Day Hospital Follow-Up Study

Abstract

The aim of this study is to define the annual means of relapses, hospitalisations and the levels of functioning of the patients, who had been admitted to Day Hospital (DH), prior to the DH treatment and after the DH treatment till a five year period and to explore the effects of DH treatment on relaps, hospitalisation and functioning. Method: Records of forty-one schizophrenia patients, who had been admitted to DH betvveen 1995-1998, were evaluated. The vveighted annual means of relapses, hospitalisations and levels of functioning prior and after DH treatment have bee calculated and the efficacy of DH treatment was explored by using these variables. Results: The vveighted annual means of relapses-hospitalisations and levels of functioning before DH treatment were 0.58, 0.47, 47.95 respectively. The vveighted annual means of relapses-hospitalisations and levels of functioning after DH treatment were 0.17, 0.09, 56.05 respectively. Discussion: İt has been observed that the relaps and hospitalisation rates prior to DH treatment were higher than the relaps and hospitalisation rates after DH treatment. Levels of functioning of patients have been found to be increased compared with the revels of functioning prior to DH treatment.

Keywords

• Day hospital, rehabilitation, schizophrenia, psychosocial interventions.

GÜNDÜZ HASTANESİ İZLEM ÇALIŞMASI

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı GH'ne yatmış hastaların GH tedavileri öncesi beş yıla kadar ve GH tedavileri sonrası beş yıla kadar olan dönemdeki yıllık ortalama relaps ve hospitalizasyon sayılarının ve işlevsellik düzeylerinin tanımlaması ve GH tedavilerinin relaps ve hospitalizasyon sayıları ve işlevsellik düzeylerine etkisinin araştırılmasıdır. Yöntem:1995-1998 yıllarında GH'ne yatmış olan kırkbir şizofren hastanın kayıtları incelendi. Hastaların GH tedavileri öncesindeki ve sonrasındaki yıllık ortalama relaps ve hospitalizasyon sayıları ve yıllık ortalama İGDÖ puanları tanımlandı. GH tedavileri öncesi yıllık relaps sayısı ağırlıklı ortalaması, yıllık hospitalizasyon sayısı ağırlıklı ortalaması ve yıllık İGDÖ puanı ağırlıklı ortalaması GH tedavileri sonrası yıllık relaps sayısı ağırlıklı ortalaması, yıllık hospitalizasyon sayısı ağırlıklı ortalaması ve yıllık İGDÖ puanı ağırlıklı ortalaması ile karşılaştırılarak GH tedavilerinin etkinliği araştırıldı. Bulgular: Hastaların GH tedavileri öncesindeki yıllık relaps sayısı ağırlıklı ortalaması, 58, yıllık hospitalizasyon sayısı ağırlıklı ortalaması, 47 ve yıllık İGDÖ puanı ağırlıklı ortalaması 47,95 iken GH tedavileri sonrasında GH tedavileri sayesinde yıllık relaps sayısı ağırlıklı ortalaması, 17'ye, yıllık hospitalizasyon sayısı ağırlıklı ortalaması ,09 'a düşmüş ve yıllık İGDÖ puanı ağırlıklı ortalaması 56,05 'e yükselmiştir. Tartışma: GH tedavileri öncesindeki dönemde relaps ve hospitalizasyon sayıları GH tedavileri sonrasındaki döneme göre yüksektir. İşlevsellik düzeyleri GH tedavileri öncesindeki dönemde GH tedavileri sonrasındaki döneme göre düşüktür. GH multidisipliner bütüncül tedavi yaklaşımları sayesinde relaps ve hospitalizasyon sayıları azalmış işlevsellik düzeyleri artmıştır. Bu da şizofren hastaların tedavisinde GH multidisipliner bütüncül tedavi yaklaşımlarının etkin olduğunu göstermektedir. Bu nedenle gündüz hastaneleri ülkemizde yaygınlaştırılmalı ve psikiyatri eğitiminde psikososyal yaklaşımlara haketiği önem verilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Gündüz hastanesi, rehabilitasyon, şizofreni, psikososyal müdahaleler

Kaynakça

1. Shultz S.K., Andreasen N., Schizophrenia Lanset 1999; 353:1425-30.
2. Gelder M.,Gath D.,Mayou R.,Cowen P.,Oxford Textbook of Psychiatry 3rd Edition Oxford University Press 1996.
3. Sadock B.J.,Sadock V.A., (ed.)Kaplan & Sadock's Comprehensive Textbook of Psychiatry 7th Edition Lippincott VVilliams & VVİlkins 2000.
4. Kane J.M., Marder S.R., Psychopharmacoiogic treatment of schizophrenia Schizophr. Bull. 1993; 19:287-302 .
5. Liberman RP, Foy D.W., Psychiatric Rehabilitation for chronic mental patients Psychiatr Annals 1983:113-539-545.
6. Marder S.R., Integrating pharmacological and psychosocial treatments for schizophrenia Açta Psychiatr Scand.2000 (Suppl.407): 87-90.
7. Kaplan H.I., Sadock B.J.,(ed.) Kaplan & Sadock's Comprehensive Textbook of Psychiatry 6th Edition Lippincott VVilliams & VVİlkins 2000.
8. Güney M.,Psikososyal Rehabilitasyon,6. Sosyal Psikiyatri Sempozyumu'nda sunulan basılmamış konferans,27-30 Ekim Kapadokya-Nevşehir, 1999.

9. VVolberg L.R, (e.d) The Technique of Psychoterapy, Harcourt Brace Jovanovich Publishers 1988.
10. Sayıl I..Sosyal Psikiyatri 567-573 Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ed.Sayıl l.,Yard.Ed.Özgüven H.D., A.Ü.T.F Antıp A.Ş Yayınları Ankara-2000.