Bu çalışma, Walter Benjamin’in Moskova Günlüğü adlı çalışmasını ve Moskova başlıklı denemesini politik, kültürel ve felsefi boyutlarıyla incelemektedir. Günlük, Benjamin’in 1926-1927 yıllarında Moskova’da geçirdiği iki aylık deneyiminin yalnızca kişisel izlenimlerden ibaret olmadığını; modern öznenin çözülüşü, deneyimin yoksullaşması ve zamanın politik yapısı gibi felsefi sorgulamalara yol açtığını göstermektedir. Benjamin, Moskova’yı hem devrimin yarattığı umut hem de Stalinist bürokrasinin giderek yoğunlaşan baskısı arasında sıkışmış bir şehir olarak tasvir etmektedir. Mosova’da gündelik yaşam; kolektifleştirme politikaları, mikro-faşist davranış örüntüleri ve parti sadakatinin belirleyici olduğu yeni bir kastlaşma düzeni üzerinden değerlendirilmektedir.
Walter Benjamin, kapitalizmin dinî bir yapı kazandığını ileri sürdüğü Din Olarak Kapitalizm denemesine paralel biçimde, Sovyet düzeninin de kendine özgü ritüellerle işleyen politik bir “din” hâlini aldığını belirtmektedir. Moskova deneyimi, ayrıca, Benjamin’in tarih, modernite ve ilerleme kavramlarına dair radikal eleştirilerini de somutlaştırmaktadır. Sonuç olarak Günlük, devrimci umudun kaybolduğu, iktidar arzusunun merkezî unsur hâline geldiği ve modern insanın özgürleşme imkânlarının giderek daraldığı bir atmosferin kapsamlı bir analizini sunmaktadır.
This study examines Walter Benjamin’s Moscow Diary and his essay entitled Moscow through their political, cultural, and philosophical dimensions. The diary demonstrates that Benjamin’s two-month stay in Moscow during 1926–1927 was far more than a collection of personal impressions; it gave rise to philosophical inquiries into the dissolution of the modern subject, the impoverishment of experience, and the political structure of time. Benjamin portrays Moscow as a city caught between the lingering hope of the revolution and the increasingly intensifying pressure of Stalinist bureaucracy. Everyday life in Moscow is evaluated through collectivization policies, micro-fascist behavioral patterns, and a new caste-like hierarchy defined by loyalty to the Party.
In parallel with his essay Capitalism as Religion, in which Benjamin argues that capitalism assumes a religious form, he also maintains that the Soviet system operates as a political “religion” governed by its own rituals and disciplinary mechanisms. The Moscow experience further concretizes Benjamin’s radical critiques of history, modernity, and the notion of progress. Ultimately, the Diary offers a comprehensive analysis of an atmosphere in which revolutionary hope has dissipated, the desire for power has become a central organizing force, and the possibilities of emancipation for the modern human being have progressively narrowed.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Siyasi Tarih (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 24 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 24 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.56694/karadearas.1829553 |
| IZ | https://izlik.org/JA29KS67FE |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 23 Sayı: 89 |