The effects of digitalization in the public sector on employee motivation: The Case of Trabzon and an Analysis of Contextual Dynamics

Öz

Abstract: The aim of this study is to comprehensively examine the effects of digitalization processes in the public sector on employee motivation and to identify the various contextual dynamics that shape these effects. In this context, the study is based on the assumption that the effects of digitalization on public employees ' motivation and work experiences are shaped by various contextual factors, and it evaluates digitalization not merely as a technical transformation but as a complex process that influences organizational structures, work culture, and employees’ daily interactions. In this study, with the aim of examining the contextual effects of digitalization on the motivation of public sector employees, the researchers first systematically analyzed previous findings in the literature and then collected in-depth data through a field study conducted with public sector employees in the province of Trabzon. The semi-structured interview technique was used as the data collection method. The data obtained were analyzed using thematic analysis via the NVivo software. This study aims to contribute uniquely to the literature by demonstrating that the effects of digitalization on public sector employees’ motivation may vary depending on contextual conditions, as evidenced by findings in the literature and the sample field study.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Technology
• Public Sector
• Organizational Behavior
• Motivation.

Kamu Sektöründe Dijitalleşmenin Çalışan Motivasyonu Üzerindeki Etkileri: Trabzon Örneği ve Bağlamsal Dinamiklerin Analizi

Öz

Öz: Çalışmanın amacı, kamu sektöründe dijitalleşme süreçlerinin çalışan motivasyonu üzerindeki etkilerini kapsamlı bir şekilde incelemek ve bu etkilerin ortaya çıkışını şekillendiren çeşitli bağlamsal dinamikleri ortaya koymaktır. Bu bağlamda çalışma, dijitalleşmenin kamu çalışanlarının motivasyonu ve iş deneyimleri üzerindeki etkisinin farklı bağlamsal faktörlerle iç içe geçtiği varsayımına dayanmakta ve dijitalleşmeyi salt bir teknik dönüşüm olmanın ötesinde, kurum içi yapılar, çalışma kültürü ve çalışanların günlük etkileşimlerini etkileyen karmaşık bir süreç olarak değerlendirmektedir. Çalışmada, dijitalleşmenin kamu çalışanlarının motivasyonu üzerindeki bağlamsal etkilerini incelemek amacıyla ilk olarak, literatüre ait önceki bulgular sistematik bir biçimde analiz edilmiştir. Ardından Trabzon ilindeki kamu çalışanları ile sınırlı bir alandaki saha çalışması kapsamında derinlemesine veriler toplanmıştır. Veri toplama yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, NVivo yazılımında tematik analiz yoluyla değerlendirilmiştir. Bu çalışma, dijitalleşmenin kamu çalışanlarının motivasyonu üzerindeki etkilerinin literatürdeki bulgular ve örnek saha araştırması yoluyla bağlamsal koşullara bağlı olarak farklılaşabileceğini ortaya koyarak literatüre özgün bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Teknoloji
• Kamu Sektörü
• Örgütsel Davranış
• Motivasyon.

Etik Beyan

Bu araştırma kapsamında yürütülen saha çalışmaları etik kurul incelemesine sunulmuş ve Karadeniz Teknik Üniversitesi Etik Kurulu tarafından 07.04.2026 tarihinde E-26014373-050.01.04-799442 sayısı ile onaylanmıştır; böylece insan denekler üzerinde yapılan çalışmalar için gerekli etik izin alınmıştır.

Kaynakça

1. Alanli, A. (2022). Kamu Sektöründe Dijitalleşmenin İnsan Kaynakları Yönetimine Etkisi; Mardin İlinde Nitel Bir Araştırma. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(3), 100-117.
2. Al-kharabsheh, S. A., Attiany, M. S., Alshawabkeh, R. O. K., Hamadneh, S., & Alshurideh, M. T. (2022). The impact of digital HRM on employee performance through employee motivation. International Journal of Data and Network Science, 7(1), 275-282.
3. Ateş, V., & Koçak, A. (2024). Kamu Kurumu Çalışanlarının Dijital Vatandaşlık Yeterlik Düzeylerinin Belirlenmesi ve Bazı Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 6(2), 141-160.
4. Aydın, E., Öktem, M. K., & Çiftçi, L. (2024). Teknoloji Temelli Kamu Hizmeti Sunumu ve Personel Memnuniyeti. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 15(41), 252-276.
5. Ayyagari vd. (2011). Technostress: Technological Antecedents and Implications. MIS Quarterly, 35(4), 831-858.
6. Çamur, Ö. (2025). Kamu Yönetiminde Dijital Dönüşümün Değişime Açıklık ve Çalışan Performansı Arasındaki İlişkideki Aracılık Rolü. EKEV Akademi Dergisi, (104), 263-277.
7. Dağlar, H., & Öztürk, A. (2025). Dijital Dönüşümün Çalışanların İş Tatminine Etkisinde Dijital Liderliğin Aracılık Rolü. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(Özel Sayı), 34-56.
8. Demir, M., & Kaplan, M. (2026). Dijital Dönüşüm Ofisleri Perspektifinden Türkiye’de Üniversitelerin Dijitalleşme Süreci. Kent Akademisi, 19(2), 1-29.

9. Demir, Ö. Ü. S. (2025). Çalışma Yaşamında Kalabalık Yalnızlık ve Dijital Yorgunluk: Kamu ve Özel Sektör Çalışanları Üzerine Nitel Bir Araştırma. 14th International Zeugma Congress on Scıentıfıc Research (The Proceedıngs Book) Septembler 9-10, 2025 / Gaziantep, Türkiye.
10. Demirel, Z. H. (2021). Dijital Dönüşümün İş Gören Motivasyonu ve İstihdam Edilebilirlik Algısı Üzerindeki Etkisi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 56(4), 2944-2961.
11. Dziubek, S., Fuchs, O., & Schwarz, S. (2022). Effects of workplace digitalisation on the motivation of German office employees. International Journal of Business and Management, 6(6), 39-48.
12. Ekinci, E. (2025). Yerel Yönetimlerde Yapay Zekâ Algısı: Yozgat Belediyesi Örneği. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 20(3).
13. Fedorova, A., Koropets, O., & Gatti, M. (2019). Digitalization of human resource management practices and its impact on employees’ well-being. International Scientific Conference Contemporary Issues In Busıness, Management And Economıcs Engıneerıng’2019, 9-10 May 2019, Vilnius, Lithuania, Vilnius Gediminas Technical University.
14. Gea, P. E., Hulu, F., Mendrofa, S. A., & Waruwu, S. (2025). The Role of Digitalization of Personnel Services Through E-Erformance Applications in Improving Employee Motivation at the Bkpsdm of Gunungsitoli City. Jurnal Ilmiah Metadata, 7(3), 232-241.
15. Heeks, R. (2003). Most E-Government-For-Development Projects fail: How Can Risks be Reduced?. SSRN Electronic Journal.
16. İdin, O., & Sönmez, R. V. (2024). Dijital Dönüşüm ve Motivasyon Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Şırnak İli Örneği. Journal of Business in The Digital Age, 7(2), 68-81.
17. İzci, F. & Yıldız, Ş. M. (2017). Türkiye’de Kamu Personel Yönetiminden İnsan Kaynakları Yönetimine Geçiş: Temel Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 1(3), 397-412.
18. Johns, G. (2006). The Essential Impact of Context on Organizational Behavior. Academy of management review, 31(2), 386-408.
19. Karaboga, T., & Karaboga, H. A. (2024). Psychological Impacts of Digitalization on Workers: A Bibliometric Investigation. Journal of Global Strategic Management, 18(1), 88-104.
20. Kırmanoğlu, F., & Öztürk, D. (2024). Teknostresin Çalışanların Motivasyonu ve Verimliliği Üzerindeki Etkisi. Ünye İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 21-34.
21. Ninaus, K., Diehl, S., & Terlutter, R. (2021). Employee Perceptions of Information and Communication Technologies in Work Life, Perceived Burnout, Job Satisfaction and the Role of Work-Family Balance. Journal of Business Research.
22. Nurhayati, E. (2017). Pengaruh Penerapan Sistem Penilaian E-Kinerja Dan Kompetensi Terhadap Kinerja Pegawai Di Kecamatan Semarang Timur Melalui Motivasi Sebagai Variabel Intervening. Jurnal Penelitan Ekonomi Dan Bisnis, 2(2), 79-91.
23. Özdemir, E., & Akdemir, A. (2026). Dijital Liderliğin Örgütsel İnovasyon İklimine Etkisinde İçsel Motivasyonun Aracı Rolü: İstanbul’da Bir Teknopark Örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 18(1), 52-78.
24. Özel, E. T., & Yılmaz, A. (2023). İş Motivasyonunun Sanal Kaytarma Davranışı Üzerindeki Etkisi: Kamu Çalışanları Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 26(1), 111-128.
25. Perry, J. L., & Wise, L. R. (1990). The Motivational Bases Of Public Service. Public administration review, 367-373.
26. Tarafdar, M., Tu, Q., Ragu-Nathan, B. S., & Ragu-Nathan, T. S. (2007). The Impact of Technostress on Role Stress and Productivity. Journal of Management Information Systems, 24(1), 301–328.
27. Uçar, Z., & Tutgaç, C. (2022). İşgörenlerin Dijital Okuryazarlık Algısı ve Dijital Teknolojilere Erişim Motivasyonu İlişkisi Üzerinde Dijital Liderliğin Düzenleyicilik Rolü. İzmir Yönetim Dergisi, 3(1), 8-22.
28. Üsdiken, B., & Wasti, S. A. (2002). Türkiye'de Akademik Bir İnceleme Alanı Olarak Personel veya" İnsan Kaynakları" Yönetimi, 1972-1999. Amme İdaresi Dergisi, 35(3), 1-37.
29. Yılmazöz, M. (2009). Türkiye’de Kamu Personel Yönetimi Sorunu. Maliye Dergisi, 157(1), 293-302.