Management Of Baby Shakıng Syndrome

Abstract

Abstract

All the behaviors which are done by an adult, society and state knowingly or unknowingly and influence child health and physical and psychosocial development of children negatively are accepted as child abuse. The Shaken Baby Syndrome (SBS) which is a form of child abuse is widespread and is applied by parents of babies whocry extremely. The main aim is to calm the baby. Therefore, the people who give careto the baby can develop a nerve mechanism against the baby. This leads to child abuse unavoidably. The caregiver of the baby usually hides the abuse history. Thus, therates of morbidity and mortality have a tendency of increasing in the late cases. SBSis a preventable problem. Improving family health is quite important in evidencebased and individualized care. Health professionals should identify the symptoms of shaken baby syndrome and inform the families in this issue. Shaken Baby Syndrome is still not known enough in our country. In this regard, this review was prepared to identify Shaken Baby Syndrome and to describe the attempts about the management of the problem.

Keywords

• Baby,management,shakenbaby syndrome

Sarsılmış Bebek Sendromunun Yönetimi

Öz

Öz

Çocuk sağlığını, fiziksel ya da psikososyal gelişimini olumsuz etkileyen; bir yetişkin, toplum ya da devlet tarafından bilerek ya da bilmeyerek yapılan tüm davranışları çocuk istismarı olarak kabul etmektedir. Çocuk istismarının bir formu olan Sarsılmış Bebek Sendromu (SBS), yaygın görülmekle beraber aşırı derecede ağlayan bebeklerin ebeveynleri tarafından uygulanmaktadır. Asıl amaç bebeği sakinleştirmektir. Böylece bebeğe bakım veren kişiler bebeğe karşı bir sinir mekanizması geliştirebilir. Bu da ister istemez çocuk istismarına yol açabilir. Çocuğa bakım veren kişi istismar öyküsünü genellikle saklar. Böylece geç kalınmış vakalarda morbidite ve mortalite oranları artma eğiliminde olacaktır. SBS, önlenebilir bir sorundur. Kanıt temelli ve bireyselleşmiş bakımda, aile sağlığının geliştirilmesi oldukça önemlidir.Sağlık profesyonelleri, sarsılmış bebek sendromunun belirtilerini tanımalı ve aileleri bu konuda bilgilendirmelidir. SBS ülkemizde hala yeterince bilinmemektedir. Bubağlamda bu derleme, sarsılmış bebek sendromunu tanımlamak ve sorunun yönetilmesine yönelik girişimleri açıklamak için hazırlandı.

Anahtar Kelimeler

• Bebek,sarsılmış bebek sendromu,yönetim

Kaynakça

1. 1.Turner PS. Colic (excessive crying) in infants, 2011, Access:www.uptodate.com. Access Date: 11.06.2016.
2. 2.Hiscock H, Jordan B. Problem crying in infancy. Med J Aus-tral 2004; 181: 507-12.
3. 3.Barr RG, Trent RB, Cross J. Age-related incidence curve ofhospitalized Shaken Baby Syndrome cases: convergent eviden-ce for crying as a trigger to shaking. Child Abuse Neglect 2006;30: 7-16.
4. 4.World Health Organization. Child maltreatment ("child abu-se"). Erişim: [http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs150/en/]. 2014, Erişim Tarihi: 09.04.2018.
5. 5.Polat O. Tüm Boyutlarıyla Çocuk İstismarı: Tanımlar. Anka-ra: Seçkin Yayıncılık, 2007.
6. 6.Brennan LK, Rubin D, Christian CW, et al. Neck injuries inyoung pediatric homicide victims. J Neurosurg Pediatr 2009;3: 232-39.
7. 7.Cansever Z, Taşar MA, Şahin F, Camurdan AD, Beyazova U.Ailelerin sarsılmış bebek sendromu konusundaki bilgi ve tu-tumları. Gazi Medical Journal 2012; 23: 39-45.
8. 8.Simonnet H, Vannier AL, Yuan W, et. al. Parents' behavior inresponse to infant crying: abusive head trauma education. ChildAbuse & Neglect 2014; 38: 1914–1922.

9. 9.American Academy of Pediatrics (AAP). Committee on ChildAbuse and Neglect. Shaken baby syndrome: rotational cra-nial injuries-technical report. Pediatrics 2001; 108: 206-
10. 10.Fanconi M, Lips U. Shaken baby syndrome in Switzerland: re-sults of a prospective follow-up study, 2002-2007. EuropeanJ Pediatr 2010; 169: 1023-28.
11. 11.Kelly P, Farrant B. Shaken baby syndrome in New Zealand2000-2002. J Paediatr Child Health 2008; 44: 99-107.
12. 12.Jacobi G, Dettmeyer R, Banaschak S, Brosig B, Herrmann B.Child abuse and neglect: Diagnosis and management. Deutsc-hes Arzteblatt International 2010; 107: 231-40.
13. 13.Köse S. Hırpalanmış Bebek Sendromu, 36. Pediatri Günlerive 15. Pediatri Hemşireliği Günleri, İstanbul, 2014. Erişim:http://www.cocugasiddetionluyoruz.net, Erişim Tarihi:20.03.2018.
14. 14.Jenny C, Hymel KP, Ritzen A. Analysis of missed cases of abu-sive head trauma. J Amer Med Assoc 1999; 281: 621-26.
15. 15.Reece RM, Sege R. Childhood head injuries: accidental or in-flicted? Arch Pediatr Adolesc Med 2000; 154 (1): 11-15.
16. 16.Starling SP, Patel S, Burke BL, Sirotnak AP, Stronks S, Ros-quist P. Analysis of perpetrator admissions to inflicted trau-matic brain injury in children. Arch Pediatr Adolesc Med 2004;158: 454-58.
17. 17.Carbaugh SF. Understanding shaken baby syndrome. Advan-ces in Neonatal Care 2004; 4: 105-14.
18. 18.Overpeck MD, Brenner RA, Trumble AC, Trifiletti LB, Beren-des HW. Risk factors for infant homicide in the United Sta-tes. New Eng J Med 1998; 339: 1211-16.
19. 19.Showers J, Johnson CF. Child development, child health andchild rearing knowledge among urban adolescents: Are theyadequately preparedfor the challenges of parenthood? HealthEducation 1985; 37–41.
20. 20.Showers J. “Don’t shake the baby”: the effectiveness of a pre-vention program. Intern J Child Abuse &Neglect 1992; 16:11-18.
21. 21.Şahin F, Taşar, MA. Sarsılmış bebek sendromu ve önleme prog-ramları. Türk Pediatrik Arşivi 2012; 47: 152-58.
22. 22.Yaylacı S, Serinken M. Travma öyküsü yoksa ne oldu? Jour-nal of Emergence Medicine Case Reports 2014; 5: 272-74.
23. 23.Yağmur F, Aslan D, Çoşkun A, Asil H, Per H. Sarsılmış bebeksendromu & olgu sunumu. Adli Tıp Dergisi 2010; 24: 42-49.
24. 24.Boztepe H, Özdemir L. Yenidoğan döneminde aşırı ağlama vehemşirelik bakımı, Sağlık ve Toplum Dergisi 2012; 3: 3-7.
25. 25.Yalçın S. İstismara bağlı kafa travması: Bilimsel yayınlardayeri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2011; 54: 227-30.
26. 26.Case M. Graham MA, Handy TC. Position paper on fatal abu-sive head injuries in infants and young children. Amer J Fo-rensic Med Pathol 2001; 22: 112-22.
27. 27.Starling SP, Holden JR. Perpetrators of abusive head trau-ma: the relationship of perpetrators to their victims. Pediat-rics 1995; 95: 259-62.
28. 28.Barr RG, Rivara FP, Barr M, et al. Effectiveness of educa-tional materials designed to change knowledge and behavi-ors regarding crying and shaken-baby syndrome in mothersof newborns: a randomized, controlled trial. Pediatrics2009; 123: 972-80.
29. 29.Coles L, Collins L. Including fathers in preventing non-acci-dental head injury. J Community Practice 2009; 82: 20-23.
30. 30.Herman BE, Makoroff KL, Corneli HM. Abusive head trau-ma. Pediatr Emerg Care 2011; 27: 65-69.
31. 31.Chiesa A, Duhaime AC. Abusive head trauma. Pediatr ClinNorth Amer 2009; 56: 317-31.
32. 32.Discala C, Sege R, Li G. Child abuse and unintentional inju-ries. A 10-year retrospective study. Arch Pediatr Adolesc Med2000; 154: 16-22.
33. 33.Dokgöz H, Sözen Ş, Uğur BS. Medical and legal approch tochild abuse and forensic evaluation in Turkey. ESSOP Annu-el Meeting 2003. Madrid, 16-18 October. Abstract Book, p.333.
34. 34.Tursz A. Risk factors of child abuse and neglect in childho-od. Rev Prat 2011; 61: 658-60.
35. 35.Alexander R, Crabbe L, Sato Y. Smith, W, Bennett, T. Serialabuse in children who are shaken. Amer J Dis Child 1990; 144:58-60.
36. 36.Duhaime AC, Christian CW, Rarke LB. Nonaccidental headinjury in infants – the shaken baby syndrome. New Eng J Med1998: 338: 1822-29.
37. 37.Canadian Paediatric Society. Joint Statement on Shaken BabySyndrome. Paediatr Child Health 2001; 6: 663-67.
38. 38.Dias MS, Smith K, DeGuehery K, Mazur P, Li V. Shaffer ML.Preventing abusive head trauma among infants and youngchildren: a hospitalbased, parent education program. J Pe-diatr 2005; 115: 470-77.
39. 39.Şahin F. Çocuk İstismarı ve İhmali, İçinde, Karaböcüoğlu, M,Yılmaz, H, Y, Duman, M (Ed), Çocuk Acil Tıp, İstanbul Tıp Ki-tapevi, 2012.
40. 40.Christian CW, Block R. Committee on Child Abuse and Neg-lect; American Academy of Pediatrics 2009; 123:1409-11.
41. 41.Newton AW, Vandeven AM. Update on child maltreatment.Curr Opin Pediatr 2009; 21: 252-6