CEZA HUKUKU BAĞLAMINDA AKIL HASTASI KİŞİLER HAKKINDA ALINABİLECEK KARARLAR VE TEDBİRLER

Compared to the crimes committed by normal people, the crimes committed by mentally ill people attract more attention in the eyes of society. The negative consequence of what scary is at the same time attractive is the formation of a belief that every mentally ill person has the tendency and potential to commit crime. Today, there is a perception that every person who commits a crime actually has a mental disorder. In this context, at a person who commits an act against social life; Even if one of the other important psychiatric diseases is not present, the mere fact of committing a crime is an indication that he has a personality disorder. The result of this understanding is that mental illness and committing a crime are considered identicalande Mental illness is the cause, committing crime is the result. Although not every mentally ill person is a potential criminal; In order to protect the social order, the dangerous situations of mentally ill people who pose a danger must be ended through decisions and measures to be taken. The decisions and measures to be taken for mentally ill persons who have not committed any crime and those who have committed a crime are different from each other. It is very difficult to find a legal basis for intervening with the opportunities provided by criminal law and taking some precautionary measures against a mentally ill person who poses a danger to society, even though he has not committed any crime. Generally, when a crime is committed, criminal law step in and sanctions are imposed on the perpetrator who is proven to have committed a crime. In fact, the crime committed is a tool in the protection and treatment of the mentally ill person.

Normal kişilerin işledikleri suçlara nazaran akıl hastası kişilerin işledikleri suçlar toplum nazarında daha çok ilgi çekmektedir. Korkutucu olanın aynı zamanda ilgi çekici olmasının getirdiği olumsuz sonuç ise akıl hastası her kişinin suç işleme eğilimine ve potansiyeline sahip olduğu biçiminde bir kanaatin oluşmasıdır. Günümüzde, suç işleyen her kişinin aslında bir ruhsal bozukluk gösterdiği biçiminde bir algı bulunmaktadır. Bu bağlamda toplumsal yaşama aykırı bir fiil gerçekleştiren kişide; diğer önemli psikiyatrik hastalıklardan biri bulunmasa bile, sırf suç işlemiş olması kişilik bozukluğunun olduğunun göstergesidir. Bu anlayışın sonucu akıl hastalığı ile suç işlemenin birbirinin özdeşi kabul edilmesidir; akıl hastalığı neden suç işlemek ise sonuçtur. Her akıl hastası kişi potansiyel suçlu olmasa da; toplumsal düzenin korunması için, tehlike arz eden akıl hastası kişilerin, alınacak olan kararlar ve tedbirlerle tehlikeli hâllerinin sona erdirilmesi gerekmektedir. Herhangi bir suç işlememiş akıl hastaları ile suç işlemiş akıl hastaları yönünden alınacak karar ve tedbirler birbirinden farklıdır. Herhangi bir suç işlememekle birlikte, toplum için tehlike arz eden bir akıl hastasına, ceza hukukunun verdiği imkanlarla müdahale edilmesinin ve bazı tedbir kararlarının alınmasının hukuki zeminini bulmak bir hayli zordur. Genellikle, bir suç işlendiğinde ceza hukuku devreye girer ve suç işlediği sabit olan faile yaptırım uygulanır. Aslında işlenen suç, akıl hastası kişinin korunmasında ve tedavisinde araçtır.