Bu makale, çocuk edebî nesrinde karakter problemini hem kuramsal hem de tarihsel bağlamda incelemeyi amaçlamaktadır. Edebiyat teorisinde karakter, yalnızca bireysel psikolojinin değil, aynı zamanda toplumsal ve kültürel koşulların yansıması olarak değerlendirilir. Aristoteles’ten Hegel’e, Engels’ten Lukács’a kadar birçok düşünürün vurguladığı gibi, karakter ve çatışma edebî eserin temel yapı taşlarıdır. Çocuk edebiyatında ise bu mesele daha özel bir anlam kazanır. Çocuk karakterler, yalnızca estetik işlev taşımakla kalmaz, aynı zamanda pedagojik bir rol üstlenerek yeni nesillere ahlaki ve toplumsal değerleri aktarır. Azerbaycan edebiyatında 1970-1980’li yıllar, çocuk nesrinde karakter probleminin öne çıktığı bir dönemdir. Bu dönemde Sovyet ideolojisinin etkisine rağmen çocuk kahramanlar tek boyutlu tiplerden uzaklaşmış, daha canlı, psikolojik açıdan derinlikli ve toplumsal çevreyle çatışmalar içinde gelişen kimliklere dönüşmüştür. Eserlerde çocuk karakterler aracılığıyla iyilik-kötülük, doğruluk-yanlışlık gibi evrensel karşıtlıklar işlenmiş, gündelik hayatın küçük çatışmaları da pedagojik bir işlevle kurgulanmıştır. Sonuç olarak, 1970–80’li yılların çocuk nesri hem karakter yaratımı hem de çatışma kurgusu bakımından Azerbaycan edebiyatına estetik yenilikler kazandırmış; çocuk edebiyatının eğitsel ve sanatsal değerini bütünleştiren bir alan olduğunu ortaya koymuştur.
Azerbaycan çocuk düzyazısı Karakter Çatışma 1970’ler-1980’ler çocuk edebiyatı Edebî masallar
This article aims to examine the problem of character in children’s prose within both theoretical and historical contexts. In literary theory, character is regarded not only as a reflection of individual psychology but also as a manifestation of social and cultural conditions. As emphasized by thinkers from Aristotle to Hegel, Engels, and Lukács, character and conflict constitute the essential foundations of a literary work. In children’s literature, however, this issue acquires a more specific significance. Child protagonists are not merely aesthetic figures but also pedagogical models, transmitting moral and social values to younger generations. The 1970s and 1980s represent a turning point in Azerbaijani literature, particularly in children’s prose, where the problem of character became highly pronounced. Despite the influence of Soviet ideology, child characters moved beyond one-dimensional portrayals, developing into more vivid, psychologically nuanced identities shaped through conflicts with their social environment. Through these characters, universal oppositions such as good versus evil and truth versus falsehood were depicted, while everyday conflicts in family, school, and peer relationships were also given a pedagogical dimension. In conclusion, children’s prose of the 1970s and 1980s introduced new aesthetic perspectives in the creation of character and conflict, demonstrating that children’s literature is not only an educational tool but also a field of significant artistic value.
Azerbaijani children’s prose Character Conflict 1970s-1980s children’s literature Literary tales
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Güney-Batı (Oğuz) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 7 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 3 Sayı: 2 |