia: Strategic Energy Relationship”, Journal of US-China Public Administration, c. 8, s. 11, ss. 1275-1287.
38. Stent, A. E. (2008) “Restoration and Revolution in Putin’s Foreign Policy”, Europe-Asia Studies, c. 60, s. 6, ss. 1089-1106.
39. Tüysüz, E. (2014), “Karadeniz Güvenliği ve Bunun Ab Güvenliğine Etkileri”, Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c. 2 s. 6, ss. 73-91.
40. Tziampiris, A. (2010) “Greek Foreign Policy and Russia: Political Realign- ment, Civilizational Aspects, and Realism”, Mediterranean Quarterly, c. 21, s. 2, ss. 78-89.
41. Uğurlu, Ö, (2009) Çevresel Güvenlik ve Türkiye’de Enerji Politikaları, Örgün Yayınevi: İstanbul.
42. Uluatam, Ela (2010) “Avrupa Doğal Gaz Piyasasında Yeni Dengeler”, Eko- nomik Forum, s. Ağustos 2010, ss. 62-67.
43. Winrow, G. M. (2004), “Turkey and East-West Gas Transportation Corri- dor”, Turkish Studies, c. 5, s. 2. ss. 23–42.
44. Winstone, R., Bolton, P. ve Gore, D. (2007) Energy Security, House of Com- mons Library Research Paper 07/42: Anonim.
45. Yergin, D. (2011) The Quest: Energy Security, and the Remanking of the World, The Penguen Press: New York.
46. Yorkan, A. (2012) Ukrayna-Rusya Doğal Gaz Krizi: Avrupa ve Türkiye Zor Günler Geçiriyor, http://www.tasam.org/trTR/Icerik/1008/ukrayna- rusya_dogal_gaz_krizi_avrupa_ve_turkiye_zor_gunler_geciriyor. (22.12.2012).
47. Yüce, Ç. K. (2006), Kafkasya ve Orta Asya Enerji Kaynakları Üzerinde Müca- dele, Ötüken Yayınları: İstanbul.