Araştırma Makalesi

Makbul Vatandaş Peşinde: Kemalist Rejimin Beden Terbiyesi Politikalarını Biyo-Politika Kavramı Üzerinden Okumak

Sayı: 119 25 Eylül 2025
PDF İndir
EN TR

Makbul Vatandaş Peşinde: Kemalist Rejimin Beden Terbiyesi Politikalarını Biyo-Politika Kavramı Üzerinden Okumak

Öz

Beden terbiyesi, modernite ve ulus inşa süreçlerinde güdülen nüfus politikalarına eklemlenerek uygulanan ve nüfusu topyekûn bir biçimde düzenleyip, biçimleyerek uysal ve üretken bedenler yaratmayı amaçlayan biyo-politik bir araçtır. Bu çalışmanın amacı da tek parti döneminde Kemalist rejimin bir öjenik araç olarak başvurduğu beden terbiyesi politikaları aracılığıyla kadın ve erkek vatandaşları inşa etme sürecini serimlemek ve rejimin makbul vatandaşının kim olduğu sorusunu yanıtlamaktır. Buna bağlı olarak çalışmanın temel araştırma sorusu ise “biyo-politika ve onun bir aracı olarak beden terbiyesi ilişkisi üzerinden analiz edildiğinde kemalist rejimin tahayyül ettiği yeni cumhuriyetin yeni vatandaşı kimdir?” şeklinde formüle edilmiştir. Çalışmanın temel hipotezi ise tek parti döneminde; biyo-politik kaygılar ile kadına yavuz ve gürbüz evlatlar yetiştirme görevinin yüklendiği ve böylece Osmanlı kadınından ayrılan ancak annelik vasfını, ev içi geleneksel konumunu yitirmemiş yeni bir kadın imgesi oluşturulmak istendiği ve buna karşılık erkek vatandaşlara düşen rolün ise güzel vücutlu, sağlam düşünceli, cesur ama aynı zamanda uysal, itaatkâr ve üretken olma şeklinde belirlendiğidir.

Anahtar Kelimeler

biyopolitika , beden terbiyesi , tek parti dönemi , öjeni , makbul vatandaş

Kaynakça

  1. Acar, F. ve Altunok, G. (2012). Neo-liberalizm ve neo-muhafazarlık ekseninde Türkiye’de özel alan politikası. Saniye Dedeoğlu ve Adem Yavuz Elveren (Ed.) Türkiye’de refah devleti ve kadın içinde (s. 71-102). Ankara: İmge Kitapevi.
  2. Akın, Y. (2004). Gürbüz ve yavuz evlatlar: Erken Cumhuriyet’te beden terbiyesi ve spor. İstanbul: İletişim Yayıncılık.
  3. Aksoy, E. (2016). 1919-1955 yılları arasında Türkiye’nin nüfus yapısı ve uygulanan nüfus politikaları. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 24, Bahar, 27-44.
  4. Ardoğan, R. (2011). Ekolojik Düzeni okumada iki yanlış: sosyal darvinizm ve öjeni. KSÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18, 1-36.
  5. Arpacı, M. (2013). Erken Cumhuriyet Türkiye’sinde siyaset, beden ve terbiye (1923-1946). II. Türkiye lisansüstü çalışmalar kongresi bildiriler kitabı (s. 189-198) içinde. Bursa: Bursa Kültür A.Ş.
  6. Arpacı, M. (2014). Erken Cumhuriyet Türkiye’sinde kamu sağlığı siyaseti ve öjenik (1923-1946). Toplum ve Bilim Yeni Yaklaşımlar, 17 (257), 129-154.
  7. Arpacı, M. (2016). Foucault, biyopolitika ve biyo-tarih: tarihsel çalışma alanları olarak tıp, beden ve nüfus. Viraverita e-dergi, 3, 80-97.
  8. Aslım, M. (2007). Modern bir toplumda sporun işlevi üzerine karşılaştırmalı bir araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  9. Aydın, B. (2019). Toplumsal sözleşme teorilerinin Marx ve Foucault temelli eleştirisi. Liberal Düşünce Dergisi, 24(94), 65-88.
  10. Aydoğan, E., ve Çoban, E. (2016). Türkiye’de nüfus sayımları ve uygulanan nüfus politikaları. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(2/1), 113-126.

Kaynak Göster

APA
Irmakoğlu, İ. (2025). Makbul Vatandaş Peşinde: Kemalist Rejimin Beden Terbiyesi Politikalarını Biyo-Politika Kavramı Üzerinden Okumak. Liberal Düşünce Dergisi, 119, 99-123. https://doi.org/10.36484/liberal.1683506