INNOVATIVENESS AND INTERIOR DESIGN EDUCATION: SIMILARITIES AND DIFFERENCES

Öz

Although the concept of innovativeness is studied in many various disciplines, it is obvious that innovative attitudes of individuals and organizations have great importance in adapting themselves to changing world order. The field of education, which is one of the academic fields examining innovativeness, approaches this concept as a form of adaptation to the changing world order. The field of education should adapt itself to the changing world order as any other occupational field. The fields which offer design education also should define the qualifications which are gained with this education to adapt themselves to changes. In the field of interior design education, one of the design fields, the qualifications which should be gained at the end of the education process are identified by some specific institutions and organizations. This study, which aims to examine the relationships between innovativeness and learning outcomes of interior design education by considering fifteen qualification levels having been identified by European Council of Interior Architects as gained qualifications during interior design education, has been designed as qualitative study. The study uses survey model of document analysis since it analyzes the data which are available in the literature. As a result of this examination, it was seen that innovativeness is not among these qualifications specified by ECIA. However, when the definitions of the innovativeness and interior design profession and education were examined, it was revealed that many concepts and attitudes used in these definitions are similar.

Anahtar Kelimeler

• Innovativeness
• Interior Design
• Interior Design Education
• The Charter of Interior Architecture Training.
• The Charter of Interior Architecture Training.

YENİLİKÇİLİK VE İÇMIMARLIK EĞİTİMİ: BENZERLİKLER VE FARKLILIKLAR

Öz

Yenilikçilik kavramı birçok farklı disiplinde incelenmekle birlikte, bireylerin ve organizasyonların değişen dünya düzenine uyum sağlayabilmesinde yenilikçi tutumların büyük öneme sahip olduğu açıktır. Yenilikçiliği inceleyen akademik alanlardan biri olan eğitim alanı da bu kavrama, değişen dünya düzenine bir uyum biçimi olarak yaklaşmaktadır. Eğitim alanı, diğer meslek alanları gibi, değişen dünya düzenine kendini uyarlamalıdır. Tasarım eğitimi sunan alanlar da bu değişimlere uyum sağlayabilmek adına eğitim süreciyle kazandırılan nitelikleri tanımlamalıdır. Tasarım alanlarından biri olan iç mekân tasarımı eğitimi özelinde, eğitim süreci sonunda kazanılması gereken yeterlilikler belirli kurum ve kuruluşlar tarafından tanımlanmaktadır. Bu çalışma, Avrupa İçmimarlık Konseyi tarafından iç mekân tasarımı eğitimi sürecinde kazanılması öngörülen on beş yeterlilik düzeyi dikkate alınarak, yenilikçilik ile içmimarlık eğitiminin öğrenme çıktıları arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamakta ve nitel bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Literatürde mevcut olan verilerin incelenmesine dayandığı için, araştırma modeli olarak doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu inceleme sonucunda, Avrupa İçmimarlık Konseyi tarafından belirlenen yeterlilikler arasında yenilikçiliğin yer almadığı görülmüştür. Ancak yenilikçilik, içmimarlık mesleği ve eğitiminin tanımları incelendiğinde, bu tanımlarda yer alan birçok kavram ve tutumun benzerlik gösterdiği ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçilik
• İçmimarlık
• İçmimarlık Eğitimi
• İçmimarlık Eğitimi Şartnamesi.

Kaynakça

1. Barutçugil, İ. (2020). Stratejik inovasyon yönetimi. Kariyer Yayıncılık: İstanbul.
2. Cascini, G., Nagai, Y., Georgiev, G. V., Zelaya, J., Becattini, N., Boujut, J. F., Casakin, H., Crilly, N., Dekoninck, E., Gero, J., Goel, A., Goldschmidt, G., Gonçalves, M., Grace, K., Hay, L., P. Le Masson, M. L. Maher, D. Marjanović, D. Motte, P. Papalambros, R. Sosa, Srinivasan V, M. Štorga, B. Tversky, Yannou, B, & Wodehouse, A. (2022). Perspectives on design creativity and innovation research: 10 years later, International Journal of Design Creativity and Innovation, DOI: 10.1080/21650349.2022.2021480
3. Cancion, F. (1967). Stratification and risk taking: A theory tested on agricultural innovations. American Sociological Review, 32, 912-927.
4. Danko, S. (2003). Designing emotional connection into the workplace: A story of authentic leadership. J. A. A. Thompson ve N. H. Blossom (Eds.). In The handbook of interior design (128–147).
5. Demir Başaran, S., & Keleş, S. (2015). Yenilikçi kimdir? Öğretmenlerin yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (4), 106-118.
6. Drucker, P. (2017). İnovasyon ve girişimcilik: Uygulama ve ilkeler. İstanbul: Optimist Yayım Dağıtım. Ertürk, S. (1984). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Yelkentepe Yayınları.
7. Fitoz, I. (2015). Interior design education programs during historical periods. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 174, 4122-4129.
8. Goldsmith, R. E., & Foxall, G. P. (2003). The measurement of innovativeness. L.V. Shavinina (Ed.). In The international handbook of innovation (321-329). Oxford: Elsevier Sciences Ltd.

9. Hurt, H. T., Joseph, K., & Cook, C. D. (1977). Scales for the measurement of innovativeness. Human Communication Research,4, 58-65.
10. Kaçar, T. (1997). İçmimari ve resimde mekan kavramının irdelenmesi ve De Stijl grubu içinde etkileşimleri. Unpublished master’s thesis. Eskişehir: Anadolu University, Social Sciences Institute.
11. Kaptan, B. (2014). Türkiye’de içmimarlık meslek alanı ve eğitim tarihi. İstanbul: Ada Ofset Matbaacılık Teks. Gıda San. Tic. Ltd
12. Kaufman, J. C., & Sternberg, R. J. (2007). Creativity. Change. The Magazine of Higher Learning, 39(4,)55-60. Kılıçer, K., & Odabaşı, H. F. (2010). Bireysel yenilikçilik ölçeği (BYÖ): Türkiye uyarlama, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.
13. Kim, J., & Choi, S. O. (2020). The intensity of Organizational Change and the perception of Organizational innovativeness; With discussion on open innovation. Journal of Open Innovation: Technology, Market and Complexity, 6(66),1-14.
14. Laska, J. A. (1984). The relationship between instruction and curriculum: A conceptual clarification. Instructional Science,13, 203-213.
15. Liao, E. (2016). Practitioner expectations for intern leadership skills: Implications for interior design education. Unpublished Master Thesis. University of Manitoba, Departmant of Interior Design.
16. Midgley, D. F., & Dowling, G. R. (1978). Innovativeness: The concept and its measurement. Journal of Consumer Research, 4, 229-242.
17. Nasierowski, W., & Arcelus, F. (2012). What is innovativeness: Literature review, Foundations of Management,4(1), 63-74.
18. OECD. (2005). Oslo Manual: Guide lines for collecting and interpreting innovation data. (3rd Edition). France: OECD Publishing.
19. Oğuztürk, B.S., Özbay, F., & Özaslan, A. (2019). İnovasyon, kalkınma ve ülke örnekleri. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
20. Rogers E. M. (1983). Diffusion of Innovations. New York: Free Press.
21. Pekince, H., & Aslan, H. (2020). The effect of individual innovativeness on critical thinking disposition in first and emergency aid program students. Annals of Medical Research, 27(12), 3123-3129.
22. Rogers, E.M. & Shoemaker, F.F. (1971). Communication of Innovation: A Cross-Cultural Approach. New York: The Free Press,
23. Roger, E. M., Singhal, A., & Quinlan M. M. (2009). Diffusion of innovations. United Kingdom: Routledge.
24. Seçkin Halaç, D., Eren, H., & Bulut, Ç. (2014). Sosyal yenilikçilik: Bir ölçek geliştirme çalışması. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(1),165-190.
25. Turner, M. R. (2013). Design leadership: Securing the Strategic value of design. Gower Publishing, Ltd.
26. Veitch, R. M. (1992). Education. J.A.A. Thompson (Ed.) In ASID Professional practice manual (27-29). New York, USA: Whitney Library of Design.
27. Wattanasupachoke, T. (2012). Design thinking, innovativeness and performance: an empirical examination. International Journal of Management and Innovation, 4(1),1-14.
28. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Zhang, X. (2016). Introduction to environmental psychology and applications for modern interior design. International Conference on Education, Sports, Arts and Management Engineering, 939-946.
29. Internet References
30. Council for Interior Design Qualification. (2019). Definition of interior design. Availeble at: https://www.cidq.org/definition-of-interior-design. Accessed on 10th May 2021.
31. European Council of Interior Architects (ECIA). (2020). European Charter of Interior Architecture Training (Online). Available at: https://ecia.net/education/charter. Accessed: 24 April 2021.
32. International Interior Design Association (IIDA), Interior design definition. Available at: https://iida.org/about/our-story. Accessed:10 May 2021.
33. UNESCO. (2015). International Standard Classification of Education Fields of Education and Training 2013
34. (ISCED-F 2013) Detailed Field Descriptions. Canada: UNESCO Institute for Statistics. Available at: http://uis.unesco.org/sites/default/files/documents/international-standard- classification-of-education-fields-of-education-and-training-2013-detailed-field-descriptions- 2015-en.pdf. Accessed:20 May 2021. Yükseköğretim Kurumu. (YÖK). Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikler Çerçevesi. Available at: http://tyyc.yok.gov.tr/?pid=38. Accessed:17 May 2021.