LİBERAL DEĞİŞİM SÜRECİNDE DÖNÜŞEN VE DÖNÜŞTÜREN MUHAFAZAKÂRLIK

Öz

24 Ocak kararlarının oluşturduğu ortamda, bir yandan liberal ekonominin sağladığı ekonomik olanaklarla sisteme dâhil olmaya başlamış, aynı zamanda liberal siyaseti keşfederek siyasal rejim ile de uzlaşmaya girişmiştir. Bu andan itibaren sistemle birlikte dönüşen muhafazakârlar, 28 Şubat sürecinin yaşanması ile birlikte, bu kez sistemi dönüştüren aktörler olarak varlık kazanarak, 2001’den itibaren Türkiye’yi yönetmeye başlamışlardır. Dolayısıyla Türk siyasetini anlamak bakımından büyük önem taşıyan muhafazakârlığın, bu çalışmada, Türkiye’de sistem içinde dönüşen ve dönüştüren aktör olarak gelişim çizgisi ve özgünlüğü ile siyasal sistem içindeki rolü neden-sonuç ilişkisi içinde ele alınacaktır

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. BEKAROĞLU Mehmet, (2007), Siyasetin Sonu, Ankara: Elips Kitap.
2. BENETON Philippe, (1991), Muhafazakârlık, (çev. Cüneyt Akalın), İstanbul: İletişim Yayınları
3. BORA Tanıl, (2008), Türk Sağının Üç Hali, İstanbul: Birikim Yayınları.
4. CEM İsmail, (2007), Türkiye’de Geri Kalmışlığın Tarihi, İstanbul: İş Bankası Yayınları.
5. ÇAKIR Ruşen, (2001), “Yenilikçilerin Neresi Yeni?”, http://eski.bianet.org/haber _eskihaber274.htm,[06.09.2009].
6. ÇİĞDEM Ahmet, (2001), Taşra Epiği, İstanbul: Birikim Yayınları.
7. DOĞANAY Ülkü, (2007), “AKP'nin Demokrasi Söylemi ve Muhafazakârlık: Muhafazakâr Demokrasi ve Eleştirel Bir Bakış”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, C. 62 S.1 ss.65-88.
8. EFEKAN Haluk, (2011), “Muhafazakârlığın Hermenötiği”, Doğu-Batı Dergisi, (Ağustos, Eylül, Ekim 2011), Y.14, S.58, ss.73-87.

9. GÜLER E. Zeynep, (2008), “Muhafazakârlık: Kadim Geleneğin Savunusundan Faydacılığa”, Modern Siyasi İdeolojiler (der. H. Birsen Örs), İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
10. HEPER Metin, (2011), Türkiye’nin Siyasal Hayatı, İstanbul: Doğan Kitapları.
11. HUNTINGTON, Samuel P. (1957), “Conservatism as an Ideology”, The American Political Science Review, (Jun, 1957), Vol. 51. No.2, ss.454-473.
12. HEYWOOD Andrew, (2007), Siyaset, (çev. Bekir Berat Özipek vd.), İstanbul: Adres Yayınları.
13. KAHRAMAN Hasan Bülent, (2008), Türk Siyasetinin Yapısal Analizi I, İstanbul: Agora Kitaplığı.
14. KALAYCIOĞLU Ersin, Ali Yaşar Sarıbay, (2007), “Tanzimat: Modernleşme Arayışı ve Politik Değişme”, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme (2007), Ersin Kalaycıoğlu, Ali Yaşar Sarıbay, İstanbul: Alfa Aktüel.
15. KARPAT Kemal, (2010), Asker ve Siyaset, (çev., yay.haz. Güneş Ayas), İstanbul: Timaş Yayınları.
16. KEPENEK Yakup, Nurhan Yentürk, (2007), Türkiye Ekonomisi, İstanbul: Remzi Kitabevi.
17. MARGULIES, Ronnie, Ergin Yıldızoğlu, (1988), “The Political Uses of Islam in Turkey”, Middle East Report, No. 153, Islam and the State, (Jul-Aug., 1988), p.12-17.
18. MARDİN Şerif, (2008), Türkiye’de Din ve Siyaset, (der. Mümtazer Türköne, Tuncay Önder), İstanbul: İletişim Yayınları.
19. MERT Nuray, (2007), Merkez Sağın Kısa Tarihi, İstanbul: Selis Kitapları.
20. MOLLAER Fırat, (2011), “Klasik Muhafazakârlıktan Tekno-muhafazakârlığa: Tanım Sorunları, Temeller ve Değişmeler”, Doğu-Batı dergisi, (Ağustos, Eylül, Ekim 2011), Y.14, S.58, ss.59-71.
21. NARLI Nilüfer, (1997), “The Rise of the Islamist Movement in Turkey” Middle East Review of International Affairs”, (September, 1999), Vol. 3, No. 3, pp.38-48.
22. NISBET Robert A., (2007), Muhafazakârlık, (haz. Kudret Bülbül), Ankara: Kadim Yayıncılık. OAKESHOTT Michael, (1991), “On being Conservative”,
23. http://faculty.rcc.edu/sellick/On%20Being%20Conservative.pdf, [14.04.2012].
24. ÖNİŞ Ziya, (2001), “Political Islam at the Crossroods: From Hegemony to Co-Existence”, Contemporary Politics, (2001), Vol.7, No.4, pp.281-288.
25. ÖZBUDUN Ergun, William Hale, (2010), Türkiye’de İslamcılık, Demokrasi ve Liberalizm AKP Olayı, (çev. Ergun Özbudun, Kadriye Göksel), İstanbul: Doğan Kitap.
26. ÖZEK Çetin, (tarihsiz), Devlet ve Din, İstanbul: Ada Yayınları.
27. ÖZİPEK Bekir Berat, (2002), “Muhafazakârlık, Devrim, Türkiye”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Muhafazakârlık C.5, İstanbul: İletişim Yayınları.
28. SAFİ İsmail, (2005), Türkiye’de Muhafazakârlığın Düşünsel - Siyasal Temelleri ve ‘Muhafazakâr Demokrat’ Kimlik Arayışları, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstütüsü Doktora Tezi.
29. SARIBAY, Ali Yaşar, (1985), Türkiye’de Modernleşme Din ve Parti Politikası MSP Örneği, İstanbul: Alan Yayıncılık.
30. ŞAHİN Hüseyin, (1998), Türkiye Ekonomisi, Bursa: Ezgi Kitabevi.
31. ŞEN Serdar, (1995), Refah Partisi’nin Teori ve Pratiği, İstanbul: Sarmal Yayınevi.
32. TOPRAK Binnaz, (2005), “A Secular democracy in the Muslim World: The Turkish Model”, Modernization, Democracy and Islam, (ed. Shireen T. Hunter, Huma Malik), Washington: Center of Strategic and International Stıdies.
33. YAVUZ M. Hakan, (2003), Islamic Political Identity in Turkey, New York: Oxford University Press.
34. YÜCEKÖK Ahmet, (1971), Türkiye’de Örgütlenmiş Dinin Sosyo-Ekonomik Tabanı, Ankara: SBF Yayınları.
35. YÜCEKÖK Ahmet, (1976), Türkiye’de Din ve Siyaset, İstanbul: Gerçek Yayınevi.