Spor Yapan Öğretmenlerin Psikolojik İyi Oluş Düzeyleri İle Sosyal İyi Oluş Düzeyleri Arasındaki İlişki

Öz

Mevcut çalışma spor yapan öğretmenlerin psikolojik iyi oluş düzeylerinin sosyal iyi oluş düzeyleri ile olan ilişkisini incelenmesini amaçlayan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini 37 kadın ve 48 erkek olmak üzere toplam 85 öğretmen (Yaş Ort. 27.74 ± 9.51) oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları olarak Diener ve ark. (2010) tarafından geliştirilmiş ve Türkçeye uyarlaması ise Telef (2013) tarafından gerçekleştirilmiş olan “Psikolojik İyi Oluş Ölçeği” ile Akın ve Ark. (2013) tarafından Türkçe Formu’nun geçerlik ve güvenirliği yapılmış olan “Sosyal İyi Oluş Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçümler için, Skewness (Çarpıklık) Ve Kurtosis (Basıklık) normallik testine başvurulmuştur. Test sonucunda normal dağılıma uygun olduğundan dolayı ikili karşılaştırmalar için t-testi ve çoklu karşılaştırmalar için ise One-Way Anova testleri yapılmıştır. Araştırma sonucuna göre, katılımcıların psikolojik iyi oluş ölçeği puan ortalamaları Ort.=5,5 ile orta düzeyde iken öğretmenlerin sosyal iyi oluş ölçeği puan ortalamaları Ort.=4,0 ile yine orta düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Kişisel özelliklere göre katılımcıların psikolojik iyi oluş düzeyleriyle sosyal iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olduğu, fakat bazı değişkenlere göre ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşturmadığı bulgulanmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ile sosyal iyi oluş düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Spor
• Öğrenci
• Psikolojik İyi Oluş
• Sosyal İyi Oluş

THE RELATIONSHIP BETWEEN PSYCHOLOGICAL WELL-BEING LEVELS AND SOCIAL WELL-BEING LEVELS OF TEACHERS DOING SPORTS*

Öz

This descriptive study aims to investigate the association between teachers who participate in sports and their levels of social and psychological well-being. A total of 85 instructors (mean age 27.74 ± 9.51), 37 females and 48 males made up the study's sample. The study employed two different instruments for gathering data: the "Psychological Well-Being Scale," which was created by Diener et al. (2010) and translated into Turkish by Telef (2013), and the "Social Well-Being Scale," whose Turkish translation has been verified as valid and trustworthy by Akın et al. (2013). The measurements were made using the Kurtosis normality test and the skewness test. The t-test was used for pairwise comparisons and the One-Way Anova test was used for multiple comparisons since the test result was consistent with a normal distribution. Based on the study's findings, it was determined that the instructors' social well-being scale had a mean score of 4.0 and the participants' psychological well-being scale had a mean score of 5.5, both of which were at a medium level. The t-test was used for pairwise comparisons and the One-Way Anova test was used for multiple comparisons since the test result was consistent with a normal distribution. Based on the study's findings, it was determined that the instructors' social well-being scale had a mean score of 4.0 and the participants' psychological well-being scale had a mean score of 5.5, both of which were at a medium level. A statistically significant difference was observed between the participants' psychological and social well-being levels according to certain personal characteristics, while no statistically significant difference was found according to other variables. A noteworthy positive correlation was observed between the psychological and social well-being levels of the study participants, who were instructors.

Anahtar Kelimeler

• Psychological Well-Being
• Social Well-Being
• Sport
• Student

Kaynakça

1. Akın, A., Demirci, İ., Çitemel, N., Sariçam, H., ve Ocakçı, H. (2013). Sosyal İyi Olma Ölçeği Türkçe Formu'nun geçerlik ve güvenirliği. 5. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu, (ss.10-11). Sakarya, Türkiye.
2. Bowman-Smart, H. ve Savulescu, J. 2020. “The ethics of motivational neuro-doping in sport: praiseworthiness and prizeworthiness”, Neuroethıcs, 205-215.
3. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. ve Kılıç, E. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
4. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi, S., & Biswas-Diener, R. (2010). New well-being measures: Short scales to assess flourishing and positive and negative feelings. Social Indicators Research, 97, 143–156.
5. Fishbach, A., & Woolley, K. (2022). The structure of intrinsic motivation. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 9, 339–363. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-012420- 091122
6. Gillespie, L., Culpan, I. (2000). Critical thinking: ensuring the ‘education’ aspect is evident in physical education. Journal of Physical Education New Zealand, ProQuest Education Journals, 33 (3), 84-96.
7. Ilieva, I.P. ve Farah, M.J. 2013. “Enhancement stimulants: perceived motivational and cognitive advantages”, Frontiers in Neuroscience, 7, 198.
8. Maslen, H., Savulescu, J., & Hunt, C. (2019), Praiseworthiness and Motivational Enhancement:‘No Pain, No Praise’?. Australasian Journal of Philosophy.

9. Telef, B.B. (2013). Psikolojik İyi Oluş Ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 374- 384.
10. Tokmak, N. (2009). Öğretmenlerin değer yargılarının eğitim süreçlerine etkilerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 231817)
11. Tunca, M. Z. & Güngör Gülsoy, S. (2023). Spor Motivasyonu Üzerine Bir Literatür Taraması: Spor ve E-spor Karşılaştırması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28 (2) , 181-197. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduiibfd/issue/77092/1197798