CLUSTERİNG İN TEXTİLE SECTOR: EXAMPLE OF TURKİSH TEXTİLE SECTOR

Öz

Regional development is one of the most important concepts emerging in the globalized and growing world economies in the last 100 years. The regional imbalances that arise with developing economies are one of the problems faced by developed and developing countries. Many studies have been done to reduce these imbalances and many important concepts have emerged. The most important of these is the concept of cluster. In this study, the concept of regional development has been explained and the contributions of the cluster, which is the most important policy in eliminating regional development, are explained. Selecting the textile sector in the manufacturing industry cluster, the cluster analysis was made available in Turkey.

The findings in the study reveal that the textile sector in Turkey cluster. It is seen that clustering in the textile sector has benefited regional development.  Clustering in the textile industry, which is a cluster analysis in the Turkish manufacturing industry, is a good example of the cluster policies to be applied.

Anahtar Kelimeler

• Regional Development,Clustering,Tekxtile Sectör

TEKSTİL SEKTÖRÜNDE KÜMELENME TÜRKİYE TEKSTİL SEKTÖRÜ ÖRNEĞİ

Öz

Bölgesel kalkınma son 100 yıl içerisinde küreselleşen ve büyüyen dünya ekonomilerinde ortaya çıkan en önemli kavramlardan bir tanesidir.  Gelişen ekonomilerle beraber ortaya çıkan bölgesel dengesizlikler gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin karşılaştığı problemlerin başında gelmektedir. Ortaya çıkan bu dengesizlikleri azaltmak için birçok çalışma yapılmış ve birçok önemli kavram ortaya çıkmıştır. Bunların en önemlisi kümelenme kavramıdır.Bu çalışmada bölgesel kalkınma kavramı açıklanmış ve bölgesel kalkınmayı gidermede en önemli politika olan kümelenmenin katkıları açıklanmıştır. Türkiye’de mevcut olan imalat sanayi kümelenmesi içerisinden tekstil sektörü seçilerek kümelenme analizi yapılmıştır.

Çalışmadaki bulgular Türkiye’de tekstil sektörü kümelenmesinin bulunduğunu çıkarmaktadır. Tekstil sektöründeki kümelenmenin bölgesel kalkınmaya katkı sağladığı görülmektedir. Türk imalat sanayi içerisindeki, kümelenme analizi yapılan tekstil sektöründeki kümelenme uygulanacak kümelenme politikaları için güzel bir örnektir teşkil etmektedir.

Yoğunlaşma analizi kullanılarak sektörel bazda kümelenme analizi yapılan yeterli sayıda çalışma yoktur. Çalışmada tekstil sektöründe kümelenme analizi, Türkiye'de istatistiki bölge sınıflandırılması düzey 2  alt bölge için yapılmıştır. Bu noktadan literatüre katkı sağlayabilecektir. 

Danışman Hocam: Dr.Öğretim Üyesi Mehmet Akif KARA

İlgileriniz için teşekkür ederiz.

Anahtar Kelimeler

• Bölgesel Kalkınma,Kümelenme,Tekstil Sektörü

Kaynakça

1. ALSAÇ, F. (2010), “Bölgesel Gelişme Aracı Olarak Kümelenme Yaklaşımı, DPT Uzmanlık Tezi, Ankara.
2. DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI. (2013), Beyaz Kitap Türkiye, İçin Kümelenme Politikasının Geliştirilmesi, DPT, Ankara.
3. BULU, M. ve ERASLAN, İ.H. (2004), “Kümelenme Yaklaşımı’, içinde Çağdaş Yönetim Yaklaşımları İlkeler, Kavramlar ve Yaklaşımlar” (Editor: İsmail BAKAN), Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. 1. Baskı, İstanbul.
4. CEYHAN, M. S. ve ÖZCAN S.Ö., (2018),” Bölgesel Kalkınmada Kümelenmelerin Rolü: Bartın İli Ayakkabıcılık Sektörü Örneği” AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt, 18, Sayı: 1, Mayıs, ss.141-163.
5. CAMPBELL-KELLY, M., DANİLEWSKİ, M., GARCİA-SWARTZ, D. ve PEDERSON, S. (2010) “Clustering in the creative industries: insights from the origins of computer software”, Industry and Innovation, Sayı:17, Ocak, ss. 309-329.
6. ÇİLOĞLU, İ., (2003), “Teşvik Politikalarının Yönlendirme Gücü”, Hazine Dergisi, Sayı:13, Ocak, 29-48.
7. DEVRİM, F., ÖZPENÇE, İ. A., (2007), “Rekabet Gücünün Arttırılmasında Kümelenmeye Dayalı Kobi Politikaları”, 4. KOBİ’ler ve Verimlilik Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, ss.61-72.
8. DİNLER, Z., 2008, Bölgesel İktisat, Ekin, Bursa.

9. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı), (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001-2005) Bölgesel Gelişme Özel İhtisas Komisyonu Raporu, DPT, Ankara.
10. ERASLAN, İ.H., (2009a), “Kümelenme Temelli Kalkınma Stratejileri”, MÜSİAD, Çerçeve Dergisi, Sayı: 51, Haziran, ss. 22-28.
11. ERAYDIN, A., and ARTMATLI-KÖROĞLU, B., (2005), Innovation, networking and the new industrial clusters: the characteristics of networks and local innovation capabilities in the Turkish industrial clusters, Entrepreneurshıp & Regıonal Development, Sayı:4, Şubat, ss. 237–266.
12. ERKAN, H; (1982), “Bölgesel Gelişmeyi Teorik ve Uygulamalı Bir Yaklaşım”, Doçentlik Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
13. FLEGG, A.T. ve TOHMO, T, (2013) “Regional Input–Output Tables and the FLQ Formula: A Case Study of Finland”, Regional Studies, Sayı:47, Eylül, ,ss. 703-721.
14. GÜNDÜZ, A,Y., (2006), Bölgesel Kalkınma Politikası, Ekin, Bursa.
15. ILDIRAR, M., (2004), Bölgesel Kalkınma ve Gelişme Stratejileri, Nobel, Ankara.
16. KARA, M.A., (2013), Bölgesel Ekonomi Teori ve Politikalar, Orion, İstanbul.
17. KARADENİZ, K. ve KULAKSIZ, S., (2018), ”İşletmelerin Rekabet Gücüne Katkısı Açısından Kümelenme Modelinin Değerlendirilmesi: Çorum Tarımsal Gıda İşleme Makineleri Kümesi” Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı:4, Aralık, ss. 714-730.
18. KARATAŞ, N., (2006),”Firma Kümeleşme Eğilimleri Üzerine Ampirik Bir Araştırma: İzmir Atatürk Organize Sanayi Bölgesi Örneği”, Sayı: 3, Aralık, ss.47-58.
19. DPT, (2004),”Yeni Ekonomi Anlayışı İçinde Kurumsallaşma: Kurumsal Ekonomi ve Yönetişim”, DPT, Ankara.
20. DPT, (2004) “Bölgesel Kalkınma Ajansları: Türkiye Üzerine Öneriler” Kentsel Ekonomik Araştırmalar Sempozyumu, DPT, Ankara.
21. KAYGALAK, İ., (2011)” Türkiye’de Sanayi Kümelenmesi ve Sanayinin Yer Seçimindeki Yeni Eğilimler” TÜCAUM VI. Coğrafya Sempozyumu, Ankara, Sayı:1, Kasım, ss.169-180.
22. KAYGALAK, İ., (2013),” Türkiye Sanayi Coğrafyasında Endüstriyel Kümelenme ve Bölgesel Yoğunlaşma Eğilimi” Beşeri Coğrafya Dergisi, Sayı:1, Ocak, ss. 67-81.
23. KALKINMA BAKANLIĞI, (2014).” Onuncu Kalkınma Planı”, Kalkınma Bakanlığı, 2013 Ankara.
24. KOWALEWSKİ, J. (2015) “Regionalization of National Input-Output Tables: Empirical Evidence on the Use of the FLQ Formula”, Regional Studies, Sayı:2, Aralık, ss. 240-250.
25. KOWALSKİ, A.M. ve MARCİNKOWSKİ, A. (2014) “Clusters versus Cluster Initiatives, with Focus on the ICT Sector in Poland”, European Planning Studies, Sayı:1, Eylül, ss. 20-45.
26. SUNGUR vd., (2013), Kümelenme: Bölgesel Kalkınmada Anahtar mı Kilit mi?, Nobel, Ankara.https://www.halkbankkobi.com.tr/NewsDetail/Kumelenme-Modelinin-Bolgeye-ve-Isletmelere-Faydalari/10275, (15.05.2019).
27. ŞENGÜL, H. T., (2002). “Planlama Paradigmalarının Dönüşümü Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme”, Planlama Dergisi, Cilt.2, Sayı:3, Ocak, ss.8-30.
28. TAYLOR, J., (2001). “Georapichal Income Disparities Within Countries: Is Regional Policy the Answer?”, ss.1-36, http://www.lancs.ac.uk (22.03.2010).
29. TÜİK, (2017), Yıllık Sanayi ve Hizmet İstatistileri, TÜİK, Ankara.
30. YARDIMCI, A. (2014)., “Kapasite Raporlarına Göre Ankara Sanayisinin Kümelenme Eğilimleri”, Ekonomik Yaklaşım dergisi, Sayı:92, Temmuz, ss. 55-67.