Bahaüddîn Tevfîk Bey ve Divançesi
Öz
Klasik Türk edebiyatı çalışmalarında eski metinlerin yeni yazıyla neşrinin yapılması büyük öneme sahiptir. Asırlar süren geleneğin muazzam şiirlerini bünyesinde barındıran ve yeni yazıya aktarılmayan divan, divançe, mecmua gibi edebî eserler üzerine yapılan çalışmalar arttıkça daha fazla bilgi ve belgeye ulaşılacak, edebiyat tarihi açısından sağlıklı değerlendirmeler yapılabilecektir.
Bu çalışma, Bahaüddîn Tevfîk Bey’in İstanbul’da Matba-i Amedi tarafından 1329’da (1911) yayımlanan ve İSAM (İslâm Araştırmaları Merkezi) Kütüphanesi’nin elektronik veritabanında “Ufak Mecmûa-i Şiir” adıyla kayıtlı olan 39 sayfadan oluşan Divançe’si üzerine yapılmıştır. Çalışmada Bahaüddîn Tevfîk Bey’in hayatı hakkında kısa bir bilgi verilmiş, çoğunu gençlik döneminde söylediği şiirlerini ihtiva eden Divançesi muhteva ve şekil özellikleri bakımından incelenmiş ve eserin çevriyazısı verilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Devellioğlu, Ferit (2004). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara: Aydın Kitabevi Yayınları. İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. I. İstanbul: Dergâh Yayınları. Mazıoğlu, Hasibe (1982). "Eski Türk Edebiyatı". Türk Ansiklopedisi. C. XXXII. Ankara. Örgen, Ertan (2010). Türk Şiirinde Gelenek. Konya: Palet Yayınları. Pala, İskender (2003). Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü. İstanbul: L&M Yayınları. Parlatır, İsmail ( 2011). Osmanlı Türkçesi Sözlüğü. Ankara: Yargı Yayınevi. Sami, Şemseddin (1986). Kâmus-ı Türkî. İstanbul: Endurun Kitabevi. Türkiye Diyanet Vakfı İSAM (İSLAM ARAŞTIRMALARI MERKEZİ). www.isam.org.tr