Sahabenin Tefsirde İsrailiyata Bakışı

Öz

Genellikle kabul edilen görüşe göre İsrailiyatın tefsire girişi sahabe dönemindeki faaliyetlere

kadar uzanmaktadır. Sahabilerin Ehl-i Kitap’tan aldıkları bazı bilgileri tefsirin kaynağı

olarak kullanmış oldukları bilinen bir husustur. Kur’ân’da detaylarıyla anlatılmayan bazı

konular (mesela kıssalar ve bazı meseller gibi) sahabenin ilgisini çeken ve ayrıntılarını öğrenmek

veya boşlukları doldurmak, eksiklikleri tamamlamak arzusunda olduğu konular

olabiliyordu. Bu durumda başlıca yardım kaynaklarını Ehl-i Kitap’tan olup da Müslümanlığı

seçen bazı kimseler oluşturuyorlardı. Sahabilerin Ehl-i Kitab’ın bilgisine başvurdukları

konularda onlardan aldıkları bilgileri belli bir süzgeçten geçirip geçirmedikleri, o bilgileri

belli kriterlere tabi tutup tutmadıkları hususları tartışmalıdır. Ayrıca onların İsrailiyat

karşısındaki tutumlarında Hz. Peygamber’in bazı tercih ve kararları da etkili olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İsrailiyat,Sahabe,Tefsir,Hz. Peygamber

Kaynakça

1. Âmâl Muhammed Abdurrahmân Rabî, el-İsrâîliyyât fî Tefsîri’t-Taberî, (Kâhire: 1420/2005). Aydemir, Abdullah, Tefsirde İsrailiyât, (Ankara: 1979). Bâsamed, Nûr bn. Muhammed, Mevkıfu’s-Sahâbe min Rivâyeti’l-İsrâiliyyât fi’t-Tefsîr: Dirâse ve Tahlîl, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, (Mekke: 1428/2007). Bozkurt, Nebi, “Ûc b. Unuk”, DİA, (İstanbul: 2012), XLII, 34-35. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahman b. el-Fadl b. Behrâm b. Abdüssamed, Sünenü’d-Dârimî, Thk: Nebîl Hâşim el-Gamrî, (Beyrut: 1434/2013). Derveze, Muhammed İzzet, et-Tefsîru’l-Hadîs, (Kahire: 1383/1963). Ebû Şehbe, Muhammed b. Muhammed b. Süveylim, el-İsrâîliyyât ve’l-Mevdû’ât fî Kütübi’t-Tefsîr, (Kâhire: 1987).