XVI. YÜZYIL SONLARINDA GEDİZ NAHİYESİNDE YERLEŞME VE NÜFUS

Öz

Tarih öncesi dönemlerden itibaren yerleşim yeri olan Anadolu’nun Türkleşmesiyle Selçuklu ve Germiyanoğulları Beyliği’nin hakimiyetleri altında kalan Gediz daha sonra Osmanlı Beyliği’nin kontrolüne girmiştir. Osmanlı idari teşkilatlanmasında Anadolu Beylerbeyliğine bağlanarak Nahiye yapılan Gediz idari bakımdan 55 köy, 9 mezra’a ve 8 mahalleden oluşmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Osmanlı,Gediz,Nahiye,Anadolu.

THE SETTLEMENT AND POPULATION OF THE GEDIZ DISTRICT IN THE SIXTEENTH CENTURY

Öz

From prehistoric times through settlement, the Anatolia Turkish Seljuk and Germaine fall under the domination of the principality of Gediz then entered into the control of the Ottoman dynasty. Connecting to Anatolia in the Ottoman administrative organization of the township administrative respects the Gediz 55 villages, 9 hamlets and consists of 8 neighborhoods.

Anahtar Kelimeler

• Ottoman,Gediz,,district,Anatolia.

Kaynakça

1. 1.Tapu Kadastro Kuyud-ı Kadime Arşivi Nr:47/1571.
2. 2.Basılı Kaynaklar.
3. Aydın Dündar, Erzurum Beylerbeyliği ve Teşkilatı (1535-1566), Ankara 1988.
4. Aşıkpaşaoğlu Tarihi, Haz: Nihal Atsız, Ankara 1985.
5. Barkan Ömer Lütfi “Tarihi Demoğrafi Araştırmaları ve Osmanlı Tarihi”, Osmanlı Devleti’nin Sosyal ve Ekonomik Tarihi ‘ Tetkikler-Makaleler’, İstanbul 2000.
6. Ergenç Özer, XVI. Yüzyıl Sonlarında Bursa, Ankara 2006.
7. Feridun Emecen, “Çift Resmi”, DiY.İ.A, C.8, Ankara 2002
8. Gökbilgin M.Tayyip, “Nahiye”, C.IX, İ.A, İstanbul 1964, s.37-39.

9. Hallaçoğlu Yusuf, XIV.- XVII. Yüzyıllarda Osmanlı Devlet Teşkilatı ve Sosyal Yapı, Ankara 2007.
10. Hoca Sadettin Efendi, Tacü’t Tevarih, C.I, Ankara 1979.
11. İnalcık Halil, Osmanlı İdare ve Ekonomi Tarihi, İstanbul 2011.
12. İnalcık Halil, “1431 Tarihli Timar Defterine Göre Fatih Devrinden Önce Timar Sistemi”, IV. Türk Tarih Kongresi, (Ankara 10-14 Kasım 1948), Ankara 1952, s.132-139.
13. İnalcık Halil, “Osmanlılarda Raiyyet Rüsumu”, Belleten, C.XXIII, S.92, Ankara 1959, s.575-609.
14. Karadeniz Hasan Basri, Sultaniye (Karapınar)’ın Kuruluşu, İlk Sakinleri ve Vakıfları ( 1560- 1568), Basılmamış Doçentlik Tezi, Kahramanmaraş 1998.
15. Karaköse Hasan, “Türkiye Selçukluları ve Türkiye Beylikleri”, Türk Tarih ve Uygarlığı, Ed: Reşat Genç, İstanbul 2007.
16. Kafesoğlu İbrahim, “ Selçuklular”, İ.A, C.X, İstanbul 1998, s.353-416.
17. Kılınç Orhan “Klasik Dönem Osmanlı Taşra Teşkilatı: Beylerbeyilikler, Eyaletler, Kaptanlıklar, Voyvodalıklar, Meliklikler (1362-1799)”, Türkler, C.9, Ankara 1999, s.887-898.
18. Ortaylı İlber, Türkiye Teşkilat ve İdare Tarihi, Ankara 2008.
19. Özdeğer Hüseyin, XVI. Yüzyılın Tahrir Defterlerine Göre Antep’ in Sosyal ve Ekonomik Durumu”, T.D.A.D, S.16, İstanbul 1992, s.5-116.
20. Şahin İlhan, “Urbanization And The Social Structure Of The Ottoman Empire in The 16th Century”, The Ottoman Empire in The Reign of Suleyman The Magnificent, İstanbul 1988.
21. Uzunçarşılı İ.Hakkı, Anadolu Beylikleri ve Akkoyunlu, Karakoyunlu Devletleri, Ankara 1984.
22. Uzunçarşılı İ.Hakkı, Kütahya Şehri, İstanbul 1965, Ünal M.Ali Ünal, “Osmanlı Devleti’nde Merkezi Otorite ve Taşra Teşkilatı”, Osmanlı, C.6, Ankara 1999, s.111-122.
23. Varlık Mustafa Çetin “Kütahya”, TDVİA, C.26, Ankara 2002, s.580-584.
24. Varlık Mustafa Çetin, “ Anadolu Eyaleti”, TDVİA, C.3, İstanbul 1991, s.143-144.
25. Varlık Mustafa Çetin , “XVI. Yüzyılda Kütahya Sancağı’nda Yerleşme ve Vergi Nüfusu”, Belleten, S.202, C.LII, Ankara 1998, s.116-167.