Perceived importance of Speaking and Writing Course Objectives And Students? Level of Accomplisment in These Objectives

Abstract

The aim of this study is to determine the degree of Turkish language teachers' opinions of the importance of course objectives and the level of accomplishment of course objectives by students. The study utilizes a cross-sectional survey. The data is gathered via a likert type instrument. The study is limited to speaking and writing objectives. Teachers report that objectives related to speaking are more important than writing. Results show that while students accomplish speaking objectives over satisfactory level, they do not do as well in writing objectives. No relationship is found between the level of perceived importance of objectives and the degree of accomplishment in course objectives.

Keywords

• turkish language curriculum , speaking , writing , course objectives

Konuşma ve Yazma Hedeflerinin Algılanan Önemi ve Öğrencilerin Bu Hedefleri Kazanma Düzeyleri

Öz

Bu çalışma; ilköğretim öğretmenlerinin 8. sınıf Türkçe programında yer alan hedeflere ne derecede önem verdiklerine ve öğrencilerin bu hedefleri ne düzeyde kazanabildiklerine yönelik görüşlerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışma öğretmen görüşlerine dayalı betimsel bir alan araştırmasıdır. Araştırmada veri toplama aracı olarak likert tipi bir anket kullanılmıştır. Çalışma, konuşma ve yazma becerileri ile ilgili hedeflerle sınırlandırılmıştır. Öğretmenler konuşma becerileri ile ilgili hedeflere yazma becerileri ile ilgili hedeflerden daha fazla önem vermektedirler. Öğrenciler konuşma becerileri ile ilgili hedefleri yeterli sayılabilecek düzeyde kazanabilmektedirler. Yazma becerileri ile ilgili hedefler ise yeterli ölçüde kazanılamamaktadır. Öğretmenlerin hedeflere önem verme derecelerine yönelik görüşleri ile öğrencilerin hedefleri kazanabilme düzeylerine yönelik görüşleri arsında bir korelasyon olmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• türkçe programı , anlatma , konuşma , yazma , hedef

Kaynakça

1. Alperen, N. (1989). Türkçe öğretim yöntemleri. İstanbul: MEB.
2. Altay, S. (2000). Milli Eğitim Dergisi, Temmuz-Ağustos-Eylül
3. Demirel, Ö. (1999). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. İstanbul: MEB.
4. Ertürk, S. (1993) Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan.
5. İlköğretim Okulu Türkçe Dersi Taslak Öğretim Programı. (1998). Ankara: MEB.
6. M.E.B. (1997). İlköğretim kurumları yönetmeliği. Ankara: MEB.
7. Nas, R.. (2003). Türkçe öğretimi. Bursa: Ezgi kitapevi.
8. Sever, S. (1995). Türkçe öğretiminde tam öğrenme. Ankara: Ya-pa.

9. Şenbay, . (1991). Alıştırmalı diksiyon sanatı. İstanbul: MEB.
10. Tekin, H. (1981). Okuduğunu anlama gücü ile yazılı anlatım becerisini geliştirme yönünden okullarımızdaki Türkçe öğretimi. Ankara: Mars Matbaası.
11. Turan, F. (2003). Milli Eğitim Dergisi, Yaz-Güz, S: 155-156
12. Özbay, M. (2003). Türkçe öğretimi bibliyografyası. Ankara: PegemA.
13. Ünalan, Ş. (2003). Kişisel gelişim teknikleriyle sözlü anlatı. Ankara: Nobel.
14. Yaman, E. (Ağustos 2001). Diksiyon I-II. İstanbul: Ya-Pa.
15. Yavuzer, H. (1999). Çocuk eğitimi el kitabı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
16. Yücel, C.; Akar, C. ve Batur, Z. (2004). Öğretmenlerin ilköğretim 8. sınıf Türkçe programında yer alan anlama becerileri ile ilgili hedeflere önem verme dereceleri ve öğrencilerin hedefleri kazanım düzeyleri. AKÜ Sosyal Bilimler Dergisi 5(1).