“Konservatif Liberalizm”: Bir Türkiye İronisi

Sayı: 70 1 Ocak 2013
Gülsen Kaya
PDF İndir

“Konservatif Liberalizm”: Bir Türkiye İronisi

Öz

Fikir akımlarının ortaya çıkıp, geliştikleri coğrafî konjonktürden bağımsız bir rota çizmeleri ve çıkış koşullarından bağımsız şekillenmeleri sosyal bilimlerde çok sık rastlanan bir durum değildir. Bahsedilen akım, liberalizm gibi küresel kabûl görmüş ve belli birtakım ana temaları olan bir düşünce olsa dahi, siyasî düşünceler konjonktürel olarak bulundukları coğrafyada yeniden anlam kazanmakta ve yeniden üretilmektedirler. Liberalizmin Türkiye serüvenine baktığımızda ise, başka alternatif ekoller bulunmakla birlikte, devletin geçmiş yıllarda yapmış olduğu dine yönelik baskı ve psikolojik şiddet politikalarının etkisinde kalan, bu uygulamaları yakından gözlemleyen ve kendilerinin “liberal” bir eğilim geliştirdiğini savunan ciddî bir kesimin olduğu kabûl gören bir gerçektir. Bahsedilen dindar liberallerin bir kısmı liberalizmi daha kapsamlı özümseyerek, bütüncül bir özgürlük anlayışı sergilemekte, hatırı sayılır bir çoğunlukta olan diğer kısmı ise, “kendine Müslüman” bir tavır sergileyerek, liberalizmi indirgemeci bir yaklaşımla kendi gereksinim duyduğu özgürlük olanlarından ibaret saymakta ve Türkiye’nin konservatif liberal ironisini düşün dünyasına armağan etmektedir. İkinci grupta yer alan konservatif liberallerin duyarsız kalmakta ısrar ettiği özgürlük alanlarının başında ise, cinsiyet eşitliği ve cinsel özgürlükler gelmektedir.

Kaynakça

  1. Asher, Herbert B. (1980). Presidential Elections and American Politics, 2nd ed. Homewood, Ill.: Dorsey Press.
  2. Ataman, Hakan. (2010). “Homofobi bir Hastalık mı?” Radikal İki. 21.03.2010. http://www.radikal.com.tr/ Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV3&ArticleID=986880&CategoryID=42
  3. Cobb, Roger W., ve Charles D. Elder. (1973). “The Political Uses of Symbolism”. American Politics Quarterly, 1 (Temmuz 1973): 305-339.
  4. Conover, Pamela Johnston, ve Stanley Feldman. (1980). “Belief System Organization in the American Electorate”. John Pierce ve John L. Sullivan, eds., The Electorate Reconsidered içinde Beverly Hills, California: Sage.
  5. Conover, Pamela Johnston. (1981). “The Origins and Meaning of Liberal/Conservative Self-Identifications”. American Journal of Political Science. Cilt 25, No. 4 (Kasım 1981), pp. 617-645
  6. Cristi, F. R. “Hegel’s Conservative Liberalism” Canadian Journal of Political Science / Revue canadienne de science politique, Cilt 22, No. 4 (Aralık 1989), pp. 717-738.
  7. Çarkoğlu, Ali ve Kalaycıoğlu, Ersin. (2007). Turkish Democracy Today: Elections, Protest and Stability in an Islamic Society. Londra: I. B. Tauris.
  8. Erdoğan, Mustafa. (2005). “Liberalizm ve Türkiye’deki Serüveni”. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce Cilt:7 Liberalizm. p.23-40
  9. Foucault, Michael. (1980). “Two Lectures,” Colin Gordon, ed., Power/Knowledge: Selected Interviews içinde New York: Pantheon.
  10. Jacoby, William G. (1986). “Levels of Conceptualization and Reliance on the Liberal-Conservative Continuum”. The Journal of Politics, Cilt 48, No. 2 (Mayıs, 1986), pp. 423-432.

Kaynak Göster

APA
Kaya, G. (2013). “Konservatif Liberalizm”: Bir Türkiye İronisi. Liberal Düşünce Dergisi, 70, 121-131. https://izlik.org/JA86EG26DZ