GLOBAL GÜNEŞ IŞINIM DEĞERLERİ TAHMİNİNDE AMPİRİK MODELLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Güneş enerjisi çevre duyarlılığı ve enerji üretimi açısından önemli bir enerji kaynağıdır.  Güneş enerjisi destekli sistemlerin tasarımında sistemin kurulacağı yerdeki ışınım verilerinin bilinmesi önemli bir ayrıntıdır. Işınım ölçümleri belirli noktalarda yapılmaktadır. Her yatırım yapılacak bölgede ölçüm istasyonu bulunmamaktadır. Bu gibi durumlarda daha önceki çalışmalardan ortaya çıkan deneye dayalı (ampirik) modeller kullanılarak güneş ışınım tahmini yapılmaktadır. Bu çalışmada Niğde ili ışınım tahmini için iki farklı ampirik modelin verileri ile meteoroloji veriler karşılaştırılmıştır. Ortalama mutlak hata yüzdesi (MAPE), ortalama sapma hatası (MBE) ve karekök hatası (RMSE) gibi istatistiksel hata analizleri yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Enerji, G¨une¸s Enerjisi, Modelleme

Kaynakça

1. Mecibah, M. S., T. E. Boukelia, R. Tahtah, ve K. Gairaa. (2014)., “Introducing the best model for estimation the monthly mean daily global solar radiation on a horizontal surface (Case study: Algeria)”, Renew Sustainable Energy Rev 36194-202.
2. Bakirci, K. (2009). “Models of solar radiation with hours of bright sunshine: a review”, Renewable Sustainable Energy Rev 13: 2580–8.
3. Kaygusuz K. (1999). “The comparison of measured and calculated solar radiations in Trabzon, Turkey”, Energy Sources, 21:347-53.
4. Ertekin C, Yaldiz O. (2000). “Comparison of some existing models for estimating global solar radiation for Antalya (Turkey)”, Energy Convers Management 41:311-30.
5. Tahran S, Sarı A. (2005). “Model selection for global and diffuse radiation over the Central Black Sea (CBS) region of Turkey”, Energy Convers Management, 46:605-13.
6. Togrul IT, Togrul H. (2002). “Global solar radiation over Turkey: comparison of predicted and measured data”, Renewable Energy, 25:55–67.
7. Angstrom, A. (1924). “Solar and terrestrial radiation”. Q. J. Roy Meteor. Soc. 50: 121-5.
8. Prescott, J. A. (1940). “Evaporation from water surface in relation to solar radiation”, Transactions of the Royal Society of Australia, 64: 114-25.

9. Besharat, F., Dehghan, A. A., ve Faghih, A. R. (2013). “Empirical models for estimating global solar radiation: A review and case study”, Renewable and Sustainable Energy Reviews, 21, 798-821.
10. Almorox, J., C. Hontoria, and M. Benito. (2011). “Models for obtaining daily global solar radiation with measured air temperature data in Madrid (Spain)”. Apply Energy 88: 1703-9.
11. Chen, R. S., E. S. Kang, J. P. Yang, and at all. (2004). “Validation of five global radiation models with measured daily data in China”. Energy Convers Management 45: 1759-69.
12. Duzen H., and H. Aydin. (2012). “Sunshine-based estimation of global solar radiation on horizontal surface at Lake Van region (Turkey)”. Energy Convers Management 58: 35-46.