Evlilik Uyumunun Çiftlerin Yeme Tutum ve Davranışlarına Olan Etkilerinin Araştırılması

Öz

Evlilik yeni bir yaşantı stili olup, iki farklı bireyin hayatının önemli bir aşaması olarak görülmektedir. Birey evlilik ile sosyal, psikolojik ve fizyolojik ihtiyaçlarını gidermektedir. Aile bireyin çocuklukta geliştirdiği tutum ve davranışlarında bir sonraki nesile aktarıldığı bir kurumdur. Evlilik kurumu, geçmişten günümüze yaşamış toplumlarda varlığını sürdüren küresel bir kurum olmanın yanında her toplum içinde farklılıklar göstermiştir. Evlilik anlaşmasıyla birlikte toplumun yapı taşı aile oluşmakta, sosyal, fizyolojik, ahlaki ve kültürel olarak insan neslinin devamlılığı sağlanmaktadır. Araştırmanın amacı; evlilik uyumunun, çiftler üzerindeki beslenme tutum ve alışkanlıklarına olan etkilerini araştırmaktır. Bu araştırmanın evrenini Konya ilinin Selçuklu, Konya ve Meram ilçesinde yaşayan 22-65 yaş grubunda evliliğinde beş yılı geçmiş 326 evli bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi, örneklemin evreni temsil edebilecek nitelikte olması sebebiyle katılımcıların farklı sosyoekonomik düzeyde olmasına önem verilmiştir. Bu amaç gözetilerek basit rastgele örnekleme yolu ile çalışmanın yapılacağı evli bireyler belirlenmiştir. Örneklem veri toplama esnasında katılımcıların gönüllülüğü temel alınmıştır. Veri toplama aracı olarak anket ve ‘Yenilenmiş Yakındoğu Evlilikte Uyum Ölçeği ’kullanılmıştır. Verilerin analizinde Ölçeklerin ve demografik değişkenlerin normal dağılıma uygunluğunun belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Varyansların homojenliği için Levene testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; evlilik öncesi ve sonrası besin tercihlerinin farklılık gösterdiği, besin tercihlerinin evlilik süresi ve eğitim durumuna göre değiştiği ayrıca evlilikte empatinin evlilik süresine göre değişkenlik gösterdiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• EVLİLİK UYUMU
• BESLENME TUTUMU
• AİLE

Kaynakça

1. Akkoyun, F. (1982). Empatik Anlayış Üzerine, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15 (2), 1-14.
2. Brug, J., Van Debie, S., Assema, P. Weijts, W. (1995). Phsycosocial determinants of fruit and vegetable consumption among adults: result of focus group interviews. Food Quality and Preference, 6, pp. 99–107.
3. Büyükfiliz, B. (2016). 18-25 Yaş Arası Genç Yetişkinlerde Problemli İnternet Kullanımı ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
4. Çakır, S. (2008). Evli Bireylerin Evlilik Uyumlarının Ana-Babalarına Bağlanma Düzeyleri Ve Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
6. Kesici Ş., Ak M., Subaşı E.,Özteke Kozan İ., (2019). Hayat Yolunda Yoldaş Olmak. Ankara: Nobel yayıncılık.
7. L. Holm, H. Kildevang (1996). Consumers’ views on food quality. A qualitative interview study. Appetite,27, pp. 1–14.
8. Nirun, N. (1994). Sistematik Sosyoloji Yönünden Aile ve Kültür. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını.

9. Sezek, F., Kaya, E., Doğan, S. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Genel Beslenme Alışkanlıkları Katkılı Besinler Hakkındaki Bilgi, Görüş ve Tutumları. Çankaya Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi, Journal of Arts and Sciences Sayı:10.
10. Taylor, S. E. (2003). Health Psychology. New York: Mcgraw-Hill.