On The Third Verse of Sūrat al-Nisāʾ (The Chapter of The Women)

Öz

The Qur’ān is the most important source and guide for all human beings in the world. It has showed the true way to the human beings in every topic and field about life. One of the topics is marriage. There are some different choices, applications, acceptances, norms, features, varieties and prejudgments about marriage throughout history. The main subject in our work is polygamy which is the kind of marriage. Polygamy has been accepted and applied by some societies and cultures. There are some conditions and rules about it in the Qur’ān and Islāmic culture. In order to comprehend these issues, we will try to focus on the third verse of Sūrat al-Nisāʾ giving the lesson is “And if you fear that you will not be able to respect the rights of the orphans, then marry two, three, four of the women whom you like. And if you fear injus-tice, then limit yourselves to one woman or a slave that is in your possession; that is best for you, so that you may not depart from justice.” via some scholars’ interpretations in the classical period and the mod-ern period. Our aim is having an effort to read the real situations of the past and the present in an objec-tive way, to try to reach the best understanding and the most accurate&realistic solutions for the current problems about family, marriage, and the rights of women and wives in our study. Our methodology in our research is based on the following of the projection of the authors such as Abū Jaʿfar Muḥammad b. Jarīr b. Yazīd el-Āmulī al-Ṭabarī al-Baghdādī, Abū al-Fidā’ Imād al-Dīn Ismāʿīl b. Shihāb al-Dīn ʿUmar b. Kathīr b. Daw’ b. Kathīr al-Qaysī al-Qurashī al-Buṣrāwī al-Dımashqī al-Shāfiʿī, Abū ʿAbdillāh (Abū al-Faḍl) Fakhr al-Dīn Muḥammad b. ʿUmar b. Ḥusayn al-Rāzī at-Ṭabaristānī, Almalili Hamdi Yazir, ʿUmar Nasuhi Bilman, Sayyid Qutb, Abū l-Aʿlā Mawdūdī, Jalal Yildirim who lived in different periods with various backgrounds, educa-tion, culture and perception, reflected assorted perspectives in these periods, and most importantly, endeavoured to understand the core meaning in the message in question. The periodical and historical result we have reached is in the manner that includes serious conditions, reasons, facts and justifications for the association in our main theme.

Anahtar Kelimeler

• Tafsīr
• The Qur’ān
• Marriage
• Polygamy
• The Third Verse of Sūrat al-Nisāʾ

Kaynakça

1. Açık, Sümeyra. İslam Hukukunda Çok Eşlilik ve Uygulamaları. Bursa: Bursa Uludağ University, Social Sciences Institution, Master’s Thesis, 2019.
2. Aytekin, Ayşe. ‘N-ş-e’ Kökünün Kur'an'daki Yaratma ile İlgili Kavramlar Çerçevesinde Semantik Analizi. Ankara: Ankara University, Social Sciences Institution, Master’s Thesis, 2019.
3. Aytekin, Ayşe. “Vecdi Akyüz, Kur’an’da Siyasi Kavramlar, Kitabevi Yayınları, İstanbul 1998”. Bayburt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 15/1 (Summer 2022), 149-155. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2413779.
4. Aytekin, Ayşe. The Third Verse of the Chapter of the Women in Exegesis Literature. Ankara: Ankara University, Theology Faculty, Undergraduate’s Thesis, 2016.
5. Bilgiz, Musa. “Kur’an-ı Kerim’in Bazı Özellikleri”. Tefsir Araştırmaları Dergisi 1/2 (October 2017), 185-213. https://isamveri.org/pdfdrg/D04155/2017_2/2017_2_BILIZM.pdf.
6. Bilman,ʿUmar Nasuhi. Kur’anı Kerim’in Türkçe Meâli Âlisi ve Tefsiri. 2nd Volume. Istanbul: Nesa Basın Yayın Grubu, no date.
7. Cin, Halil. İslam ve Osmanlı Hukukunda Evlenme. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 1974.
8. Demircan, Adnan. “Câhiliyye ve Hz. Peygamber Döneminde Çok Kadınla Evlilik”. İstem 1/2 (2003), 9-32. http://ktp.isam.org.tr/pdfdrg/D02535/2003_I_2/2003_I_2_DEMIRCANA.pdf.

9. Erdentuğ, Aygen. “Çeşitli İnsan Topluluklarında Aile Tipleri”, Antropoloji Dergisi 12 (1980), 165-212.
10. Eren, Gizem Tan. “Sosyo-Kültürel Özellikler Bakımından Çok Eşlilik: “Kuma” Filminin Değerlendirilmesi”. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi 6 (2020), 81-110. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1363902.
11. Ibn Kathīr, Abū al-Fidā’ Imād al-Dīn Ismāʿīl b. Shihāb al-Dīn ʿUmar b. Kathīr b. Daw’ al-Qaysī al-Qurashī al-Buṣrāwī al-Dımashqī al-Shāfiʿī. Tafsīr al-Qur’ān al-ʿAẓīm. Critical ed. Sāmī b. Muḥammad al-Salāma. 8th Volume. Riyadh: Dār al-Tayba, 2nd Edition,1420/1999.
12. Ibn Kathīr, Abū al-Fidā’ Imād al-Dīn Ismāʿīl b. Shihāb al-Dīn ʿUmar b. Kathīr b. Daw’ al-Qaysī al-Qurashī al-Buṣrāwī al-Dımashqī al-Shāfiʿī. Hadislerle Kur’an-ı Kerim Tefsiri. trans. Bekir Karlığa, Bedrettin Çetiner. Istanbul: Çağrı Yayınları, 1988.
13. Kırış, Şemsettin. “Hadis Edebiyatında Toplum Örfü Olarak Çok Evlilik”. Turkish Studies-Religion 15 (3), 361-379. https://dx.doi.org/10.47091/TurkishStudies.45129.
14. Kur’ân-ı Kerîm Meâli. trans. Halil Altuntaş-Muzaffer Şahin. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 3. Edition, 2009.
15. Kurt, Abdurrahman. “Polygamy in the Ottoman City of Bursa”. International Journal of Social Inquiry 6/2 (2013), 140-161. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/164086.
16. Madigan, Daniel. The Qur’ān’s Self-Image: Writing and Authority in Islām’s Scripture. Oxford: Princeton University Press, 2001.
17. Mawdūdī, Abū l-Aʿlā. Tefhimu’l Kur’an (Kur’an’ın Anlamı ve Tefsiri). 1st Volume. Istanbul: Insan Yayınları, 1986. Özek, Ali. “Kur’ân’ın Eşsizliği”. İslam Medeniyeti (15 December 1965), 25-31.
18. Quṭb, Sayyid. Fîzılâl-il Kur’an (Kur’an-ın Gölgesinde). trans. M. Emin Saraç, Bekir Karlığa, I. Hakkı Şengüler. 3rd Volume. Istanbul: Hikmet Yayınları, 1968.
19. Rāzī, Abū ʿAbdillāh (Abū al-Faḍl) Fakhr al-Dīn Muḥammad b. ʿUmar b. Ḥusayn at-Ṭabaristānī. Mafātīḥ al-Ghayb. 33rd Volume. Beirut: Dār al-Fikr, 1st Edition, 1401/1981.
20. Schwarz, Andreas. Aile Hukuku I. trans. Bülent Davran. Istanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 2nd edition, 1946. Serinsu, Ahmet Nedim. Kur’an Nedir?. Istanbul: Şule Yayınları, 2012.
21. Ṭabarī, Abū Jaʿfar Muḥammad b. Jarīr b. Yazīd el-Āmulī al-Baghdādī. Jāmiʿu’l-bayān fī tafsīri’l-Qur’ān. Critical ed. Bashshār Awwād Maʿrūf-ʿIsām Fāris al-Harastānī. 2nd Volume. Beirut: Muassasatu al-Risāla, 8th Edition, 1415/1994.
22. Ṭabarī, Abū Jaʿfar Muḥammad b. Jarīr b. Yazīd el-Āmulī al-Baghdādī. Taberi Tefsiri. 2nd Volume. Istanbul: Hisar Yayınevi, 1996.
23. Ulaş, Semra. “İslâm’da Çok Kadınla Evlilik”, İslâmi Araştırmalar 6/1 (1992), 52-63. https://isamveri.org/pdfdrg/D00064/1992_1/1992_1_ULASS.pdf
24. Yalçın, İsmail. “Günümüz İslam Aile Hukuku Kanunlarında Çok Eşlilik Üzerindeki Sınırlandırmalar”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/3 (2017), 1707-1725. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/335543
25. Yazır, Elmalılı M. Hamdi. Alfabetik İslam Hukuku ve Fıkıh Istılâhları Kamusu. ed. Sıtkı Gülle. 5th volume. Istanbul: Eser Neşriyat ve Dağıtım, 1997.
26. Yazir, Almalili Hamdi. Hak Dini Kur’ân Dili. Simplifier. Lütfullah Cebeci, Sadık Kılıç, Orhan Atalay. 3rd Volume. Ankara: Akçağ Yayınları, 5th Publishing, 2015.
27. Yılmaz, İbrahim. “İslâm Hukukunda Çok Eşliliği Meşru Kılan Şartlar ve Buna Ruhsat Veren Özel Durumlar”. bilimname 1 (2019), 559-591. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/703566
28. Yılmaz, İbrahim. “İslâm Hukukunda Kamu Otoritesinin Çok Eşliliği Sınırlandırması”, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi-Cumhuriyet Theology Journal 23/1 (June 2019): 5-28. http://cuid.cumhuriyet.edu.tr/tr/download/article-file/740860
29. Yildirim, Jalal. İlmin Işığında Asrın Kur’an Tefsiri. 3rd Volume. Izmir: Anadolu Yayınları, 1986.