ECONOMETRIC ESTIMATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN ECONOMIC GROWTH AND CO2 EMISSIONS IN E7 COUNTRIES

Öz

The increase in the use of decarbonized fuels has brought about environmental changes, making it important to question the relationship between the environment and economic growth. This issue is a very important issue for the E7 countries (China, India, Brazil, Russia, Indonesia, Mexico, Turkey), which are mentioned as the countries with the fastest economic development. The aim of this study is to analyze the relationship between economic growth and CO2 emissions by using the panel data analysis method based on the period 1990-2018 for the E7 countries. The results of the analysis according to the bidirectional causal relationship from economic growth in China and Russia and was present while CO2 emissions in Brazil, India, and Indonesia, from economic growth to CO2 emissions in a true one-way causal relationship is observed. In Mexico and Turkey, there was no causality relationship dec the variables in question.

Anahtar Kelimeler

• E7 Countries
• Economic Growth
• CO2 Emissions

E7 ÜLKELERİNDE EKONOMİK BÜYÜME VE CO2 SALINIMI İLİŞKİSİNİN EKONOMETRİK TAHMİNİ

Öz

Karbon içerikli yakıt kullanımı artması çevresel değişimleri beraberinde getirerek çevre ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin sorgulanmasını önemli hale getirmiştir. Bu sorun en hızlı ekonomik gelişme gösteren ülkeler olarak belirtilen E7 (Çin, Hindistan, Brezilya, Rusya, Endonezya, Meksika, Türkiye) ülkeleri açısından oldukça önemli bir konudur. Bu çalışmanın amacı, E7 ülkeleri için 1990-2018 dönemi esas alınarak panel veri analizi yöntemi ile ekonomik büyüme ve CO2 salınımı ilişkisini analiz etmektir. Ekonometrik yöntem olarak Konya (2006) panel nedensellik testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; Çin ve Rusya’da çift yönlü bir nedensellik ilişkisi mevcut iken Brezilya’da ekonomik büyümeden CO2 salınımına, Hindistan ve Endonezya’da CO2 salınımından ekonomik büyümeye doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisine rastlanılmaktadır. Meksika ve Türkiye’de ise söz konusu değişkenler arasında nedensellik ilişkisine rastlanılmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• E7 Ülkeleri
• Ekonomik Büyüme
• CO2 Salınımı

Kaynakça

1. Apergis, N. ve Payne, J.E. (2011). A Dynamic Panel Study of Economic Development and The Electricity Consumption–Growth Nexus. Energy Economics, 33, 770–781.
2. Aydemir, A.H. Atılgan, D. ve Türkmen, S. (2020). N11 Ülkelerinde Enerji Kullanımı ve Ekonomik Büyüme: Panel Nedensellik Analizi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24 (2) , 1027-1037.
3. Ayşe, A. R. I., & Zeren, F. (2011). CO2 Emisyonu ve Ekonomik Büyüme: Panel veri Analizi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 37-47.
4. Breusch, T. S. ve Pagan, A. R. (1980). The Lagrange Multiplier Test and its Applications To Model Specification In Econometrics. The Review of Economic Studies, 47 (1), 239-253.
5. Büberkökü, Ö. ve Kızıldere, C. (2016). Yükselen piyasa ekonomilerinde ekonomik büyüme ve CO2 salınımı ilişkisi: panel veri ekonometrisine dayalı bir analiz. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(37), 231-252.
6. Büberkökü, Ö. (2016). Uluslararası Sermaye Hareketliliğinin İncelenmesi: Yükselen Piyasa Ekonomileri Üzerine Bir Uygulama. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi 8 (15), 281-298, doi: http://doi.org/10.14784/marufacd.266060
7. Cowan, W. N., Chang, T., Inglesi-Lotz, R., ve Gupta, R. (2014). The Nexus Of Electricity Consumption, Economic Growth and CO2 Emissions in the BRICS Countries. Energy Policy, 66, 359–368. doi:10.1016/j.enpol.2013.10.081
8. Eberhardt, M. ve Bond, S. (2009). Cross-Section Dependence in Nonstationary Panel Models: A Novel Estimator. MPRA Paper No. 17692, 1-26

9. Ergün, S. ve Polat, M. A. (2017). G7 Ülkelerinde CO2 emisyonu, elektrik tüketimi ve büyüme ilişkisi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 257-272.
10. Gülmez, A. (2015). OECD ülkelerinde ekonomik büyüme ve hava kirliliği ilişkisi: panel veri analizi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(3), 18-30.
11. Günay, E. ve Atılgan, D. (2020). Seçilmiş OECD Ülkeleri İçin Sağlık Harcamaları ve Ekonomik Büyüme: Yeni Nesil Panel Eşbütünleşme Analizi, BMIJ, 8(3), 3640-3654, doi: http://dx.doi.org/10.15295/bmij.v8i3.1546 Günel, T. (2019). Türk Cumhuriyetleri’nde CO² Emisyonu ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Panel Nedensellik Analizi. Sosyoekonomi, 27(40), 151-164.
12. Hossain, S, M. (2011). Panel estimation for CO2 emissions, energy consumption, economic growth, trade openness and urbanization of newly industrialized countries. Energy Policy, 39(11), 6991–6999. doi:10.1016/j.enpol.2011.07.042 Kónya, L. (2006) Exports and Growth: Granger Causality Analysis on OECD Countries with a Panel Data Approach. Economic Modelling, 23, 978- 992.
13. Lean, H, H. ve Smyth, R. (2010). CO2 emissions, electricity consumption and output in ASEAN. Applied Energy, 87(6), 1858–1864. doi:10.1016/j.apenergy.2010.02.00
14. Mohammadi, H. ve Amin, M.D. (2015). Long-run relation and short-run dynamics in energy consumption–output relationship: International evidence from country panels with different growth rates. Energy Economics, 52, 118–126.
15. Naimoğlu, M. ve Akal, M. (2021). Yükselen Ekonomilerde Enerji Etkinliğini Talep Yanlı Etkileyen Faktörler. Sosyoekonomi, 29(49), 455-481.
16. Narayan, P. K., & Narayan, S. (2010). Carbon dioxide emissions and economic growth: Panel data evidence from developing countries. Energy Policy, 38(1), 661–666. doi:10.1016/j.enpol.2009.09.005
17. Nazlıoğlu, S. ve Karul, C. (2017). Panel LM Unit Root test with Gradual Structural Shifts, 40th International Panel Data Conference, July 7-8, 2017, Thessaloniki-Greece, ss. 1–26.
18. Nazlıoğlu, Ş. (2010). Makro İktisat Politikalarının Tarım Sektörü Üzerindeki Etkileri: Gelişmiş Ve Gelişmekte Olan Ülkeler İçin Bir Karşılaştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. TC Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
19. Odhiambo N.M (2012). Economic growth and carbon emissions in South Africa: An empirical investigation. Journal of Applied Business Research 28(1): 37–46.
20. Odhiambo, N.M. (2017). CO2 Emissions and Economic Growth in Sub-Saharan African Countries: A Panel Data Analysis. International Area Studies Review, 20(3), 264-272. doi: 10.1177/2233865917715943.
21. Özçağ, M. (2019). Kırılgan Beşli Ülkelerinde CO2 Emisyonu Ve GSYİH İlişkileri: Panel Bootstrap Nedensellik Analizi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17(3), 374-388.
22. Pao, H., Tsai, C. (2010). CO2 emissions, energy consumption and economic growth in BRIC countries. Energy Policy, 38, 7850–7860.
23. Pesaran, M. H. (2004). General diagnostic tests for cross section dependence in panels. University of Cambridge, Discussion Paper No. 1240, 435.
24. Pesaran, M. H. Ullah, A. ve Yamagata, T. (2008). A bias-adjusted LM test of error cross-section independence. The Econometrics Journal, 11(1), 105-127.
25. Pesaran, M. H. ve Yamagata, T. (2008). Testing slope homogeneity in large panels. Journal of Econometrics, 142(1), 50-93.
26. Polat, M. ve Naimoğlu, M. (2019). Faiz Oranlarının Firmaların Piyasa Değerine Etkisi: Gelişmekte Olan Ülkeler Örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 115-121.
27. Topallı, N. (2016). CO2 emisyonu ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Hindistan, Çin, Brezilya ve Güney Afrika için panel veri analizi. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 427-447.
28. Türkmen, S. ve Özbek, S. (2021). “Yeni Küreselleşme Döneminde Finansal Gelişmenin, Gelir Eşitsizliği Üzerine Etkileri: E7 Ülkelerinden Yeni Kanıtlar”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 17 (2), 419-437. doi: https://doi.org/10.17130/ijmeb.806487
29. WB (World Bank), (2021). Databank, World Development Indicators, https://databank.worldbank.org/source/world-development-indicators.
30. Westerlund, J. ve Edgerton, D. L. (2008). A Simple Test for Cointegration in Dependent Panels with Structural Breaks”, Oxford Bulletion of Economics and Statistics, 70(5), 665-704.