Araştırma Makalesi

HÂMÎ ABDÜ’L-GAFFÂR BABA’NIN “OLMAYAN BİLMEZ BENİ” REDİFLİ MURABBASININ ONTOLOJİK ANALİZ METODUYLA İNCELENMESİ

Sayı: 26 (Nisan 2025) 30 Nisan 2025
PDF İndir
EN TR

HÂMÎ ABDÜ’L-GAFFÂR BABA’NIN “OLMAYAN BİLMEZ BENİ” REDİFLİ MURABBASININ ONTOLOJİK ANALİZ METODUYLA İNCELENMESİ

Öz

ÖZET Bu araştırmanın amacı, Hâmî Abdü’l-Gaffâr Marâşî’nin “olmayan bilmez beni” redifiyle meşhur olmuş murabbasının ontolojik tahlilinin yapılması ve şiirin estetik yönünün bütüncül bir yöntemle açığa çıkarılmasıdır. Çalışmanın bilim dünyası açısından önemi ise bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara ontolojik analiz metodu kullanılarak incelenen şiirlerin bu bütüncül yapı içerisinde taşıdığı iletileri, fikrî çatıya oturtacak temel bir alt zemin hazırlamaktır. Hâmî Abdü’l-Gaffâr Baba, 19. yüzyılda Maraş’ta yaşadığı bilinen mutasavvıf bir divan şairidir. Şairin, yaşadığı bölgedeki çarşı eşrafı tarafından “Gaffâr Baba” olarak da anıldığı kaynaklarda belirtilir. Şiirlerini kaleme alırken “koruyucu, himâye eden, gözeten” anlamlarındaki Hâmî mahlasını Selânikli Hâmî ve Diyarbakırlı Hâmî’den sonra kullanan üçüncü şair olduğu ifade edilir. Hâmî’nin günümüze erişen tek eseri Divan’ıdır. Şairin biyografisine dair bilgiler, Besim Atalay’ın Maraş Tarihi ve Coğrafyası adlı eserinde bulunmaktadır. Şairin Divan’ında toplam 352 şiir (335’i Türkçe, 17’si Farsça) yer alır. Araştırmada nitel desenlerden durum çalışması kullanılmıştır. Verilerin analizine betimsel analiz aracılık etmiştir. Şiir incelenmesinde Nicolai Hartmann ve Roman Ingarden tarafından geliştirilen “ontolojik analiz metodundan” faydalanılmıştır. Bu metotta ilk olarak görünür yapı gelir. Bir metinle ilk kez karşılaştığımızda ortaya çıkacak nihai haritanın sınırlarının ilk kez çizildiği ve özelliklerinin genel hatlarıyla anlaşıldığı yapıdır. Ardından onu anlamsal tabaka takip eder ve bu tabaka, kelimelerin ve cümlelerin anlamını içerir. Üçüncü tabaka olan nesne tabakası; edebiyat eserindeki kahramanları, olayları ve durumları kapsar. Son tabaka ise bu nesnelerin yazgısını ele alan kader tabakasıdır. Ontolojik analiz metodu, prensipli bir şekilde metnin özüne inmemizi ve varlığına odaklanmamızı sağlar. Özetle klasikleşmiş şerh metotlarına nazaran çoklu bakış açısı sunan ve şiiri şairiyle birlikte düşünmemize aracılık eden ontolojik analiz metodu, murabbanın daha iyi idrak ve tetkik edilmesine imkân tanıyacaktır.

Anahtar Kelimeler

Hâmî , ontolojik analiz metodu , divan , şair , şiir

Kaynakça

  1. Akgül, A., (2021), Şeyh Galip’in “Düştü” Redifli Gazelinin Ontolojik Analiz Yöntemiyle İncelenmesi, RumeliDE Dil ve Dil Edebiyat Araştırmaları Dergisi, s. 22, 2021: 540-555.
  2. Aldırmaz, V., (2016), Bâkî’nin “Gösterür” Redifli Gazelinin Ontolojik İnceleme Yöntemi ile Çözümlenmesi, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi (SUTAD), s. 40, 2016: 274-286.
  3. Atalay, B. (1916), Gökhan İ. ve Karataş M. (Haz.), (Nisan 2008), Alparslan Y. ve Yakar S. (Ed.), Maraş Târihi ve Coğrafyası, Kahramanmaraş, Ukde Yayınları.
  4. Baba, A. H., (2013), Alıcı L. ve Alıcı T. G., (Haz.), Alparslan Y. ve Yakar S. (Ed.), Divan-ı Hâmî-i Mar’aşî, Kahramanmaraş, Ukde Yayınları.
  5. Bayram Y. (2008), Divan Şiiri Metinlerinin Ontolojik Tahlili Üzerine, Prof. Dr. Abdülkadir Karahan Anısına Uluslararası Divan Edebiyatı Sempozyumu, 27-28 Mayıs 2008: 167-182, İstanbul, Beykoz Belediyesi Yayınları.
  6. Cevizci, A., (1999), Paradigma Felsefe Sözlüğü, İstanbul, Paradigma Yayınları.
  7. Çüçen, A., (2003), Heidegger’de Varlık ve Zaman, Bursa, Asa Kitabevi.
  8. Deger, M. B., (2015), Hayâlî’nin “Bilmezler” Redifli Gazelinin Ontolojik Analiz Yöntemiyle İncelenmesi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(3), 2015: 60-74.
  9. Durmaz, G., (2005), Divan Şiirinde Rind, Bursa, Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(8), 2005: 1.
  10. Ergiydiren, S., (2007), Eleştiride Fenomenolojik Yaklaşımlar, İstanbul, Hece Yayınları.

Kaynak Göster

APA
Çelik, T. (2025). HÂMÎ ABDÜ’L-GAFFÂR BABA’NIN “OLMAYAN BİLMEZ BENİ” REDİFLİ MURABBASININ ONTOLOJİK ANALİZ METODUYLA İNCELENMESİ. KÜLLİYAT Osmanlı Araştırmaları Dergisi, 26 (Nisan 2025), 15-35. https://doi.org/10.51592/kulliyat.1598876