Akromegali Hastalarında Endoskopik Endonazal Transsfenoidal Cerrahi Sonuçlarımız; 20 Hastalık Deneyim
Öz
Amaç: Çalışmadaki amacımız kliniğimizde endoskopik endonazal transsfenoidal cerrahi
(EETC) yöntemle opere edilen akromegali hastalarının cerrahi sonuçları, remisyon
ve nüks oranlarını değerlendirmektir. .
Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 2014-2016 yılları arasında, EETC yöntemle opere
edilen 80 hipofiz adenomu olgusu retrospektif olarak incelenmiş, histopatolojik olarak
büyüme hormonu (GH) salgılayan, yüksek insülin benzeri büyüme faktoÅNrü-1 (IGF-
1) seviyesi olan ve akromegali tanısı almış 20 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Cerrahi
sonrası ilk 24 saat içinde, 3.ay, 6.ay ve 1.yıl kontrollerinde kontrastlı Manyetik Rezonans,
postoperatif 1. gün, 3.ay, 6.ay ve 1.yılda GH ve IGF-1 oÅNlcümleri değerlendirildi.
Hastaların tamamına postoperatif 3. ayda oral glukoz tolerans testi (OGTT) yapılarak sonuçlar
incelendi. Cerrahi kür kriteri olarak rastgele bakılan GH düzeyi <2,5ng/mL, OGTT
sonrası GH düzeyi <1ng/mL ve cerrahi sonrası ilk 3/6 ay arasında bakılan IGF–1 düzeyinin
yaşa ve cinsiyete göre normal sınırlarda olması kabul edildi
Bulgular: Cerrahi sonuçlar incelendiğinde hastaların tamamında postoperatif ilk üc
aylık dönemde kür sağlandığı gözlendi. 6. ay takiplerinde ise 20 hastanın 4’ünde (%20)
akromegalinin nüks ettiği ve remisyondan çıktığı tespit edildi. Hormonal kontrol sağlanamayan
4(%20) olgudan 3(%15)’üne medikal tedavi başlandı. 1 tanesine reoperasyon,
1’ine medikal tedavi, diğerine ise radyoterapi uygulandı.
Sonuç: Akromegali, hipofiz adenomuna bağlı yüksek seyreden GH ve IGF-1 düzeyleri
ile karekterize, kronik seyir gösteren bir hastalıktır. Tedavi edilmediği taktirde sistemik
etkilenmeye bağlı olarak ciddi morbidite ve mortalite sebebidir. Tedavi edilmiş
olgularda hormonal kontrolün sağlanması morbidite ve mortalite riskini belirgin azaltmaktadır.
İlk tedavi seçeneği cerrahidir, daha iyi bir goÅNrüş açısı, parasellar bölgelere ulaşılabilme
gibi nedenlerden dolayı EETC akromegali tedavisinde etkin bir yöntemdir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Melmed S. Medical progress: Acromegaly. N Engl J Med 2006;355:2558-65.
- 2. Thorner MO, Lee Vance M, Laws ER Jr. The anterior pituitary. W Text book of Endocrinol 1998;128:249-340.
- 3. Pamir N. Hipofiz Adenomları. Aksoy K. Editör. Temel Nöroşirurji. 1. Baskı. Ankara: Türk Nöroşirurji Derneği Yayınları; 2005. P.749-758
- 4. Sheppard MC. GH and mortality in acromegaly. J Endocrinol Invest. 2005;28:75-7
- 6. Kılınç F, Pekkolay Z, Gözel N, Soylu H, Yılmaz A, Yıldırım Y, Şahpaz F, et al. Evaluation of the metabolic characteristics of patients with Acromegaly. Journal of Clinical and Experimental Investigations 2015;6(4):382-86
- 7. Ho KY, Weis Sberger AJ. Characterisation of 24 hour GH secretion in acromegaly: Implications for diagnosis and therapy. Clin Endocrinol 1994;41:75-83.
- 8. Baumann G. Growth hormone and its disorders. I: Principles and Practices of Endocrinology and Metabolism. In: Becker KL, ed. Lipincott Williams &Wilkins 2001;20:129-145
- 9. Dekkers OM, Biermasz NR, Pereira AM, Romijn JA, Vandenbroucke JP: Mortality in acromegaly: A metaanalysis. J Clin Endocrinol Metab 2008;93:61–7
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ömür Günaldı
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Ocak 2017
Gönderilme Tarihi
7 Ağustos 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 5 Sayı: 1