Nutrition Of Newborns and Early Infants

Abstract

Abstract

World Health Organization recommends that all infants should receive breast milk in the first 6 months, but in our country only 10% of infants have this opportunity. Minimal enteral feeding is defined as feeding with small amounts for 3-5 days of preterm infants or infants with high risk. Feeding should be started in all preterm infants with the first 6-12 hours if no contraindications exist. For normal newborn infants, the best method of feeding is breast feeding. Colostrum may be considered as the first vaccination of the infant. 100 ml breast milk contains approximately 1,3 grams of protein, 4,2 grams of fat and 7 grams of carbohydrates. Skin-to-skin contact with the mother and infant is important because it increases the interaction, is an opportunity for breast feeding and beneficial in thermoregulation, pain control and adaptation to extra-uterine life. However, if weight loss is more than 7% in the 5-6th day, the infants should have close follow up. If own mother’s milk is not available, donor milk or a formula may be used.

Keywords

• newborn,breast milk,formula feeding

Yenidoğanın ve Yaşamın İlk Aylarındaki Bebeklerin Beslenmesi

Öz

Öz

Dünya Sağlık Örgütü’nün (DSÖ) ilk 6 ay boyunca sadece anne sütü alınmasını tavsiye etmesine karşılık ülkemizde 4-5 aylık bebeklerin sadece %10’u bu şansa sahiptir. Prematüre ve riskli bebeklerin gastrointestinal sistemin (GİS) maturasyonunu sağlamak ve enfeksiyonlardan korumak amacıyla 3-5 gün süreyle az miktarda beslenmesi minimal enteral beslenme olarak bilinir. Prematüre bebeklerde eğer ciddi bir kontrendikasyon söz konusu değilse beslenme ilk gün hatta ilk 6-12 saat içinde başlatılmalıdır. Normal yenidoğanlar için en uygun beslenme şekli kendi annesi tarafından emzirilmesidir. Kolostrum bebeğin ilk aşısı özelliğindedir. 100 ml anne sütünde yaklaşık 1,3 gr protein, 4,2 gr yağ, yaklaşık 7 gr karbonhidrat bulunmaktadır. Tensel temasın anne ve bebe karasındaki etkileşim artırdığını, emzirme için fırsat olduğu, termoregülasyon, ağrı yönetimi, rahim dışı yaşama daha kolay geçiş gibi yararları olduğunu vurgulamıştır. Tartı kaybı 5-6. günde %7’den fazla ise yakın takip edilmelidir. Beslenme desteğinde ilk seçenek annenin kendi sütünün sağılıp verilmesidir. İkinci seçenek, varsa süt anneden temin edilecek ya da banka sütü, yoksa formül mamalardır.

Anahtar Kelimeler

• yenidoğan,anne sütü,formula ile beslenme

Kaynakça

1. Kaynaklar 1. Fast S, Amman J, Bonnar K, Sawatzky-Dickson D, Baier J. Neona-tal Clinical Practice Guideline: Enteral nutrition for the preterm andhigh risk neonate. Winnipeg Regional Health Authority. HSC#80.210.440, 2018; 1-10. 2. Kültürsay N, Bilgen H, Türkyılmaz. Sağlıklı term bebeğin beslenme-si rehberi (2018 Güncellemeleri), Türk Neonatoloji Derneği, Anka-ra, 2018; 1-48. 3. Anderson D, Hair A. Nutrition, In: Fernandes CJ, Pammi M, Kata-kam L. (eds), Guidelines for Acute Care of the Neonate, Section ofNeonatology, Department of Pediatrics, Baylor College of Medici-ne, Houston, 2018; 164-181. 4. Atıcı A, Polat S, Turhan AH. Anne Sütü İle Beslenme. Turkiye Kli-nikleri Journal of Pediatric Sciences. 2007; 3:1-5. 5. Gür E. Anne Sütü İle Beslenme. Türk Pediatri Arşivi Özel sayı. 2007;42:11-15. 6. Kuloğlu Z. Anne Sütüyle Beslenme. 15. Ulusal Hepato Gastroente-roloji Kongresi, 2015. 7. Anne Sütüyle ilgili Gerçekler, UNICEF Türkiyehttps://www.unicef.org/turkey/ir/_mc29.html 8. (Emzirme neden önemlidir? Dünyada ve Türkiye’de emzirme duru-mu (İnternet). (erişim tarihi: 27.04.2013); http://leileo.files.wordp-ress. com/2012/03/temel-emzirme-bilgileri1.pdf). 9. WHO: Early skin to skin contact for mothers and their healthy new-born infants (İnternet). 9 Kasım (erişim tarihi:29.04.2013);http://apps.who.int/rhl/archives/gpcom/en/. 10. Gretchen A. Dabrowski RN. Skin-to-skin contact: giving birth back tomothers and babies. Nursin for Womens Health 2007; 11(1): 64-71. 11. Haastrup MA, Haastrup MB, Pottegard A, et al. Alcohol and breastfee-ding. Basic and Clinical Pharmacology and Toxicology. 2013; 1-13. 12. Haug K, Irgens LM, Baste V, Markestad T, Skjaerven R, SchreuderP. Secular trends in breastfeeding and parental smoking Acta Pedi-atrica 1998; 87: 1023–1027. 13. Pavill BC. Fathers & breasfeeding AWHONN Lifelines. 2002; 6: 326-331. 14. Çoşkun AM. Doğum sonu döneme ilişkin sorunlar. In: Çoşkun AM(ed). Kadın sağlığı ve hastalıkları hemşireliği el kitabı. İstanbul: KoçÜniversitesi Yayınları; 2012. pp 293-315. 15. Williams D. Breast-feeding best bet for food and drug administrati-on (İnternet). 1995 Şubat (erişim tarihi: 03.11 2013); http://www.bpni.org/Article/Breast-Feeding_Best_Bet_for_Babies.pdf). 16. Thurman SE, Allen PJ. Integrating lactation consultants into primaryhealth care services: are lactation consultants affecting breastfee-ding success? Journal of Pediatric Nursing 2008; 34: 419-425. 17. Britton C, McCormick FM, Renfrew MJ, et al. Support for breastfee-ding mothers. Cochrane Database Systematic Review 2007; 4:1-61. 18. Dyson L, McCormick FM, Renfrew MJ. Interventions for promotingthe initiation of breastfeeding. Cochrane Database of Systematic Re-views 2005; 2:1-42. 19. Ayers JF The use of alternative therapies in the support of breast-feeding. Jorunal of Human Lactation 2000; 16: 52-56. 20. Donovan TJ, Buchanan K. Medications for increasing milk supplyin mothers expressing breastmilk for their preterm hospitalised in-fants. Cochrane Database Syst Rev. 2012 Mar 14;3:CD005544. 21. De Jong C, Kikkrt HK, Fidler V, Hadders-Algra M. Effects of longchain polyunsaturated fatty acid supplementation of infants formu-la on child cognition and behavior at 9 years of age. Dev Med ChildNeurol. 12; 54:1102-8. 22. Braegger C, Chmielewska A, Decsi T, Kolacek S, Mihatsch W, Mo-reno L, Pıescik M, Puntis J, Shamir R, Szajewska H, Turck D, vanGoudoever J. Supplementation of infant formula with probiotics and/orprebiotics: a systematic review and comment by the ESPGHAN com-mittee on nutrition. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2011; 52: 238–50. 23. World Health Organization. WHO/CHD/98.9. Evidence for the tensteps to successful breastfeeding. Family and Reproductive Health,Division of Child Health and Development, 1998.