İZMİR DEMOKRASİ ÜNİVERSİTESİ MERKEZİ DERSLİK BİNASI TASARIM SÜRECİ VE MİMARİ PROJESİ

Öz

Günümüzde üniversite kampüslerinde sık görülmeye başlanan merkezi derslik yapıları, farklı bölümlerden öğrencilerin ortak eğitim alabileceği, esnek ve işlevsel öğrenme ortamları sunan mekanlardır. Geleneksel fakülte bazlı derslik sistemine alternatif olarak geliştirilen bu yapıların, disiplinlerarası etkileşimi arttırarak akademik ve sosyal iletişimi güçlendirdiği görülmektedir. Bu çalışma, İzmir Demokrasi Üniversitesi Uzundere Kampüsü’nde yer alan Merkezi Derslik Binası’nın tasarım sürecini ele almakta ve eğimli araziye yerleşirken benimsenen mekansal organizasyon kararlarını incelemektedir. Üniversitenin hızla artan öğrenci sayıları ve mekansal gereksinimleri doğrultusunda 2019 yılında planlanan merkezi derslik binası, farklı bölümlerden öğrencilerin ortak kullanımına açık, erişilebilir ve modüler bir öğrenme ortamı oluşturmak amacıyla tasarlanmıştır. Mimari proje sürecinde, eğimli araziye uyum sağlamak, ortak kullanım alanları oluşturmak ve farklı kotlardan erişim imkânı sunmak öncelikli tasarım kriterleri olarak belirlenmiştir. Bu bağlamda, çalışmada merkezi derslik konsepti ile eğimli arazide yapılaşma ilkeleri kuramsal çerçevede ele alınarak, mekansal organizasyon, erişilebilirlik ve kullanıcı odaklı tasarım kararları incelenmiştir. Tasarım sürecinde alınan kararlar, alanın fiziksel özellikleri ve üniversitenin gelişim planları doğrultusunda değerlendirilmiş, merkezi derslik binasının mekansal organizasyon kurgusu detaylandırılmıştır. Sonuç olarak, merkezi derslik binası, İzmir Demokrasi Üniversitesi’nin büyüme stratejileri ile uyumlu, farklı akademik birimler arasında ortak kullanım imkânı sağlayan bir eğitim yapısı olarak tasarlanmıştır. Çalışma, eğimli araziye yerleşim stratejileri ve merkezi derslik modeli bağlamında benzer akademik yapılar için bir örnek teşkil etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• mimari proje.
• Merkezi derslik binaları
• eğimli arazi
• mekansal organizasyon
• mimari proje

İZMİR DEMOCRACY UNIVERSITY CENTRAL CLASSROOM BUILDING: DESIGN PROCESS AND ARCHITECTURAL PROJECT

Öz

Today, central classroom buildings on university campuses are gaining importance as spaces that provide flexible and functional learning environments where students from different departments can come together. Developed as an alternative to the traditional faculty-based classroom system, these buildings enhance interdisciplinary interaction and strengthen academic and social communication. This study presents the design process of the Central Classroom Building at İzmir Democracy University's Uzundere Campus and examines spatial organization decisions when designing on sloped terrain. In response to the university's rapidly increasing student numbers and spatial needs, the central classroom building, planned in 2019, was designed to create an accessible and modular learning environment open to shared use by students from various departments. During the architectural design process, adapting to the sloped terrain, creating shared-use areas, and providing access from different levels were identified as primary design criteria. In this context, the study explores the theoretical framework of the central classroom concept and construction principles on sloped terrain, examining spatial organization, accessibility, and user-centered design decisions. The decisions made during the design process were evaluated in line with the physical characteristics of the site and the university's development plans, and the spatial organization concept of the central classroom building was detailed. In conclusion, the central classroom building was designed as an educational structure compatible with İzmir Democracy University's growth strategies, offering shared-use opportunities among different academic units. This study serves as an example for similar academic buildings in the context of sloped terrain settlement strategies and the central classroom model.

Anahtar Kelimeler

• Central classroom buildings
• sloped terrain
• spatial organization
• architectural project

Kaynakça

1. Birinci, N., Erdoğan, S. K., Birol, G. (2020). Bir Kamusal Temas Alanı Olarak Kampüs Açık Alanları: İzmir Demokrasi Üniversitesi Kampüs Tasarımı. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 7(50), 232-240.
2. Dudek, M. (2012). Architecture of Schools: The New Learning Environments. Routledge.
3. Lynch, Kevin (1981). A Theory of Good City Form. MIT Press (MA).
4. McHarg, I. L. (1969). Design with Nature (pp. 7-17). New York: American Museum of Natural History.
5. Neufert, E. (Ed.). (2023). Architects' Data. John Wiley & Sons.
6. Steiner, F. R. (2012). The Living Landscape: An Ecological Approach to Landscape Planning. Island Press.
7. Oblinger, D., & Lippincott, J. K. (2006). Learning Spaces (Vol. 444). Washington, DC: Educause.