ARI YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BALLIBABA (Lamium purpureum L.) BİTKİSİ VE POLENİ

Öz

ÖZET

Bu çalışma, Ordu İli florasında bal arılarının (Apis mellifera L.) ilkbahar mevsiminde polenli bitki tercihlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.

İlkbahar mevsiminde arıların uçuşa çıktıkları dönemlerde haftanın bir günü 07.00-15.00 saatlerinde kolonilerdeki tuzaklar ile örnek polen preparatları toplanmıştır. Yine araştırma sahasındaki ballıbaba (Lamium purpureum L.) çiçeklerinden de referans preparatlar hazırlanmıştır. Her iki preparat mikroskopta incelenerek polen tercihi tespit edilmiştir.

Çalışmada bal arıları (Apis mellifera L.)’nın Mart ve Nisan aylarında ballıbaba bitkisine ait polenleri tercih ettikleri görülmüştür. Yapılan analizlerde ballıbaba polenlerinin protein içeriğinin florada bu dönemde belirlenen tüm taksonlar içerisinde en yüksek düzeyde (%24.90) olması, özellikle bal arısı kolonilerinin kuluçka faaliyetinin yoğun olduğu, ilkbahar gelişme döneminde, polen ihtiyacının karşılanması açısından önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Apis mellifera L., ballıbaba, polen, protein

Kaynakça

1. M. Doğaroğlu, O. K. Doğaroğlu, Modern Arıcılık Teknikleri. Tekirdağ, (2012), 304.
2. F. Genç, A. Dodoloğlu, Arıcılığın Temel Esasları, Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Zootekni Bölümü, Yayın No:931(2011), 341-388.
3. M. Deveci, An Investigation on Plant Species Diversity in Colchic Province (Turkey), African Journal of Agricultural Research Vol. 7(5) (2012), 820-843.
4. Anonim, Türkiye’nin Çayır ve Mera Bitkileri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara, (2008), 253.
5. Anonim, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ballbaba (2016), (e.t. : 02.02.2016).
6. J.B. Free, Insect Pollination of Crops, Academic Pres. Harcort Brace, 1992.
7. Anonim, Polen, Türk Standartları Enstitüsü. TS 10255, Ankara, 2006.
8. U. Kumova, A. Korkmaz, Bal arıları (Apis mellifera L.)’nın topladığı polenin özellikleri ve kullanım olanakları. Teknik Arıcılık, 61(1998), 2-10.

9. Anonim, Bal Arılarında Nosemosis’in Teşhisi. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, 11 (2005), 43-44.
10. R. Sawyer, Honey identification. Cardif Academic Press, Wales, (1988), 115.
11. Anonim, AOAC. Official Methods of Analyses of the Association of Official Analytical Chemists. 17th edition, Arlington, VA: AOAC International, 2000.
12. C. Fredes, G. Montenegro Heavy metals and other elements contents in Chilean honey, Cien, Inv. Agr. 33(1) (2006), 50-58.
13. K. Sorkun, Türkiye’nin Nektarlı Bitkileri, Polenleri ve Balları. Palme Yayınları: 462 (2008), 341
14. D. C. Somerville, H. I. Nicol, Mineral content of honeybee-collected pollen from southern New South Wales. Australian Journal of Experimental Agriculture, 42 (2002), 1131-1136.
15. T. Szczesna, Concentration of Selected Elements in Honeybee-Collected Pollen. Journal of Apicultural Science, 51(1) (2007), 5-13.