Bağlamada Bozuk Düzeninde Üç Temel Karar Pozisyonunun Tasnifi Ve “La“ Karar Nota Yazım Sistemi İle Eşleştirilmesi
Öz
Çalışmada, bozuk düzeninde karar pozisyonlarının ses uyumu, teller arasındaki ses örgüsü, sesleri birlikte tınlatarak armonik duyum zenginliği, ses sahasının genişliği, icrasal potansiyeli ve dem sesi gibi bir çok icrasal özelliği karşılaştırmalı ve kıyaslamalı bir biçimde incelenerek analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bozuk düzeni teorik ve teknik açıdan ele alınmış, bağlamada düzenler ve pozisyon kavramı açıklanarak bozuk düzeninde üç temel karar pozisyonunun sağladığı icrasal işlevsellik niteliğine göre karşılaştırmalı ve kıyaslamalı analizi yapılmıştır. Bu çalışmada nitel araştırma tekniklerinden doküman taraması yapılmıştır. Çalışmada, üç karar pozisyonu teknik icrasal işlevsellik niteliklerine göre derecelendirilerek konumlandırılmıştır. Üç temel karar pozisyonu ses üretme verimliliklerine göre bozuk düzeni içindeki konumları “I. karar pozisyonu”, “II. karar pozisyonu” ve “III. karar pozisyonu” şeklinde tasnif edilmiştir. Karar pozisyonlarının pozisyon isimleri düzen/akort içindeki konumlarına ve karar perdesindeki ses üretme biçimine göre isimlendirilmiştir. Türk Halk Müziği’nin genelini kapsayan, teknik icrasal işlevsellik açısından potansiyeli en yüksek olan “I. karar pozisyonu / Üst tel açık karar Pozisyonu / Ana Karar Pozisyonu”, “II. karar pozisyonu /Alt tel açık karar pozisyonu” ve “III. karar pozisyonu / Orta tel açık karar pozisyonu” olarak isimlendirilmiştir. Teorik ve uygulamanın eşgüdümlü paralel yürüyebilmesi için karar pozisyonu karar perdelerinin nota yazım sistemi ile eşleştirilmesi gerekliliği vurgulanmıştır. Sonuç itibariyle bozuk düzeni akort sistemi aralık ilişkisine göre üç karar pozisyonunun tel grupları arsındaki temsili referans nota isimlendirmeleri yapılarak “La” karar temsili referans nota yazım sistemi ile eşleştirilmiş, teorik bir alt yapı ve ortak bir dil oluşturulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açın, C. (2000). Bağlama Yapım Sanatı ve Sanatçıları. Emek Basımevi. google scholar
- Akdoğu, O. (1992). Türk Müziğinde Perdeler. google scholar Benli, Y. (2024). Bağlama İcrasında Tını Estetiği Metodu (BİTEM). Pan Yayıncılık. google scholar
- Birdoğan, N. (1988). Notalarıyla Türkülerimiz. Özgür yayın dağıtım. google scholar
- Gökçe, G. (2020). Osmanlı Müzik Kaynaklarında Bozuk-Karadüzen Çalgıları ve Buzuki Çalgısının Karşılaştırılması. Yegâh Musiki Dergisi, 3(1), 86-101. google scholar
- Ögel, B. (1987). Türk Kültür Tarihine Giriş, Türk Halk Musikisi Aletlerine. 9. Cilt. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. google scholar
- Varlı, E. (2011). Bağlama Çalgısında Do Eksenli Düzen Resital” (Tez No: 37390) [Sanatta Yeterlik Tezi, Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi. google scholar
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Müzik Algısı, Müzik Eğitimi, Müzik Performansı, Müzik Teorileri, Türk Halk Müziğinde Yorumculuk
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yusuf Benli
*
0000-0002-7455-3797
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2025
Gönderilme Tarihi
22 Eylül 2025
Kabul Tarihi
15 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 2