OVERVIEW OF ADDICTION PHYSIOPATHOLOGY

Öz

Addiction, despite all its harmful physical and psychological effects on people, is still continued to use extensively, after it’s use, it was characterized by exposure to negative effects such as the development of tolerance and withdrawal to the substance and leading to disorders in emotional situations; it is a chronic disease from a neurodevelopmental, genetic and sociocultural point of view. Substances that cause addiction,take advantage of the great flexibility of the brain to reshape neuron circuits; in the family structure, health, work, basically destroy life itself. Addiction is divided into physiologically and psychologically in individuals. Psychological dependence is defined as a physical desire for substance; physical addiction is explained in the form of substance use becoming a habit, tolerance and withdrawal symptoms starting to be observed.

Anahtar Kelimeler

• Addiction
• Physical addiction
• Psychological Addiction
• Tolerance
• Withdrawal

Bağımlılık Fizyopatolojisine Genel Bakış

Öz

Bağımlılık, kişilerin üzerindeki zararlı fiziksel ve psikolojik bütün etkilerine rağmen günümüzde halen yoğun olarak kullanımına devam edilen, kullanılmaya başlanmasından sonra maddeye karşı tolerans ve yoksunluk gelişmesi gibi olumsuz etkilere maruz kalınması ve duygusal durumlarda bozukluklara yol açmasıyla karakterize olmuş; nörogelişimsel, genetik ve sosyokültürel açıdan kronik bir rahatsızlıktır. Bağımlılık oluşumuna neden olan maddeler, beynin muhteşem esnekliğinden faydalanarak nöron devrelerini yeniden şekillendirmekte; aile yapısında, sağlık, iş hayatında temel olarak yaşamın kendisini yok etmektedir. Bağımlılık, bireylerde fizyolojik ve psikolojik olarak ikiye ayrılmaktadır. Psikolojik bağımlılık, maddeye karşı fiziksel bir istek olarak tanımlanırken; fiziksel bağımlılık ise madde kullanımının alışkanlık haline gelmesi, tolerans ve yoksunluk semptomlarının gözlenmeye başlanması şeklinde açıklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bağımlılık
• Fiziksel Bağımlılık
• Psikolojik Bağımlılık
• Tolerans
• Yoksunluk.

Kaynakça

1. Baddeley, A. D., & Hitch, G. (1974). Working memory. In Psychology of learning and motivation. Academic press 1974; 8: 47-89.
2. Blum K, Braverman ER, Holder JM, Lubar JF, Monastra VJ, Miller D, Lubar JO, Chen TJ, Comings DE. Reward deficiency syndrome: a biogenetic model for the diagnosis and treatment of impulsive, addictive, and compulsive behaviors. J Psychoactive Drugs 2000 Nov;32 Suppl:i-iv, 1-112.
3. Bromberg M, Ethan S, Matsumoto M, Hikosaka O, Dopamine in Motivational Control: Rewarding, Aversive and Alerting. Neuron 2010; 68(5): 815-834.
4. Eşel E, Dinç K. Alkol Bağımlılığının Nörobiyolojisi ve Tedaviye Yansımaları. Türk Psikiyatri Dergisi 2017; 28(1): 51-60.
5. Fine J, Juni S. Ego Atrophy in Substance Abuse: Addiction from a Socio-Cultural Perspectives. The American Journal of Psychoanalysis 2001; 61 (3): 293-304.
6. Gönüllü OG, Hacıoğlu M, Tarlacı N. Ego psikolojisi ve Madde Bağımlılığı. Düşünen Adam 2002; 15(2): 104-107.
7. Güleç G, Köşger F, Eşsizoğlu A. DSM-5’te Alkol ve Madde Kullanım Bozuklukları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 2015; 7(4): 448-460.
8. Harsing LG, Dopamine and the Dopaminergic Systems of the Brain. In Lajtha A, Vizi ES (eds.). Handbook of Neurochemistry and Molecular Neurobiology. Boston, MA: Springer US. 2008; 7 (8): 165-166.

9. Johnson B. Three Perspectives on Addiction. Journal of the American Psychoanalytic Association 1999; 47 (3): 791-815.
10. Kaya E, Akpınar D, Akpınar H. Bağımlılığın Patofizyolojisi. Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi Tıp Dergisi 2019; 6(3): 166-170.
11. Kobb GF. Drugs of Abuse: Anatomy, Pharmacology and Function of Reward Pathways, Trends in Pharmacological Sciences 1992; 13: 177-184.
12. Koob, G. F. & Le Moal, M. Addiction and the brain antireward system. Annual review of psychology, 2008; 59, 29–53.
13. Robinson S, Rainwater AJ, Hnasko TS, Palmiter RD, Viral Restoration of Dopamine Signaling to the Dorsal Striatum Restores İnstrumental Conditioning to Dopamine Deficient Mice, Psychopharmacology 2007; 191 (3): 567-578.
14. Sayın A. Dopamin Reseptörleri ve Sinyal İletim Özellikleri. Klinik Psikiyatri Dergisi 2008; 11(3): 125-134.
15. Şahpolat M, Arı M, Kokaçya MH, Çöpoğlu ÜS. Ödül Eksikliği Sendromu. Bağımlılık Dergisi 2014; 15: 85-90.
16. Taber KH, Black DN, Porrino LJ, Hurley RA. Neuroanatomy of dopamine: reward and addiction. J Neuropsychiatry Clin Neurosci 2012 Winter;24(1):1-4.
17. Tamam L, Zeren T. Depresyonda Serotonerjik Düzenekler. Klinik Psikiyatri 2002; 5: 11-18.
18. Taner D, ed. Fonksiyonel Nöroanatomi, 16.Baskı, ODTÜ Yayıncılık, Ankara, 2016: 134-136.
19. Tsai G, Gastfriend DR, Coyle JT. The Glutamatergic System Basis of Human Alcoholism. The Journal of American Psychiatry 1995; 152 (3): 332-340.
20. Tural Ü, Önder E. Glutamaterjik Sistem, N-Metil-D-Aspartik Asit Reseptörleri ve Depresyon. Klinik Psikiyatri 2002; 4: 30-34.
21. Turton S, Lingford-Hughes A. Neurobiology and Principles of Addiction and Tolerance. Medicine 2016; 44(12): 693-696.
22. Uzbay İT. Bağımlılık Yapan Maddeler ve Özellikleri. Gülhane Askeri Tıp Akademisi Tıp Fakültesi Meslek İçi Sürekli Eğitim Dergisi 2009; 6: 16-33.
23. Uzbay İT. Madde Bağımlılığı. Silahlı Kuvvetler Dergisi 2009; 399: 99-115.
24. Yalçın İ, İnan SY, Aksu F. Etanol ve santral sinir sistemi nöromediyatörleri. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi 2003; 12(2).