Mirzâ-Zâde Sâlim Divanı’nda Deyimler
Öz
Anlatıma güç katmak amacıyla her dönemde kullanılmış olan deyimler, Klasik Türk edebiyatı şâirleri tarafından da sıkça tercih edilen dil yapılarıdır. Anlamı zenginleştirmek ve soyut ifadeleri daha anlaşılır hale getirmek gibi birçok fonksiyonu olan deyimler 18. yüzyılın önemli şâirlerinden Mirzâ-zâde Sâlim tarafından da sıklıkla kullanılmıştır. Bu makalede şâirin divanında geçen deyimler tespit edilerek anlamlandırılmış ve geçtiği yerler belirtilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, Ömer Asım (1989). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 2 Cilt, İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
- Akün, Ömer Faruk (2006). “ Atalar Sözüne Dair”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S: XIX, s. 117-119.
- Devellioğlu, Ferit (2004). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara: Aydın Kitabevi.
- Dilçin, Cem (1983). Yeni Tarama Sözlüğü, Ankara: TDK Yay.
- Eyüboğlu, E. Kemal (1973). 13. Yüzyıldan Günümüze Kadar Şiir ve Halk Dilinde Atasözleri ve Deyimler, İstanbul: Doğan Kardeş Matbaacılık.
- Güfta, Hüseyin. (1995). Sâlim ( Mirzâ-zâde) Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri ve Divanının Karşılaştırmalı Metni. ( Yayımlanmamış Doktora Tezi). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- İnce, Adnan (1994). Mirzâ-zâde Mehmed Sâlim Dîvânı Tenkidli Basım. Ankara: Yükseköğretim Kurulu Matbaası.
- Kurt, İhsan (1991). Türk Atasözlerine Psikolojik Bir Yaklaşım, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- Millî Kütüphane Başkanlığı (1997). Türk Atasözleri ve Deyimleri I-II, İstanbul: MEB Yayınları.
- Özön, Mustafa Nihat (1956). Atasözleri, İstanbul: İnkılap Kitabevi.