YEREL DEMOKRASİ VE KENT KONSEYLERİ: KAHRAMANMARAŞ ÖRNEĞİ

Öz

1992 Birleşmiş Milletler Rio “yeryüzü zirvesi” ile ivmeyle başlayan Gündem 21 başlıklı eylem planında her ülke kendi Yerel Gündem 21’ini oluşturmaya çağrılmıştır. Gündem 21’in 28. Bölümünde yer alan bu çağrının etkileri Türkiye’de ancak 1996 BM İstanbul Habitat II Konferansı’nın ivmesiyle, 1997 yılı sonunda başlamıştır. Yerel Gündem 21 uluslararası platformda en etkili eylem planı olarak böylece ortaya çıkmış oldu. Yerel Günden 21’in bir sonraki adımı ise kent konseylerinin orta çıkması olmuştur

Anahtar Kelimeler

• Yerel Demokrasi, Gündem 21, Kent Konseyi, Yerel Demokrasi

Kaynakça

1. Avtur, S. (2008). Küreselleşme Sürecinde Yerel Gündem 21 Ve Çevre: Antalya Örneği, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Antalya.
2. Aydın, A. H. (2010). Yönetim Bilimi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
3. Marshall B. vd.. City Council, State of Hawaii City and county of Honolulu, Erişim citycouncil.pdf
4. http://www1.honolulu.gov/csd/budget/31
5. Coşkun, B. ve Koyuncu, B. (2008). Kamu yönetiminde çağdaş yaklaşımlar Sorunlar, Tartışmalar, Çözüm Önerileri, Modeller, Dünya ve Türkiye Yansımaları, (Ed.) Asım Balcı vd. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
6. Çukurçayır, M. A. (2007). Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar –II Uygulama. (Ed.) Hüseyin Özgür ve Muhammed Kösecik. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Demir, O. (2008). Yerel Siyasette Katılımcılık Ve Kalkınma (Türkiye’de Yerel Gündem 21 Örneği). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Emrealp, S. (2005). Türkiye Yerel Gündem 21 Programı Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler Elkitabı. İstanbul: IULA-EMME (UCLG-MEWA) Yayını.

9. Emrealp, S. (2010). Türkiye’nin Katılımcı-Demokratik Yerel Yönetişim Modeli Olarak Dünyaya Armağanı: Kent Konseyleri. İstanbul: UCLG-MEWA Yayını.
10. Ergün, B. (2008). Mahalli İdareler Ve Yerinden Yönetim Bilim Dalı Belediyelerde Yönetime Katılım Ve Zeytinburnu Belediyesi Kent Konseyi Uygulaması. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı.
11. Ertan, B.. (2003). Demokrasi ve Yerel Yönetimler, Review of Social, Economic & Business Studies. 2: 204-215.
12. Görmez, K., (2006). İdare Hukuku Dersleri. Ankara: Ekin Yayınevi.
13. Kestellioğlu, G. (2011). Zeynep Arıkan ile mülakat, Kahramanmaraş.
14. Kestellioğlu ,G. (2011). Mustafa Taşlıyan ile mülakat, Kahramanmaraş.
15. Kestellioğlu, G. (2011). Mustafa Poyraz ile mülakat, Kahramanmaraş.
16. Henden, H. B. (2007). Yönetişimin Kentli Memnuniyetine Etkisi Gündem 21 Çerçevesinde Değerlendirme: Kdz. Ereğli Ve Nilüfer Belediyeleri. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama Anabilim Dalı, Şehircilik Programı, İstanbul.
17. Keleş, R. (2009). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi.
18. Kalabalık, H. (2005). Avrupa Birliği Ülkeleriyle Karşılaştırmalı Yerel Yönetim Hukuku Teori-Uygulama. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Kar, B. (2007). Kent Konseyleri ve Katılımcı Demokrasi. Yerel Siyaset (Kent Konseyleri), 2(21): 50-51, İstanbul.
20. Kent Konseyleri Birliği Türkiye Kent Konseyleri İşbirliği ve İletişim Ağı İlke ve Esaslar. 24 Kasım 2010-Gaziantep.
21. Kent Konseyi Yönetmeliği, İçişleri Bakanlığından: Resmi Gazete Tarihi: 08/10/ 2006, Resmi Gazete Sayısı: 26313
22. Kösekahya, G. (2003). Katılımcılık Ve İyi Yönetişim. İyi Yönetişimin Temel Unsurları. Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Daire Başkanlığı: 34-47, Ankara.
23. Pustu, Y. (2005). Yerel Yönetimler Ve Demokrasi, Sayıştay Dergisi, 57: 121- 134.
24. Toprak, Z. (2006), Yerel Yönetimler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Ulusoy,A. ve Akdemir, T. (2010). Mahalli İdareler. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
26. Yıldırım, U. ve Öner, Ş. (2003). Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımının Türkiye’ye Yansımaları: GAP’ta Sürdürülebilir Kalkınma ve Yerel Gündem 21. Ankara: Çağdaş Yerel Yönetimler, TODAİE Yerel Yönetimler Araştırma ve Eğitim Merkezi, 12(4): 6-27. 5393 Sayılı Kanun.
27. Not: Bursa Kent Konseyleri Sempozyumu’na hazırlanan bildirinin yenilenmiş halidir.