AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ

Hatice Cemre Akyılmaz

Karar İncelemesi

AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ

Yıl 2026, Cilt: 4 Sayı: 1, - , 04.03.2026

Hatice Cemre Akyılmaz

https://izlik.org/JA84HH22WE

Öz

Pozitif ayrımcılık kavramı, “affirmative action” terimiyle ilk kez 1960lı yılların başında Amerika Birleşik Devletleri’nde kullanılmaya başlamıştır. Bu kavram, siyahların uzun yıllar boyunca maruz kaldıkları ayrımcılık ile ayrımcılığın etkilerine son vermek ve siyahların istihdam, eğitim gibi alanlara katılımlarını artırarak sosyoekonomik hayatta çeşitliliği sağlamayı amaçlayan araçları ifade etmek için kullanılmıştır. Kavramın anavatanı Amerika Birleşik Devletleri olsa da pozitif ayrımcılığın meşruiyeti Amerika Birleşik Devletleri’nde halen oldukça tartışmalıdır. Ülkenin en yüksek yargı organı olan Federal Yüksek Mahkeme de verdiği kararlarla tartışmaları alevlendirmektedir. Nitekim Mahkeme, pozitif ayrımcılığı ilk kez 1978 yılında üniversitelere kabul sürecinde pozitif ayrımcılığa ilişkin verdiği “Regents of University of California v. Bakke” kararında incelemiş ve belirli şartları sağladığı takdirde pozitif ayrımcılığın hukuka uygun olduğunu ifade etmiştir. Lakin 2023 yılında verilen ve yine üniversitelere kabul sürecinde pozitif ayrımcılık uygulamalarına ilişkin olan “Students for Fair Admissions v. President and Fellows of Harvard College” kararıyla önceki içtihatlarından farklı bir yaklaşım belirleyerek pozitif ayrımcılığın karşısında bir tavır almıştır. Bu çalışma kapsamında da bahsi geçen karar ve bu kararın Mahkemenin önceki içtihadından farklılığı incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

pozitif ayrımcılık , eşitlik , Federal Yüksek Mahkeme , Students for Fair Admissions v. President and Fellows of Harvard College , Regents of University of California v. Bakke

Kaynakça

“About” (Students for Fair Admissions ), Erişim Tarihi: 20.04.2025.
Akbaş K / Şen İG, “Türkiye’de Kadına Yönelik Pozitif Ayrımcılık: Kavram, Uygulama ve Toplumsal Algılar”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013, 3, 165-189.
Bacchi C, “For and Against Quotas” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 32-51.
“Civil Rights Act (1964)” (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
Dahlerup D, “Introduction” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 3-30.
De Schutter O, “Three Models of Equality and European Anti-Discrimination Law”, Northern Ireland Legal Quarterly, 2006, 57 (1), 1-56.
Dupper O “In Defence of Affirmative Action in South Africa”, South African Law Journal, 2004, 121(1), 187-215.
“Ending Illegal Discrimination and Restoring Merit - Based Opportunity” (The White House), Erişim Tarihi: 26.04.2025.
Fallon Jr. R.H. The Nature of Constitutional Rights: The Invention and Logic of Strict Judicial Scrutiny, Cambridge University Press, Cambridge, 2019.
Fredman S, Discrimination Law, 2. Baskı, Oxford University Press, Oxford, 2011.
Goldman A.H “Affirmative Action”, Philosophy & Public Affairs, 1976, 5(2), 178-195.
Güriz A, “Adalet Kavramının Belirsizliği” Adnan Güriz (ed.) Adalet Kavramı, Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 2001, 7-37.
Nagel T, “A Defense of Affirmative Action”, Philosophy & Public Policy Quarterly, 1981, 4(6), 6-9.
Karan U, Uluslararası İnsan Hakları Hukuku ve Anayasa Hukuku Işığında Eşitlik İlkesi ve Ayrımcılık Yasağı, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2017.
Kellough J. E., Understanding Affirmative Action, Georgetown University Press, Washington, 2006.
Nickel J. W. “Strong Affirmative Action”, Journal of Ethic and Migration Studies, 2010, 17(1), 49-57.
Oppenheimer D.B., “Understanding Affirmative Action”, Hastings Constitutional Law Quarterly, 1996, 23(4), 921-997.
Melvin U, The Affirmative Action Puzzle: A Living History from the Construction to Today, Pantheon Books, New York, 2020.
Skarkova T, “Affirmative Action in the United States versus Positive Action in the European Union: Comparative Analysis”, Studia Prawnoustrojowe, 2012, 16, 211-226.
The Constitution of United States (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
“Glossary, U.S. v. Alvarez, ‘Plurality Opinion’” (U.S. Courts), Erişim Tarihi: 25.04.2025. European Court of Justice, “Kalanke v. Freie Hansestadt Bremen”, C-450/93, 17.10.1995.
U.S. Supreme Court, Plessy v. Ferguson, 163 U.S. 537 (1896), 18.05.1896.
U.S. Supreme Court, Brown v. Board of Education of Topeka, 347 U.S. 483 (1954), 17.05.1954.
U.S. Supreme Court, Regents of University of California v. Bakke, 438
U.S. 265 (1978), 26.06.1978.
U.S. Supreme Court, “Fullilove v. Klutznick”, 448 U.S. 448 (1980), 02.07.1980.
U.S. Supreme Court, United States v. Paradise, 480 U.S. 149 (1987), 25.02.1987.
U.S. Supreme Court, “Johnson v. Transportation Agency”, 480 U.S. 616 (1987), 25.03.1987.
U.S. Supreme Court, Gratz v. Bollinger, 539 U.S. 244 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Grutter v. Bollinger, 539 U.S. 306 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Students for Fair Admissions, Inc. v. President and Fellows of Harvard College, 600 U. S. ____ (2023), 29.06.2023.

The Alteration in the U.S. Supreme Court’s Approach to Affirmative Action in University Admissions in the Case of “Students for Fair Admissions, Inc. v. President and Fellows of Harvard College”

Yıl 2026, Cilt: 4 Sayı: 1, - , 04.03.2026

Hatice Cemre Akyılmaz

https://izlik.org/JA84HH22WE

Öz

The concept of positive discrimination, or “affirmative action”, was first used in
the early 1960s in the United States. This term was used to describe measures aimed at
ending the discrimination that blacks or African Americans had faced for many years
and its effects, and to increase their participation in areas such as employment and
education, thereby promoting diversity in socio-economic life. Although the concept
originated in the United States, the legitimacy of affirmative action remains highly
controversial in the United States. U.S. Supreme Court, the United States’s highest
judicial body, has fuelled the debate with its rulings. Indeed, the Court first examined
affirmative action in 1978 in its decision on affirmative action in university admissions,
“Regents of University of California v. Bakke”, and stated that affirmative action is
lawful if certain conditions are met. However, in its 2023 decision in “Students for
Fair Admissions v. President and Fellows of Harvard College”, which also concerned
affirmative action in university admissions, the Court adopted a different approach
from its previous precedents and took a stance against affirmative action. This paper
examines the decision of “Students for Fair Admissions v. President and Fellows of
Harvard College” and its differences from the Court’s previous precedents.

Anahtar Kelimeler

affirmative action , equality , U.S. Supreme Court , Students for Fair Admissions v. President and Fellows of Harvard College , Regents of University of California v. Bakke

Kaynakça

“About” (Students for Fair Admissions ), Erişim Tarihi: 20.04.2025.
Akbaş K / Şen İG, “Türkiye’de Kadına Yönelik Pozitif Ayrımcılık: Kavram, Uygulama ve Toplumsal Algılar”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013, 3, 165-189.
Bacchi C, “For and Against Quotas” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 32-51.
“Civil Rights Act (1964)” (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
Dahlerup D, “Introduction” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 3-30.
De Schutter O, “Three Models of Equality and European Anti-Discrimination Law”, Northern Ireland Legal Quarterly, 2006, 57 (1), 1-56.
Dupper O “In Defence of Affirmative Action in South Africa”, South African Law Journal, 2004, 121(1), 187-215.
“Ending Illegal Discrimination and Restoring Merit - Based Opportunity” (The White House), Erişim Tarihi: 26.04.2025.
Fallon Jr. R.H. The Nature of Constitutional Rights: The Invention and Logic of Strict Judicial Scrutiny, Cambridge University Press, Cambridge, 2019.
Fredman S, Discrimination Law, 2. Baskı, Oxford University Press, Oxford, 2011.
Goldman A.H “Affirmative Action”, Philosophy & Public Affairs, 1976, 5(2), 178-195.
Güriz A, “Adalet Kavramının Belirsizliği” Adnan Güriz (ed.) Adalet Kavramı, Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 2001, 7-37.
Nagel T, “A Defense of Affirmative Action”, Philosophy & Public Policy Quarterly, 1981, 4(6), 6-9.
Karan U, Uluslararası İnsan Hakları Hukuku ve Anayasa Hukuku Işığında Eşitlik İlkesi ve Ayrımcılık Yasağı, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2017.
Kellough J. E., Understanding Affirmative Action, Georgetown University Press, Washington, 2006.
Nickel J. W. “Strong Affirmative Action”, Journal of Ethic and Migration Studies, 2010, 17(1), 49-57.
Oppenheimer D.B., “Understanding Affirmative Action”, Hastings Constitutional Law Quarterly, 1996, 23(4), 921-997.
Melvin U, The Affirmative Action Puzzle: A Living History from the Construction to Today, Pantheon Books, New York, 2020.
Skarkova T, “Affirmative Action in the United States versus Positive Action in the European Union: Comparative Analysis”, Studia Prawnoustrojowe, 2012, 16, 211-226.
The Constitution of United States (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
“Glossary, U.S. v. Alvarez, ‘Plurality Opinion’” (U.S. Courts), Erişim Tarihi: 25.04.2025. European Court of Justice, “Kalanke v. Freie Hansestadt Bremen”, C-450/93, 17.10.1995.
U.S. Supreme Court, Plessy v. Ferguson, 163 U.S. 537 (1896), 18.05.1896.
U.S. Supreme Court, Brown v. Board of Education of Topeka, 347 U.S. 483 (1954), 17.05.1954.
U.S. Supreme Court, Regents of University of California v. Bakke, 438
U.S. 265 (1978), 26.06.1978.
U.S. Supreme Court, “Fullilove v. Klutznick”, 448 U.S. 448 (1980), 02.07.1980.
U.S. Supreme Court, United States v. Paradise, 480 U.S. 149 (1987), 25.02.1987.
U.S. Supreme Court, “Johnson v. Transportation Agency”, 480 U.S. 616 (1987), 25.03.1987.
U.S. Supreme Court, Gratz v. Bollinger, 539 U.S. 244 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Grutter v. Bollinger, 539 U.S. 306 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Students for Fair Admissions, Inc. v. President and Fellows of Harvard College, 600 U. S. ____ (2023), 29.06.2023.

Yıl 2026, Cilt: 4 Sayı: 1, - , 04.03.2026

Hatice Cemre Akyılmaz

https://izlik.org/JA84HH22WE

Öz

Kaynakça

“About” (Students for Fair Admissions ), Erişim Tarihi: 20.04.2025.
Akbaş K / Şen İG, “Türkiye’de Kadına Yönelik Pozitif Ayrımcılık: Kavram, Uygulama ve Toplumsal Algılar”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013, 3, 165-189.
Bacchi C, “For and Against Quotas” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 32-51.
“Civil Rights Act (1964)” (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
Dahlerup D, “Introduction” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 3-30.
De Schutter O, “Three Models of Equality and European Anti-Discrimination Law”, Northern Ireland Legal Quarterly, 2006, 57 (1), 1-56.
Dupper O “In Defence of Affirmative Action in South Africa”, South African Law Journal, 2004, 121(1), 187-215.
“Ending Illegal Discrimination and Restoring Merit - Based Opportunity” (The White House), Erişim Tarihi: 26.04.2025.
Fallon Jr. R.H. The Nature of Constitutional Rights: The Invention and Logic of Strict Judicial Scrutiny, Cambridge University Press, Cambridge, 2019.
Fredman S, Discrimination Law, 2. Baskı, Oxford University Press, Oxford, 2011.
Goldman A.H “Affirmative Action”, Philosophy & Public Affairs, 1976, 5(2), 178-195.
Güriz A, “Adalet Kavramının Belirsizliği” Adnan Güriz (ed.) Adalet Kavramı, Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 2001, 7-37.
Nagel T, “A Defense of Affirmative Action”, Philosophy & Public Policy Quarterly, 1981, 4(6), 6-9.
Karan U, Uluslararası İnsan Hakları Hukuku ve Anayasa Hukuku Işığında Eşitlik İlkesi ve Ayrımcılık Yasağı, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2017.
Kellough J. E., Understanding Affirmative Action, Georgetown University Press, Washington, 2006.
Nickel J. W. “Strong Affirmative Action”, Journal of Ethic and Migration Studies, 2010, 17(1), 49-57.
Oppenheimer D.B., “Understanding Affirmative Action”, Hastings Constitutional Law Quarterly, 1996, 23(4), 921-997.
Melvin U, The Affirmative Action Puzzle: A Living History from the Construction to Today, Pantheon Books, New York, 2020.
Skarkova T, “Affirmative Action in the United States versus Positive Action in the European Union: Comparative Analysis”, Studia Prawnoustrojowe, 2012, 16, 211-226.
The Constitution of United States (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
“Glossary, U.S. v. Alvarez, ‘Plurality Opinion’” (U.S. Courts), Erişim Tarihi: 25.04.2025. European Court of Justice, “Kalanke v. Freie Hansestadt Bremen”, C-450/93, 17.10.1995.
U.S. Supreme Court, Plessy v. Ferguson, 163 U.S. 537 (1896), 18.05.1896.
U.S. Supreme Court, Brown v. Board of Education of Topeka, 347 U.S. 483 (1954), 17.05.1954.
U.S. Supreme Court, Regents of University of California v. Bakke, 438
U.S. 265 (1978), 26.06.1978.
U.S. Supreme Court, “Fullilove v. Klutznick”, 448 U.S. 448 (1980), 02.07.1980.
U.S. Supreme Court, United States v. Paradise, 480 U.S. 149 (1987), 25.02.1987.
U.S. Supreme Court, “Johnson v. Transportation Agency”, 480 U.S. 616 (1987), 25.03.1987.
U.S. Supreme Court, Gratz v. Bollinger, 539 U.S. 244 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Grutter v. Bollinger, 539 U.S. 306 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Students for Fair Admissions, Inc. v. President and Fellows of Harvard College, 600 U. S. ____ (2023), 29.06.2023.

Yıl 2026, Cilt: 4 Sayı: 1, - , 04.03.2026

Hatice Cemre Akyılmaz

https://izlik.org/JA84HH22WE

Öz

Kaynakça

“About” (Students for Fair Admissions ), Erişim Tarihi: 20.04.2025.
Akbaş K / Şen İG, “Türkiye’de Kadına Yönelik Pozitif Ayrımcılık: Kavram, Uygulama ve Toplumsal Algılar”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013, 3, 165-189.
Bacchi C, “For and Against Quotas” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 32-51.
“Civil Rights Act (1964)” (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
Dahlerup D, “Introduction” in Drude Dahlerup (ed.) Women, Quotas and Politics, Routledge, Londra, 2005, 3-30.
De Schutter O, “Three Models of Equality and European Anti-Discrimination Law”, Northern Ireland Legal Quarterly, 2006, 57 (1), 1-56.
Dupper O “In Defence of Affirmative Action in South Africa”, South African Law Journal, 2004, 121(1), 187-215.
“Ending Illegal Discrimination and Restoring Merit - Based Opportunity” (The White House), Erişim Tarihi: 26.04.2025.
Fallon Jr. R.H. The Nature of Constitutional Rights: The Invention and Logic of Strict Judicial Scrutiny, Cambridge University Press, Cambridge, 2019.
Fredman S, Discrimination Law, 2. Baskı, Oxford University Press, Oxford, 2011.
Goldman A.H “Affirmative Action”, Philosophy & Public Affairs, 1976, 5(2), 178-195.
Güriz A, “Adalet Kavramının Belirsizliği” Adnan Güriz (ed.) Adalet Kavramı, Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 2001, 7-37.
Nagel T, “A Defense of Affirmative Action”, Philosophy & Public Policy Quarterly, 1981, 4(6), 6-9.
Karan U, Uluslararası İnsan Hakları Hukuku ve Anayasa Hukuku Işığında Eşitlik İlkesi ve Ayrımcılık Yasağı, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2017.
Kellough J. E., Understanding Affirmative Action, Georgetown University Press, Washington, 2006.
Nickel J. W. “Strong Affirmative Action”, Journal of Ethic and Migration Studies, 2010, 17(1), 49-57.
Oppenheimer D.B., “Understanding Affirmative Action”, Hastings Constitutional Law Quarterly, 1996, 23(4), 921-997.
Melvin U, The Affirmative Action Puzzle: A Living History from the Construction to Today, Pantheon Books, New York, 2020.
Skarkova T, “Affirmative Action in the United States versus Positive Action in the European Union: Comparative Analysis”, Studia Prawnoustrojowe, 2012, 16, 211-226.
The Constitution of United States (U.S. Senate), Erişim Tarihi: 17.04.2025.
“Glossary, U.S. v. Alvarez, ‘Plurality Opinion’” (U.S. Courts), Erişim Tarihi: 25.04.2025. European Court of Justice, “Kalanke v. Freie Hansestadt Bremen”, C-450/93, 17.10.1995.
U.S. Supreme Court, Plessy v. Ferguson, 163 U.S. 537 (1896), 18.05.1896.
U.S. Supreme Court, Brown v. Board of Education of Topeka, 347 U.S. 483 (1954), 17.05.1954.
U.S. Supreme Court, Regents of University of California v. Bakke, 438
U.S. 265 (1978), 26.06.1978.
U.S. Supreme Court, “Fullilove v. Klutznick”, 448 U.S. 448 (1980), 02.07.1980.
U.S. Supreme Court, United States v. Paradise, 480 U.S. 149 (1987), 25.02.1987.
U.S. Supreme Court, “Johnson v. Transportation Agency”, 480 U.S. 616 (1987), 25.03.1987.
U.S. Supreme Court, Gratz v. Bollinger, 539 U.S. 244 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Grutter v. Bollinger, 539 U.S. 306 (2003), 23.06.2003.
U.S. Supreme Court, Students for Fair Admissions, Inc. v. President and Fellows of Harvard College, 600 U. S. ____ (2023), 29.06.2023.

Toplam 31 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	Hukuk Teorisi, İçtihat ve Hukuki Yorum
Bölüm	Karar İncelemesi
Yazarlar	Hatice Cemre Akyılmaz 0000-0003-2480-7020
Gönderilme Tarihi	27 Nisan 2025
Kabul Tarihi	28 Mayıs 2025
Yayımlanma Tarihi	4 Mart 2026
IZ	https://izlik.org/JA84HH22WE
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2026 Cilt: 4 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA	Akyılmaz, H. C. (2026). AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ. Karar İncelemeleri Dergisi, 4(1). https://izlik.org/JA84HH22WE
AMA	1.Akyılmaz HC. AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ. KİD. 2026;4(1). https://izlik.org/JA84HH22WE
Chicago	Akyılmaz, Hatice Cemre. 2026. “AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ ‘STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE’ KARARIYLA DEĞİŞİMİ”. Karar İncelemeleri Dergisi 4 (1). https://izlik.org/JA84HH22WE.
EndNote	Akyılmaz HC (01 Mart 2026) AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ. Karar İncelemeleri Dergisi 4 1
IEEE	[1]H. C. Akyılmaz, “AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ ‘STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE’ KARARIYLA DEĞİŞİMİ”, KİD, c. 4, sy 1, Mar. 2026, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA84HH22WE
ISNAD	Akyılmaz, Hatice Cemre. “AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ ‘STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE’ KARARIYLA DEĞİŞİMİ”. Karar İncelemeleri Dergisi 4/1 (01 Mart 2026). https://izlik.org/JA84HH22WE.
JAMA	1.Akyılmaz HC. AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ. KİD. 2026;4. Available at https://izlik.org/JA84HH22WE.
MLA	Akyılmaz, Hatice Cemre. “AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ ‘STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE’ KARARIYLA DEĞİŞİMİ”. Karar İncelemeleri Dergisi, c. 4, sy 1, Mart 2026, https://izlik.org/JA84HH22WE.
Vancouver	1.Hatice Cemre Akyılmaz. AMERİKAN FEDERAL YÜKSEK MAHKEMESİNİN ÜNİVERSİTELERE KABULDE POZİTİF AYRIMCILIĞA YÖNELİK YAKLAŞIMININ “STUDENTS FOR FAIR ADMISSIONS, INC. v. PRESIDENT AND FELLOWS OF HARVARD COLLEGE” KARARIYLA DEĞİŞİMİ. KİD [Internet]. 01 Mart 2026;4(1). Erişim adresi: https://izlik.org/JA84HH22WE

Amaç ve Kapsam

Karar İncelemeleri Dergisi (KİD), hukuk alanında verilen yargı kararlarını eleştirel bir perspektiften inceleyen çalışmalar yayımlayan, akademi ile uygulama arasında köprü kurmayı amaçlayan, yılda iki kez (Haziran ve Aralık) çift kör hakemli akademik bir dergidir.

Dergi, hukukun iki yardımcı kaynağı olan doktrin ile yargı kararları arasındaki etkileşimi görünür kılarak hem akademik literatüre hem de hukuk uygulamasına katkı sunmayı amaçlamaktadır. Yargı organlarının ulusal ve uluslararası düzeyde verdiği kararlar, hukuk düzeninde yol gösterici ve tamamlayıcı bir işlev görmektedir. Bununla birlikte, benzer nitelikteki uyuşmazlıklarda farklı sonuçlara ulaşılması hukuki güvenlik ilkesini zedeleyebilmektedir. Bu nedenle, içtihatların sistematik biçimde incelenmesi ve eleştirel bir bakışla değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır.

Dergide yargı mercilerince verilmiş ve kesinleşmiş her türlü karar incelemeye konu edilebilecektir. Bu bağlamda, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve Danıştay Dava Daireleri Kurulu gibi üst karar mercilerinin ve Federal Mahkeme, Uluslararası Adalet Divanı gibi yabancı ya da uluslararası mahkeme kararlarının dergiye gönderilecek çalışmalara konu edilmesi mümkündür.

Dergide yayımlanacak karar incelemelerinin bilimsel nitelik taşıması esastır. Bu nedenle yazarlardan araştırma makalesi düzeyinde, akademik standartlara uygun çalışmalar kaleme almaları beklenmektedir. Karar incelemelerinin; karara konu olayın özeti, ortaya çıkan hukuki sorunlar, ilgili mercilerin karar ve gerekçeleri ile bu kararların eleştirel değerlendirilmesi bölümlerini içerecek şekilde hazırlanması önerilmektedir. Karar incelemeleri Türkçe, İngilizce, Almanca veya Fransızca dillerinde hazırlanabilir.

Yazım Kuralları

Genel Bilgiler:

Dergi’ye gönderilen çalışmaların, bu metinde yer verilen kurallara uygun olarak hazırlanması zorunludur. Bunlara uyulmaması halinde, Editör Kurulu yazının ilgili kurallara uygun şekilde yeniden düzenlenmesini talep edebilir.
Dergi’ye gönderilen çalışmaların, Türkçe ise Türk Dil Kurumu’nun belirlediği yazım kurallarına ve metin İngilizce, Almanca veya Fransızca ise o dillerin genel yazım kurallarına uygun olması gerekmektedir.
Dergi’de Türkçe, İngilizce, Almanca veya Fransızca dillerinde kaleme alınan çalışmalar kabul edilmektedir. Dergi’ye gönderilen çalışmanın Türkçe veya İngilizce dışında bir dilde kaleme alınması halinde, hem yazıldığı dilde başlık, özet ve anahtar kavramlar hem de Türkçe ve İngilizce başlık, özet ve anahtar kavramlar içermesi gerekmektedir.
Dergi’de yayımlanacak karar incelemelerinin, karara konu olan olayın sunumuyla başlaması; olaydaki hukuki sorunların belirlenmesi, mahkemenin veya kurumun kararı ile devam etmesi ve yazarın değerlendirmesiyle sona ermesi önerilmektedir.

Makaleyle birlikte aşağıdaki belgelerin de sisteme yüklenmesi gerekmektedir:
- Etik Beyan Formu
- Telif Hakkı Devir Formu

Belge Biçimi ve Yazı Karakteri:

Dergi’ye gönderilen eserler, “Microsoft Word” programında ve “Times New Roman” yazı tipi karakterinde, 12 punto harf boyutunda olmalıdır.
Dipnotlar tek satır aralığı ile Times New Roman 10 punto, normal stille sayfa sonunda verilir.
Paragraflar arasında veya başlıkların öncesinde ya da sonrasında tek satır boşluk bırakılmamalıdır.
Dergi’ye gönderilen eserler, Latin harfleri kullanılarak yazılmış olmalıdır.

Eser İçeriği ve Kelime Sınırları:

Dergi’ye gönderilen eserler; sırasıyla, başlık (Türkçe ve İngilizce), yazar bilgisi, özet (Türkçe ve İngilizce), anahtar kavramlar (Türkçe ve İngilizce), metin, dipnot ve kaynakça içermek zorundadır.
Başlık; büyük harflerle, kalın (koyu) ve ortaya hizalı şekilde yazılmalıdır. Yine, aynı şekilde yazılmış İngilizce bir başlık da Türkçe özetten sonra ve İngilizce özetin (“Abstract”) üzerinde yer almalıdır.
Türkçe “Özet” ve İngilizce “Abstract” bölümlerinin, en az 100 en fazla 200 kelime olması gerekmektedir.
Yazar isterse çalışmasına, Türkçe ve İngilizce başlık ve özetlere ek olarak, Almanca veya Fransızca başlık ve özet de ekleyebilir.
Anahtar kavramların sayısının en az 3, en fazla 5 olması gerekmektedir. Anahtar kavramların İngilizcelerine (“Keywords”) yer verilmesi zorunludur.
Dergi’ye gönderilen eserlerin metin bölümünün 40 sayfayı ve 15.000 kelimeyi geçmemesi gerekir. Başlık, özetler ve kaynakça bu kelime sınırına dâhil değildir.
“ÖZET”, “ABSTRACT”, “Anahtar Kavramlar” ve “Keywords” ifadeleri italik ve kalın (koyu) şekilde yazılmalıdır.

Başlık Biçimi:

Başlıklarda derecelerine göre aşağıdaki işaretlemeler kullanılmalıdır:

Birinci derece bölüm başlıkları büyük Roma rakamlarıyla (I, II, III, IV, V vd.);
İkinci derece bölüm başlıkları Türk alfabesinde bulunan büyük harflerle (A, B, C, Ç, D vd.);
Üçüncü derece bölüm başlıkları Arap rakamlarıyla (1, 2, 3, 4, 5 vd.);
Dördüncü derece bölüm başlıkları Türk alfabesinde bulunan küçük harflerle (a, b, c, ç, d vd.);
Beşinci derece bölüm başlıkları parantez içine alınmış Arap rakamlarıyla [(1), (2), (3), (4), (5) vd.] numaralandırılmalıdır.
Diğer bölüm başlıklarının nasıl numaralandırılacağı isteğe bağlıdır.
“Giriş” ve “Değerlendirme” isimli başlıklar numaralandırılmamalıdır.
Bütün başlıklar, 12 punto ve kalın (koyu) şekilde yazılmalıdır.

Atıf Yöntemi:

Aşağıda detayları belirtilen atıf yönteminde bir kural bulunmayan hallerde, OSCOLA (The Oxford University Standard for Citation of Legal Authorities) sistemi takip edilmelidir.
Yararlanılan kaynaklara ilişkin atıflar, her bir sayfa sonunda dipnot olarak gösterilmelidir.
Çalışmalarda, kısaltmalar cetveline yer verilmesi gerekmemektedir.

Yararlanılan kaynaklar dipnotlarda şu şekilde gösterilmelidir:

Kitaplar:

Yazarın Adı Soyadı, Kitap Adı, Kaçıncı Bası Olduğu, Yayınevi, Yer, Yılı, Atıf Yapılan Sayfa.
Örnek:
Rıza Ayhan, Ticarî İşletme Hukuku, 2. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, 2007, s. 89.
Editörlü Kitap Bölümleri:
Yazarın Adı Soyadı, “Eser (Bölüm) Adı” in Editörün(lerin) Adı Soyadı (ed./eds.), Kitap Adı, Yayınevi, Yıl, Sayfa Aralığı, Atıf Yapılan Sayfa.

Örnek:
İzzet Özgenç/Burcu Baytemir Kontacı, “Yolsuzluk Olgusu ve Ceza Hukuku Sorumluluğu: Uluslararası Örgütlerin İzleme ve Denetleme Mekanizmalarının ‘Şeffaflığın’ ve ‘Hesap Verilebilirliğin’ Sağlanmasındaki Rolü” in İzzet Özgenç/Cumhur Şahin/Faruk Turhan (eds.), 5. Türk-Kore Ceza Hukuku Günleri – Karşılaştırmalı Hukukta Ekonomik Suçlar Uluslararası Sempozyumu Tebliğler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2020, 281-302, s. 290.

Makaleler:

Yazarın Adı Soyadı, “Makale Adı”, Dergi Adı, Yıl, Cilt (Sayı), Sayfa Aralığı, Atıf Yapılan Sayfa.

Örnek:
Cumhur Şahin, “Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına İtirazda İncelemenin Kapsamı”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan, 2013, 19(2), 283-294, s. 287.

İnternet Ortamında Bulunan Kaynaklar:

Yazarın Adı Soyadı, Çalışmanın Başlığı, Dergi Adı, Yıl, Cilt (Sayı), Sayfa Aralığı, , Erişim Tarihi: Gün.Ay.Yıl.

Örnek:
Neslihan Göktürk, “Türk Hukuku’nda Suçların İçtimaı”, 2014, 2(1-2), Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, 31-59, s. 35, , Erişim Tarihi: 15.11.2021.
İnternet Siteleri ve Bloglar:
Eğer belirli bir yazarı bulunmayan bir sayfaya atıf yapılacaksa, yazarsız bir çalışmaya yapılan atıflarda olduğu gibi, ilgili sayfanın başlığına atıf yapılarak başlanır. Yine, internet sitesinde yayınlanma sayfası yoksa, yalnızca erişim tarihi verilir.

Yazarın Adı Soyadı (varsa), “Başlık” (İnternet Sitesi Adı, Yayın Tarihi (varsa)), , Erişim Tarihi: Gün.Ay.Yıl.

Örnek:
Sarah Cole, “Virtual Friend Fires Employee” (Naked Law, 1 May 2009), , Erişim Tarihi: 19.10.2021.

Mahkeme Kararları:

Mahkeme kararı atıflarında, kimi zaman ilgili mahkemelerin kendi kararlarına nasıl atıf yapılacağına ilişkin kılavuz ve kuralları bulunmaktadır. Atıf yapılacak kararlarda, eğer varsa bu kurallara uyulması zorunludur. Eğer böylesi kurallar bulunmuyorsa, aşağıdaki usulde atıf yapılır.
Mahkeme ve Daire Bilgileri (kısaltma kullanılabilir), (varsa) Dava Adı, Karar Sayısı, Karar Tarihi, (basılmış/yayımlanmış ise) Basım/Yayım Bilgileri.
Örnekler:
YCGK, 2015/1180 E., 2019/707 K., 10.12.2019.
AİHM, A.A. and Others v. Sweden, no. 14499/09, § ..., 28 June 2012.
Birden fazla yazar veya editörün bulunduğu eserlere atıf yapılırken, yazar veya editör ad ve soyadlarının arasına “/” noktalama işareti konulur.
Atıf yapılan bir esere yapılacak sonraki atıflar şu şekilde yapılır:
Yazarın Soyadı, Sayfa Numarası.
Örnek:
Ayhan, s. 90.
Aynı yazarın birden fazla eserine yapılacak atıflarda eserlerin adı, yazarın diğer çalışmalarından ayırt edilmesini sağlayacak şekilde kısaltılmalıdır:
Örnek:
Ayhan, Ticari İşletme, s. 213.
Ayhan, Kâr Payı, s. 100.

Kaynakça:

Makalenin sonunda, makalede yararlanılan kaynakların listelendiği “KAYNAKÇA” yer almalıdır. Kaynakça, yazarların soy ismine göre alfabetik olarak, “ilk satır asılı” şekilde sıralanmalıdır. Kaynakçada öncelikle yazarın soyadına, daha sonra adının ilk harfine yer verilir.
Örnekler:
Ayhan R, Ticarî İşletme Hukuku, 2. Bası, Turhan Kitabevi, 2007.
Şahin C, “Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına İtirazda İncelemenin Kapsamı”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan, 2013, 19(2), 283-294.
Yararlanılan yargı kararlarına “Kaynakça”dan sonra “Kararlar” başlığı altında ayrıca yer verilmelidir.

Yazar Bilgileri:

Makaleler gönderilirken yazar bilgileri başlığın altında sağa hizalı şekilde yazılmış yazar isminin yanına yıldızlı dipnot konularak aşağıdaki formatta verilmelidir.
Yazarın kurum bilgileri açık ve eksiksiz olmalıdır. Üniversite ve Fakülte/Müdürlük adreslerinden sonra şehir ve ülke bilgisi de yer almalıdır.

- Yazar akademisyen ise:
Unvanı, Çalıştığı Üniversite ve Anabilim Dalı, Şehir, Ülke, e-posta: ...
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

- Yazar akademisyen değilse:
(Varsa) Akademik unvanı, Uzmanlık Alanı, Çalıştığı Kurum, Şehir, Ülke, e-posta: ...
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

- Yazar serbest avukatsa:
Avukat, Bağlı Olduğu İl Barosu, Şehir, Ülke, e-posta: ...
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

Örnekler:
Serdar TALAS*

Dr. Öğr. Üyesi, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ceza ve Ceza Muhakemesi Hukuku Ana Bilim Dalı, İstanbul, Türkiye, e-posta: ... @istanbul.edu.tr.
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

Dr., Anayasa Hukuku, T.C. Sayıştay, Ankara, Türkiye, e-posta: ...
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

Avukat, Ankara Barosu, Ankara, Türkiye, e-posta: ...
ORCID: xxx-xxxx-xxxx-xxxx

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

I. Dergi Yayın Etiği

1. Karar İncelemeleri Dergisi (KİD), ulusal ve uluslararası düzeydeki akademik ilke ve etik değerlere bağlı bir yayın politikası izlemektedir. Bu bağlamda, Yükseköğretim Kurulu tarafından Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’nde ve Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi tarafından Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Yayın Yönergesi’nde belirlenen esasların yanı sıra, uluslararası geçerliğe sahip COPE (Committee on Publication Ethics), Directory of Open Access Journals (DOAJ) ve Open Access Scholarly Publishers Association (OASPA) tarafından ortaya konulan standartlar da Dergi’nin yayın politikasının esaslı unsurlarını teşkil etmektedir. Yayın etiğine ilişkin diğer ulusal veya uluslararası yönerge veya standartlar, yukarıda belirtilenlerle çelişmediği sürece, Dergi tarafından geçerli kabul edilmektedir.
2. Dergi bünyesinde gerçekleşen yayın değerlendirme süreci öncesinde, sırasında yahut sonunda, ilgili esaslara ve/veya standartlara aykırı olduğu objektif olarak tespit edilen eserlerin yayın talepleri reddedilir. Dergi’de yayımlanmış eserler bakımından böylesi bir tespitin yapılması halinde, ilgili eser yayından kaldırılır.

II. Editör Kurulunun Yükümlülükleri

1. Dergi’de görevli editörler ve yardımcı editörler; her türlü önyargıdan uzak, objektif ve tarafsız bir şekilde görevlerini yerine getirmekle yükümlüdür.
2. Dergi’de görevli editörler ve yardımcı editörler; görevlerinin gerektirdiği ölçüde gizlilik içerisinde hareket etmekle yükümlüdür.
3. Dergi’de görevli editörler ve yardımcı editörler; Dergi’ye ilişkin her türlü iş ve işlemde tam iş birliği içerisinde hareket eder. Bu iş birliğinin özünü, Dergi bünyesinde adil görev dağılımı yapılması oluşturmaktadır.

III. Eser Sahiplerinin Yükümlülükleri

1. Eserlerinin Dergi’de yayımlanmasını isteyen eser sahipleri, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine ve yukarıda anılan ulusal ve uluslararası esas ve standartlar ile Dergi tarafından kabul edilen diğer esas ve standartlara uymakla yükümlüdür.
2. Dergi’de kesinleşmiş yargı kararları incelenebilir. Eser sahipleri incelemeye konu ettikleri yargı kararının bu niteliği taşıdığını taahhüt etmiş kabul edilir.
3. Eser sahipleri yayımlanmak üzere Dergi’ye gönderdikleri eserlerini ilgili hükümlere, esaslara ve standartlara uygun olarak hazırladıklarını taahhüt etmiş kabul edilirler.

IV. Hakemlerin Yükümlülükleri

1. Hakemler, Dergi veya Dergi’nin yetkili kıldığı birimler tarafından kendilerine gönderilen eserlerin eser incelemesini dikkatlice ve ivedilikle yerine getirir; eser değerlendirmesini uzmanlık alanlarına uygun olarak, tarafsız ve adil bir şekilde yapar.
2. Hakemler, değerlendirdikleri eserlerde akademik ilke ve etik değerlere, ulusal veya uluslararası esas veya standartlara aykırılık tespit ettiği takdirde, Dergi Editör Kurulu’nu derhal bilgilendirmekle yükümlüdür.

V. Çıkar Çatışmaları

KİD, yazar(lar), hakemler ve editörler arasındaki potansiyel çıkar çatışmalarını dikkate alarak yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlanmasını garanti eder.

KARAR İNCELEMELERİ DERGİSİ (KİD) YAYIN POLİTİKASI

1. Karar İncelemeleri Dergisi (KİD), “Hakemli Dergi” statüsünde yılda iki kez Haziran ve Aralık aylarında yayımlanır.
2. Dergi’de kesinleşmiş yargı kararları incelemeye konu edilebilir. Dergi’ye gönderilen kararın bu niteliği taşıdığını, yazar taahhüt etmiş sayılır.
3. Dergi hakemli dergi statüsünde olduğundan, Dergi’de sadece hakem denetiminden geçen eserler yayımlanır.
4. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi, yayın etiğinde en yüksek standartlara bağlıdır. Dergi, ulusal standartlara ve kendi Etik İlkeler’ine ek olarak, Committee on Publication Ethics (COPE), Directory of Open Access Journals (DOAJ) ve Open Access Scholarly Publishers Association (OASPA) tarafından yayımlanan etik yayıncılık ilkelerini de benimser.
5. Dergi’de yayımlanacak eserler Türkçe, İngilizce, Almanca veya Fransızca olarak kaleme alınabilir. Dergi’ye gönderilen karar inceleme çalışmalarının; karara konu olay, hukuki sorunlar, mercilerin konu hakkındaki kararları ve değerlendirmeler şeklindeki bölümleme ve sıralamaya uygun hazırlanması önerilir.
6. Çalışmalar Dergi’ye yalnızca Dergipark üzerinden gönderilir.
7. Dergi’ye yayımlanmak üzere gönderilen eserler; özgün nitelikte, başka yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Yazar tarafından eserin gönderilmiş olması, yazarın bu konudaki taahhüdü anlamına gelir.
8. Dergi’ye yayımlanmak üzere gönderilen eserlerin Dergi’nin “Yazım Kuralları”na uygun olması gerekmektedir. Yazım Kuralları’nda detayları belirtilen atıf yönteminde bir kural bulunmayan hallerde, OSCOLA (The Oxford University Standard for Citation of Legal Authorities) sistemi takip edilmelidir.
9. Yazarlar, eserlerinin dergiye gönderdikleri hâliyle “basıma” hazır olduğunu kabul etmiş sayılır. Her bir çalışma, editörlerden biri ve en az iki hakem tarafından değerlendirmeden geçirilir. Yapılan incelemede, bilimsellik ölçütlerine veya Dergi için öngörülen yazım kurallarına uymadığı veya olağanın üzerinde yazım yanlışı içerdiği tespit edilen eserler editörler tarafından geri çevrilir. Bu inceleme kapsamında intihal programında tarama da yapılır.
10. Eserlerin hakem denetimi, çift kör hakemlik sistemi çerçevesinde gerçekleştirilmektedir. Editör kurulunca ön değerlendirmesi yapılan eserler, kör hakemlik sistemi uyarınca yazar adları metinden çıkarılarak iki hakeme gönderilir. Yazarlara makalenin hangi hakemlere gönderildiği ile ilgili bilgi verilmez.
11. Hakemlerden biri olumlu, diğeri olumsuz görüş bildirdiğinde, üçüncü bir hakem değerlendirmesine başvurulur. Hakemlerin raporlarının olumsuz olması durumunda, üçüncü bir hakem incelemesi yapılmaz. Hakem incelemesi sonucunda yayımlanmayan metinler yazarına geri gönderilmez ve durum hakkında yazara bilgi verilir.
12. Hakemlerin raporlarında düzeltme istemesi durumunda yazar, sadece belirtilen düzeltmeler çerçevesinde değişiklik yapabilir. Yazar, hakemler tarafından önerilen düzeltmeleri yaptıktan sonra hakemlerin önerisi doğrultusunda tekrar hakem denetimine başvurulabilir.
13. Dergide yayımlanan eserlerdeki görüşler ve bu görüşlere ilişkin sorumluluk yazara aittir.
14. Kabul edilen etik standartlara uygun olmayan tüm eserler yayından çıkarılır. Buna yayından sonra tespit edilen olası kuraldışı, uygunsuzluklar içeren eserler de dahildir.
15. Yayımlanmak üzere kabul edilen eserlerin, elektronik ortamda tam metin olarak yayımlamak da dâhil olmak üzere tüm yayım hakları; basılı, görsel, işitsel, sayısal gibi ortamlarda yurt içinde ve yurt dışında kullanılmak üzere Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi’ne aittir. Yazarlar telif haklarını Üniversite’ye devretmiş sayılır, yazara ayrıca telif ücreti ödenmez.

Ücret Politikası

Yayımlanmak üzere kabul edilen eserlerin, elektronik ortamda tam metin olarak yayımlamak da dâhil olmak üzere tüm yayım hakları; basılı, görsel, işitsel, sayısal gibi ortamlarda yurt içinde ve yurt dışında kullanılmak üzere Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi’ne aittir. Yazarlar telif haklarını Üniversite’ye devretmiş sayılır, yazara ayrıca telif ücreti ödenmez.