An Analysis of (Post)colonialism: Subject, Desire, and Political Hybridity

Öz

This study evaluates Tuğçe Kelleci’s book “(Post)colonialism: Subject, Desire, and Political Hybridity” in terms of its theoretical framework, conceptual depth, and interdisciplinary approach. Kelleci approaches postcolonial theory not merely as a matter of cultural representation but as a dynamic intellectual field closely tied to processes of political subjectivation. The book, structured in four main chapters, engages with key thinkers such as Edward Said, Gayatri Spivak, Homi Bhabha, Frantz Fanon, Jacques Lacan, and Michel Foucault to explore notions of subjectivity, representation, desire, and hybridity. Through the integration of literary texts, abstract theoretical discussions are grounded in concrete examples, and political hybridity is framed not only as cultural plurality but also as a form of resistance. Kelleci’s analysis argues that postcolonial subjectivation is a process of both cultural and political construction, thus offering a distinctive contribution to postcolonial literature in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Postcolonial Theory
• Subject Formation
• Political Hybridity
• Epistemic Violence
• Crisis of Representation

(Post)kolonyalizm: Özne, Arzu ve Siyasal Melezlik Üzerine Bir İnceleme

Öz

Bu çalışma, Tuğçe Kelleci’nin “(Post)kolonyalizm: Özne, Arzu ve Siyasal Melezlik” adlı eserini kuramsal çerçevesi, kavramsal yoğunluğu ve disiplinler arası yaklaşımı bağlamında değerlendirmektedir. Kelleci, postkolonyal teoriyi yalnızca kültürel bir temsil meselesi olarak değil, aynı zamanda siyasal özneleşme süreçleriyle ilişkili dinamik bir düşünsel alan olarak ele almaktadır. Kitap dört ana bölümde, Edward Said, Gayatri Spivak, Homi Bhabha, Frantz Fanon, Jacques Lacan ve Michel Foucault gibi düşünürlerden hareketle özne, temsil, arzu ve melezlik kavramlarını tartışmaya açar. Edebi metinlerle kurulan bağlam sayesinde, kuramsal soyutlamalar somut örneklerle desteklenmekte; siyasal melezlik kavramı, yalnızca kimlik çeşitliliği değil, aynı zamanda direnişin biçimi olarak konumlandırılmaktadır. Kelleci’nin analizleri, postkolonyal özneleşmenin kültürel olduğu kadar siyasal bir inşa süreci olduğunu savunmakta ve bu yönüyle Türkiye’deki postkolonyal literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Postkolonyal Teori
• Özne İnşası
• Siyasal Melezlik
• Epistemik Şiddet
• Temsil Krizi