Araştırma Makalesi

Seçkinci Siyaset Bağlamında Bir 28 Şubat Analizi

Cilt: 25 Sayı: 97 20 Mart 2020
PDF İndir
EN TR

Seçkinci Siyaset Bağlamında Bir 28 Şubat Analizi

Öz

Mills’in Amerikan toplumu bağlamında değerlendirdiği iktidar seçkinlerinin, Türkiye açısından da bir karşılığı olduğu ifade edilebilir. Tıpkı Mills’in iktidar üçgeninde olduğu gibi, Cumhuriyet’in ilanı ile birlikte kendisini yeniden var eden seçkinler; bürokrasi, İstanbul sermayesi ve ordu olmak üzere üç sacayağı üzerine oturmuştur. En belirgin ortak nitelikleri, devrimler sonrası elde ettikleri kazanımları kaybetmemek olan ve bu ortak çıkar etrafında kenetlenen bu üçlünün, aynı zamanda varlıklarının devamı da kendilerini var etmek için var ettikleri ideolojik zemine bağlı olmuştur. 28 Şubat, bu seçkin sınıfın varlığını devam ettirmeye yönelik girişimlerinden en önemlisidir. Zira öncüllerinden farklı olarak 28 Şubat ile ilk defa bir darbe, ülkede bütüncül bir kırımdan ziyade tek bir düşünce ve yaşam biçimini hedef almıştır. Bu çerçevede çalışmada kısaca Mills’in iktidar seçkinleri tezi kısaca özetlendikten sonra, Türkiye’nin seçkinlerine ilişkin genel bir değerlendirme yapılmıştır. Muhafazakâr seçkinler ya da Cumhuriyet seçkinleri olarak adlandırılan yerleşik seçkinlerin, kendilerine meydan okuyan yeni bir sınıfla karşılaştıklarında verdikleri tepki, merkez-çevre ilişkisi bağlamında değerlendirilmiş ve ilişkinin merkezine cumhuriyet devrimlerine karşı gelişen dinsel muhalefet koyulmuştur. Ardından 28 Şubat’ı hazırlayan sosyo-politik ve ekonomik durum ortaya konulduktan sonra, 28 Şubat’ın aktörleri Mills’in tezi bağlamında değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

28 Şubat,iktidar seçkinleri,siyasal seçkin,askeri darbe

Kaynakça

  1. ARSLAN Ali, (2004), “Türkiye’de İktidarın Sosyolojik Anatomisi ve İktidar Seçkinleri”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C.6, S.1, ss.1-25.
  2. ARSLAN Ali, (2003), “Eşitsizliğin Ekonomik Temelleri: Elit Teorisi”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C.2. S.6, ss.115-135.
  3. ATAY Falih Rıfkı, (1960), Çankaya, İstanbul: Dünya Yayınları.
  4. BERİŞ Hamit Emrah, (2015), Tek Parti Döneminde Devletçilik, İstanbul: Tezkire Yayınları.
  5. BOLAT Ömer, (2012), “Halen 28 Şubat'ın Borçlarının Faizlerini Ödüyoruz”, https://www.haberler.com/eski-musiad-baskani-bolat-halen-28-subat-in-3557386-haberi/
  6. BUĞRA Ayşe, (2016), Devlet ve İşadamları, çev. Fikret Adaman, İstanbul: İletişim Yayınları.
  7. DEMİR Ömer, (2005), “Anadolu Sermayesi ya da İslamcı Sermaye”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık, İstanbul: İletişim Yayınları.
  8. Eğitim Bir Sen, (2014), Rakamlarla 28 Şubat Raporu, Ankara.
  9. GÖKÜŞ Mehmet, (2000), “Tek Parti Döneminde Türk Kamu Bürokrasisinin Gelişimi” Amme İdaresi Dergisi, C.3, S.2, ss.23-33.
  10. GÜZELSARI Selime, Saadet Aydın, (2010), “Türkiye’de Büyük Burjuvazinin Örgütlü Yükselişi: Siyasal Ve Yönetsel Süreçlerin Biçimlenmesinde TÜSİAD”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C.2010-1,S.20, ss.43-68.