EVALUATION OF VIOLENCE IN HEALTH WITH WHITE CODE DATA: THE CASE OF KIRKLARELİ

Öz

Objective: In this study, we tried to examine the white code data given in health institutions in Kırklareli. Method: In this retrospective and multicenter study, we examined the white code data reported by health personnel who experienced violence in all health units in Kırklareli between January 1, 2017, and June 30, 2022. The demographic data of the victim healthcare worker, their qualifications, the health institution and the unit worked for, the closeness of the perpetrator with the patient, the time and the reason for the violence were noted and analyzed with descriptive statistics. Results: When 360 'code white incident notification forms' in the study range were examined, it was seen that most of the victim healthcare workers (51.1%) were women. It was determined that violence was experienced at the highest rate in hospitals (66.9%) and outpatient clinics (41.1%). It was determined that physicians (60.0%) experienced more verbal violence (84.4%) than other healthcare personnel and the highest rate of violence was during working hours (59.7%). Conclusion: Unfortunately, the results in our province were found to be high in accordance with the literature. In these days, when violence in health is increasing, it is seen that the motivation of all health workers is deteriorating. This issue should be kept on the agenda until it is determined that there is no violence in health, and sanctions should be planned to prevent violence against health workers.

Anahtar Kelimeler

• White Code
• Exposure to Violence
• Health Worker
• Violence in Health

SAĞLIKTA ŞİDDETİN BEYAZ KOD VERİLERİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ: KIRKLARELİ İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Amaç: Bu çalışmada Kırklareli ilindeki sağlık kuruluşlarında verilen beyaz kod verileri incelenmeye çalışıldı. Yöntem: Retrospektif ve çok merkezli yapılan bu çalışmada 1 Ocak 2017-30 Haziran 2022 tarihlerinde, Kırklareli ilindeki tüm sağlık birimlerinde şiddet görmüş sağlık personelinin bildirim yaptığı beyaz kod verileri incelendi. Mağdur sağlıkçının demografik verileri, vasfı, çalıştığı sağlık kurumu ve birimi ayrıca şiddeti uygulayan kişinin hasta ile yakınlığı, şiddetin uygulandığı zaman ve sebebi not edildi ve tanımlayıcı istatistik ile analiz edildi. Bulgular: Çalışma aralığındaki 360 ‘beyaz kod olay bildirim formu’ incelendiğinde; mağdur sağlıkçıların çoğunun (%51.1) kadın olduğu görüldü. En fazla oranda hastanelerde (%66.9) ve poliklinik kısmında (%41.1) şiddet yaşandığı tespit edildi. Hekimlerin (%60.0) diğer sağlık personellerine göre yüksek oranda sözel şiddet (%84.4) şeklinde ve en fazla oranda mesai saatleri içinde (%59.7) şiddet yaşadığı gözlendi. Sonuç: Maalesef ilimizdeki beyaz kod bildirim sayısı da literatürle uyumlu olarak yüksek oranda tespit edildi. Sağlıkta şiddetin arttığı bu günlerde tüm sağlık çalışanlarının motivasyonunun bozulduğu görülmektedir. Bu konu, sağlıkta şiddetin yaşanmadığı tespit edilene kadar sürekli gündemde tutulmalı, sağlık personeline şiddeti engelleyecek yaptırımlar planlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Beyaz Kod
• Şiddete Maruz Kalma
• Sağlık Çalışanı
• Sağlıkta Şiddet

Destekleyen Kurum

YOK

Kaynakça

1. International Committee of the Red Cross. Health services deal with a pandemic and violence in Colombia. https://www.icrc.org/en/document/health-services-deal-pandemic-and-violence-colombia. Accessed: January 9.2023.
2. International Committee of the Red Cross. Over 41% health workers experienced violence in last 2 months. https://www.icrc.org/en/document/icrc-health-workers-violence. Accessed: January 9. 2023.
3. Nelson R. Tackling violence against health-care workers. The Lancet. 2014;383(9926):1373-1374.
4. Sağlık ve Sosyal Hizmet Çalışanları Sendikası. http://www.sagliksen.org.tr/haber/12308/saglik-sen-2022-yili-saglikta-siddet-raporu. Erişim tarihi: 16 Mart 2023.
5. Ayrancı Ü, Yenilmez Ç, Günay Y, Kaptanoğlu C. Çesitli sağlık kurumlarında ve sağlık meslek gruplarında Şiddete uğrama sıklığı. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2002;3(3):147.
6. Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü, Hasta, Çalışan Hakları ve Güvenliği Dairesi Başkanlığı. https://khgmcalisanhaklaridb.saglik.gov.tr/TR-52671/calisan-haklari-ve-guvenligi-uygulamalari-rehberi.html. Erişim tarihi: 15 Aralık 2022.
7. Foley M, Rauser E. Evaluating progress in reducing workplace violence: Trends in Washington State workers' compensation claims rates 1997–2007. Work. 2012;42(1):67-81.
8. Çamcı O, Kutlu Y. Kocaeli’nde sağlık çalışanlarına yönelik işyeri şiddetinin belirlenmesi. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi. 2011;2(1):9-16.

9. Adib SM, Al-Shatti AK, Kamal S, El-Gerges N, Al-Raqem M. Violence against nurses in healthcare facilities in Kuwait. International journal of nursing studies, 2002;39(4):469-478.
10. Sağlık-Sen Ar-Ge Birimi 2013. https://sagliksen.org.tr/saglik-calisanlari-siddet-arastirması-2013. Erişim tarihi: 18 Aralık 2022.
11. Gerberich SG, Church TR, McGovern et.al. An epidemiological study of the magnitude and consequences of work related violence: the Minnesota Nurses’ Study. Occupational and environmental medicine. 2004;61(6):495-503.
12. Torun N. Şiddete yönelik beyaz kod verilerin değerlendirilmesi. Cukurova Medical Journal. 2020;45(3):977-984.
13. Hanson GC, Perrin NA, Moss H, Laharnar N, Glass N. Workplace violence against homecare workers and its relationship with workers health outcomes: a cross-sectional study. BMC public health. 2015;15(1):1-13.
14. Bıçkıcı F. Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet ve Neden Olan Faktörler: Bir Devlet Hastanesi Örneği. Sağlıkta Kalite ve Performans Derg. 2013;5:43-56.
15. Gökçe T, Dündar C. Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde çalışan hekim ve hemşirelerde şiddete maruziyet sıklığı ve kaygı düzeylerine etkisi. Journal of Turgut Ozal Medical Center. 2008;15(1):25-28.
16. Gulalp B, Karcioglu O, Koseoglu Z, Sarı A. Dangers faced by emergency staff: experience in urban centers in southern Turkey. Turkish Journal of Trauma and Emergency Surgery. 2009;15(3):239-242.
17. Rufen O, Günaydın H, İshak M. Çalışan hakları ve güvenliği birimlerinin işleyişi ile beyaz kod başvurularının retrospektif olarak değerlendirilmesi (Konya ili örneği). Sağlık Akademisyenleri Dergisi. 2018;5(2):142-153.
18. Kaya S, Demir IB, Karsavuran S, Ürek D, İlgün G. Violence against doctors and nurses in hospitals in Turkey. Journal of forensic nursing. 2016;12(1):26-34.
19. Fallahi-Khoshknab M, Oskouie F, Najafi F, Ghazanfari N, Tamizi Z, Afshani S. Physical violence against health care workers: A nationwide study from Iran. Iranian journal of nursing and midwifery research. 2016;21(3):232.
20. Cengiz D, Öztürk F. Türkiye’de illerin eğitim düzeylerine göre kümeleme analizi ile incelenmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2012;14(1):69-84.
21. Nourazari S, Davis SR, Granovsky R, et.al. Decreased hospital admissions through emergency departments during the Covid-19 pandemic. The American journal of emergency medicine. 2021;42:203-210.
22. Yıldırım T. Sağlık çalışanları ve uluslararası göç: Göç nedenleri üzerine bir inceleme. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 2009;62(3):87-94.