Postmodernitede Kamusal Alana İlişkin Kuramsal Bir Değerlendirme

Modernite ve onun temel hipotezleri, siyasetin toplumsal tabanının genişlediği ve farklılıkların sesini duyurduğu postmodernite koşullarında siyasal, teknik, epistemolojik ve diğer bağlamlarda sorgulanmaktadır. Toplumun atomik parçası olarak birey, modern aklın ortak gerçeklik düzleminde homojenliği, soyutluğu ve kişiliksizliği taşırken, postmodernite, aklın ortak gerçeklik düzleminde bir araya gelemeyen farklı özne konumsallıklarından oluşan bir durumu ifade etmektedir. Farklılıkların kendini gösterdiği postmodernite koşullarında siyaset, sadece kurumsal düzlemde değil, kurumsal siyasete alternatif olarak, sivil toplum düzeyinde yürütülmektedir. Başka bir ifadeyle, postmodern çağda siyasetin sınırları kurumsal anlamda daralırken, sivil anlamda genişlemektedir. Bu çalışmada, modern çağa ait bir kavram olan ‘kamusal alan’ın yeni koşullarda, yani çeşitlilik/kimlik gereklilikleri perspektifinde yeniden inşa edilebilme olanakları, günümüz için önemli olan iki temel teorik yaklaşım doğrultusunda değerlendirilmektedir. Bu teorik yaklaşımların, postmodernitenin özgüllüğü, sosyo-politik koşulları ve gereksinimleri bağlamında mümkün olup olmadığı tartışılmaktadır. Makalede farklılık veya etnik, siyasi, dini, kültürel kimlik talepleri bazı ülkelerde görülen ayrılıkçı politikalardan tamamen farklı olup, ileri liberal demokrasilerde ortaya çıkan yeni sosyo-politik hareketleri ima etmektedir.

The modern concept and its main hypotheses are deliberated from political, technical, epistemological and other perspectives in postmodern conditions in which the social base of politics is expanding and its diversity is making its voices heard. An individual conveys homogeneity, abstraction and impersonality, as an atomic part of society in the common reality of the modern mind. However, postmodernism implies a situation consisting of different subject positions that cannot come together on the plane of common reality. In postmodern conditions where diversities reveal themselves, politics is conducted not only at the institutional level, but also at the civil society level as an alternative to institutional level. In other words, while the boundaries of politics become narrow in the institutional sense in the postmodern period, they expand in the civilized sense. The opportunities of reconstruction of the public sphere, which belongs to the modern age, within these conditions, i.e. in the perspective of diversity / identity requirements are evaluated in the article in two main theoretical directions that are important for today. It is discussed whether these theoretical approaches are possible in terms of the specificity, sociopolitical conditions and requirements of postmodern age. The requirements of diversity or ethnic, political, religious, cultural identity in the article is distinguished radically from the tendency of separatism, which are seen in some regions, and intend the new sociopolitical movements emerging in developed liberal democracies.