Fatihler, Korsanlar, Tüccarlar

Modern döneme kadar Avrupa tarihinin gelişim safhalarına göz attığımızda sömürge imparatorluklarının elde ettikleri kazançla büyük gelişme sağladıklarını görürüz. Özellikle Osmanlı Devleti’nin ilerlemesinin durmasıyla eş zamanlı olarak doğuya kaydırılan bu özellik Avrupa için yeni bir tutum olarak görülmemektedir. Kristof Kolomb’un Amerika seyahatiyle birlikte daha da yoğunlaşan sömürge hareketleri, henüz yarım asır sonra pek çok Avrupa devletine ciddi gelir kalemi olmuştur. 16. yüzyılın ikinci çeyreğinde başlayarak uluslararası piyasaya kaynak olan nakit bolluğunu yalnızca yağmalayarak değil, başta madencilik ve kıtalararası ticarette olmak üzere tüm faaliyetlerine yansıtan İspanya Sömürge İmparatorluğunu çağının en zengin ve organize teşekkülü noktasına getirmesi ilgi çekmektedir. Tüm bu gelişmelerin merkezinde yer alan paranın hikayesini iktisat tarihçisi İtalyan Carlo M. Cipolla “Fatihler, Korsanlar, Tüccarlar” eseri ile değerlendirmektedir. Dünyada siyasi tarihin uzun süreli hegemonyasının ardından gitgide önem verilen sosyokültürel tarih serüveninin önemli akademisyenlerinden olan Cipolla’nın bu eseri, tarihin sunduğu fırsatların birer şans olmadığı konusunda analizler içermesi bakımından yeni bir perspektif sunmaya hazırdır.