Normalleşmeyi Yeniden Okumak: “Semih Çelik Cinayeti”

Öz

Toplumsal alanda davranışların sergilenmesi ve bu karşı tutumlar iki şekilde sürdürülür: normal ve anormal şeklindedir. Geleneksel toplumlarda hangi davranışın normal hangisinin anormal olduğu katı ve kesin kurallar etrafında biçimlenmiştir. Toplumlar giderek karmaşık hale gelirken bir yanda da teknolojiyle birlikte e-ilişkiler ağını da oluşturulmuştur. Bir davranış toplumsal görülme sıklığı onun normal imiş gibi algılanmasına neden olmaktadır. Dijitalleşmeyle birlikte sosyal medya, bu olayların hızlıca yayılmasına fırsat tanırken bu e-ilişkinin biçiminin hem birçok insana hem de ulaşabilir olmasına ve hem de sürekli izlenmesine de neden olmuştur. Bu makaledeki amacımız, “semih çelik cinayeti” nin sosyal medya tarafından yayınlanmasından sonra Afyon Kocatepe Üniversitesi'ndeki kadın öğrencilerin algılarında bu cinayetin nasıl şekillendiğini ve buna ilişkin tutumlarını ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamızın sonucunda sosyal medya tarafından yayılması ve üniversite öğrencileri üzerinde faklı tutumların oluştuğunu ve işlenen cinayetlerin izlenenler tarafından duyarsızlaştırdığını ve bununda bir tür normalleştirme parametresi sayılabileceği görüldü.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Kadın Cinayeti
• Normalleşme

Re-reading Normalization: “The Murder of Semih Çelik”

Öz

The display of behavior and attitudes towards it in the social sphere are maintained in two ways: normal and abnormal. In traditional societies, what behavior is normal and what is abnormal is shaped around strict and precise rules. As societies have become increasingly complex, technology has also created a network of e-relationships. The frequency of a behavior in society causes it to be perceived as normal. With digitalization, social media has allowed for the rapid spread of these events and has also caused this form of e-relationship to be both accessible to many people and constantly monitored. Our aim in this article is to reveal how this murder was shaped in the perceptions of female students at Afyon Kocatepe University after the publication of the “murder of Semih Çelik” by social media and their attitudes towards it. As a result of our study, we have seen that the spread of social media and the different attitudes on university students and the murders committed desensitize those who are watched and this can be considered a kind of normalization parameter.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Femicide
• Normalization

Kaynakça

1. Aciyan Şen, E. P. (2023). Kamusal Alanın Dönüşümü Bağlamında Dijital Platformlarda Ka-dın Hareketleri. Kadın Araştırmaları Dergisi, 12(2), 45-60.
2. Atabey, E. (2023). Sosyal Medyada Kamusallaşan Mahremiyet. Yeni Medya Dergisi, 15, 300-315.
3. Baudrillard, J. (1994). Simülasyon ve Simülakrlar. (O. Aydın, Çev.). İstanbul: Heliotrop.
4. Beyaz Özbey, İ. (2022). Dijitalleşme, Sosyal Medya ve Risk Toplumu. İmgelem, 6 (10), 141-158.
5. Foucault, M. (2001). Hapishanenin Doğuşu: Disiplin ve Ceza. (M. A. Kılıçbay, Çev.). An-kara: İmge Kitabevi Yayınları. Goffman, E. (2009). Gündelik Yaşamda Benliğin Sunumu. İstanbul: Metis Yayınları.
6. Güneş, G. ve Yıldırım, B. (2019). Cinsiyet Temelli Bir Savaş: Kadın Cinayetlerinin Medya-da Temsili Üzerine Bir Değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 30(3), 936-964.
7. Han, B.-C. (2017). Şeffaflık Toplumu. (S. Altınçekiç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
8. Hubert, L.,&Rabinow, P. (1987). MichelFoucault: Yapısalcılığın ve Yorumsamanın Ötesi.

9. Köksal, A. ve Yıldız, F. (2020).Dijital Medyada Şiddet İçeriklerinin Toplumsal Algı Üzerin-deki Etkileri. Toplum ve İletişim Dergisi, 5(3), 85-104.
10. Öngen, O. (2017). Sosyal Medya Kullanıcılarının Gerçeklik Yanılgısı. Yeni Medya Elektro-nik Dergisi, 1(1), 1-14. https://dergipark.org.tr/en/pub/yemed/issue/28378/302727
11. Özdemir, M. (2015). Ağ Toplumu ve Siyasal Hareketlilik: Ağ Toplumunda Siyasal İktidarın Konumu. Medeniyet Araştırmaları Dergisi,2(4), 127-138.
12. Özmen, M. (2020). Dijitalleşme ve Bilişim Teknolojilerinin Çalışanlar Üzerindeki Etkileri. Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 11(42), 170-179.
13. Tan, G.Ö. (2023). Normal(leştirilen) Toplumlar, Anormal Güvensizlikler ve Patolojik Cina-yetler. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi,15(28), 156 – 167.
14. Yılmaz E, Ören B. (2021). Kadına Yönelik Şiddet ve Kadın Cinayetlerinin Medyada Yansı-ması. Atatürk Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, 3(1), 46-53.
15. Žižek, S. (2006). Paralaks Bakışı. (T. Birkan, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
16. Zuboff, S. (2019).The Age of SurveillanceCapitalism.PublicAffairs