Türkiye İç Su Amatör Balıkçılığında ‘Amatör Balıkçı Belgesi’

Öz

Bu çalışmada, Türkiye iç sularında amatör balıkçılık faaliyetinde bulunan kişilerin Amatör Balıkçılık Belgesi özelinde bazı sosyo-demografik özellikleri araştırılmıştır. Veriler interaktif ve online anket kullanılarak, Mart 2017- Temmuz 2017 ayları arasında gerçekleştirilmiş ve 2045 gönüllü üzerinde uygulanmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda; amatör balıkçıların %45,3’ün de Amatör Balıkçı Belgesi mevcut iken, % 54,7’sinde bulunmadığı belirlenmiştir.  Amatör Balıkçı Belgesi’ne sahip olma eğiliminin genç yaş gruplarında (14-35), orta ve yaşlı balıkçılara göre daha yaygın olduğu tespit edilmiştir (X²=156.802, p˂0,001). Genel olarak eğitim seviyeleri arttıkça Amatör Balıkçı Belgesine sahip olma oranlarında da bir artış gözlenmiştir (X²=24.382, p˂0,001). Öğrenciler arasında Amatör Balıkçı Belgesi sahip olma oranı % 76,19 iken, bu oran emekliler arasında % 30,90’dır (X² = 80.107, p˂0,001).  Ankete katılan şahısların %71,9’u herhangi bir kurum tarafından hiç denetlenmediğini beyan etmiştir. Denetlenenler ise denetimlerin ağırlıklı olarak Jandarma (%73,56) ve daha sonrasında da Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (%19,23) yetkilileri tarafından gerçekleştirildiğini bildirilmiştir. Sonuç olarak, sürdürülebilir bir balıkçılık yönetimi tesis edilebilmesi için ticari balıkçılıkta olduğu gibi amatör balıkçılıkta da ruhsatlandırmanın zorunlu olması ve avlanan balık miktarlarının düzenli olarak kayıt altına alınması gerekmektedir. Balıkçılık konusunda temel bir eğitim almayan hiç kimseye Amatör Balıkçı Belgesi verilmemelidir.

Anahtar Kelimeler

• Amatör balıkçı belgesi,balıkçılık kontrolü,amatör balıkçılık

Amateur Fishing License in Turkish Inland Amateur Fishery

Öz

In this study, some socio-demographic properties of Turkish inland amateur fishermen were investigated according to having the Amateur Fishing License or not. Data were obtained by using interactive and online surveys between March 2017 and July 2017. The survey was performed by 2045 volunteer anglers. End of the evaluating process, it was found that 45.3% of the amateur anglers who participated in the survey had amateur fishing license, but 54.7% of them did not have. Amateur anglers in young age groups (14-35) had a higher rate of having amateur fishing license compared with the middle and older age groups (X²=156.802, p˂0.001). In general, the rate of having amateur fishing license increase with the increasing of the education level of amateur anglers (X²=24.382, p˂0.001). Having amateur fishing license was high among the students (76.19 %) but it was very low among the retirees (30.90 %) (X² = 80.107, p˂0.001). Amateur anglers who participated in the survey were declared that 71.9 % of them were not audited at all, 73.56 % of them were audited by the gendarmerie and 19.23 % of them were audited by the Ministry of Food, Agriculture and Livestock. Finally, registration should be obligatory for angler like commercial fishermen and the amount of fish cought should be recorded regularlyto institute a sustainabile fisheries management. Amateur Fishing License should not be given anybody if who did not take education about basic fisheries.

Anahtar Kelimeler

• Amateur fishing license,fisheries control,amateur fisheries

Kaynakça

1. Alimentarium, 2017. The history of fishing [cited 2018 Jan 05]. Available from https://www.alimentarium.org/en/knowledge/history-fishing
2. Arlinghaus R, Mehner T. 2003. Socio-economic characterisation of specialised common carp (Cyprinus carpio L.) anglers in Germany and implications for inland fisheries management and eutrophication control. Fishres 61(1): 19-33. doi: 10.1016/S0165-7836(02)00243-6
3. Arlinghaus R, Cooke SJ. 2009. Recreational fisheries: socioeconomic importance conservation issues and management challenges. In: Dickson, B., Hutton, J.,Adams, W.M. (Eds.), Recreational Hunting, Conservation and Rural Livelihoods. Oxford: Science and Practice. Blackwell Publishing. p. 39–58. doi: 10.1002/9781444303179.ch3
4. Ateşşahin T, Aslan E, Özmen MM. 2014. Elazığ İlindeki Amatör Balıkçıların Sosyo-Demografik Özellikleri Üzerine Bir Ön Araştırma, Yun Araş Bül. 1:41-50. doi: 10.17693/yunusae.vi.235404
5. Aydın M, Tunca S, Karadurmuş U, Durgun D. 2013. Rekreasyonel balıkçılığın faydalarının değerlemesi: Ordu örneği. Ege J of Fish and Aquat Sci. 30(4): 147-154. doi: 10.12714/egejfas.2013.30.4.01
6. Aydın M, Karapiçak M, & Balık İ. 2018. Doğu Karadeniz Bölgesi’ndeki Amatör Balıkçılığın Sosyo Ekonomik Analizi. Ecological Life Sciences. 13(1): 1-14. doi: 10.12739/NWSA.2018.13.1.5A0089
7. Barrella W, Ramires M, Rotundo MM, Petrere M, Clauzet M, Giordano F. 2016. Biological and socio-economic aspects of recreational fisheries and their implications for the management of coastal urban areas of south-eastern Brazil. Fisheries Management and Ecology. 23(3-4): 303-314. doi: 10.1111/fme.12173
8. Boucquey N. 2017. ‘That's my livelihood, it's your fun’: The conflicting moral economies of commercial and recreational fishing. J Rural Stud. 54(2017): 138-150. doi: 10.1016/j.jrurstud.2017.06.018

9. BSGM, 2017. Gıda Tatım ve Hayvancılık Bakanlığı, İstatistik ve bilgi Sistemleri daire başkanlığı (BİMER aracılığıyla). [Erişim Tarihi: 07.08.2017 https://www.tarim.gov.tr/BSGM]
10. Cooke SJ, Cowx IG. 2004. The role of recreational fishing in global fish crises. Bioscience 54(9): 857–859. doi:10.1641/00063568(2004)054[0857:TRORFI]2.0.CO;2
11. Dalkıran G, Baki B. 2009. Yalova İlinde Sportif (Amatör) Balıkçılık Yapan Kişilerin Yaş Grupları, Meslek Grupları ve Belgelerini Yenileme (Vize) Oranları Üzerine Bir Araştırma. XV. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu, 01-04 Temmuz 2009, Rize.
12. Dinçer İF, Atsız O, Kahraman CO, Çiftçi İ. 2017. Sportif olta balıkçılığının alternatif turizm kapsamında değerlendirilmesi. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (4): 39-50.
13. Doğan K, Çağıltay F. 2012. İstanbul İlinde (Atatürk ve Galata Köprüsü) Sportif Olta Balıkçılığı Yapanların Sosyo Ekonomik Yapısına Yönelik Bir Araştırma, Türkiye’nin Kıyı Alanları ve Deniz Alanları IX. Ulusal Kongresi Bildiriler Kitabı, 14-17 Kasım, Antakya-Hatay. (1): 545-552.
14. Garlock TM., Lorenzen K. 2017. Marine angler characteristics and attitudes toward stock enhancement in Florida. Fisheries Research, 186(2017): 439-445. doi: 10.1016/j.fishres.2016.08.017
15. Graefe A, Mowen A, Covelli E, Trauntvein N. 2011. Recreation participation and conservation attitudes: differences between mail and online respondents in a mixed-mode survey. Hum Dim of Wild. 16(3): 183-199. doi: 10.1080/10871209.2011.571750
16. Hunt LM, Bannister AE, Drake DAR, Fera SA, Johnson TB. 2017. Do Fish Drive Recreational Fishing License Sales? N Am J Fısh Manage. 37(1): 122-132. doi: 10.1080/02755947.2016.1245224
17. Kuru, H. 2013. İzmir Körfezi Kıyı Şeridinde Yapılan Amatör Balıkçılığın Sosyo-Ekonomik Değerlendirmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans tezi, 45 s.
18. Mete OS, Yüksel F. 2014. Seyhan Baraj Gölü’ndeki Ticari ve Sportif Balıkçılığın Sosyo-Ekonomik Analizi. Bilim ve Gençlik Dergisi. (2): 1. Pawson MG, Glenn H, Padda G. 2008. The definition of marine recreational fishing in Europe. Marine Policy. 32(3): 339-350. doi: 10.1016/j.marpol.2007.07.001
19. Pollock KH, Jones CM, Brown TL. 1994. Angler Survey Methods and their Applications in Fisheries Management. American Fisheries Society, Bethesda, MD.
20. Ryan KL, Trinnie FI, Jones R, Hart AM, Wise BS. 2016. Recreational fisheries data requirements for monitoring catch shares. Fisheries Management and Ecology. 23(3-4): 218-233. doi: 10.1111/fme.12151
21. Taylan B, Sayğı H, Bayhan B, Kaya M. 2017. İzmir İli Kıyı Şeridinde Amatör Balıkçılık. Yun Araş Bül. 17(4): 335-348 doi: 10.17693/yunusae.v17i31121.318341
22. TurkStat 2014. Turkey Statistical Institute. Domestic producer price index, June 2014; [cited 2015Jan03]. Availablefromhttp://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=15956
23. Tunca S, Ünal V, Miran B. 2012. A preliminary study on economic value of recreational fishing in Izmir Inner Bay, Aegean Sea (Turkey), EgeJFAS 29(2): 55-62. doi: 10.12714/egejfas.2012.29.2.01
24. Tunca S, Ünal V, Miran B, Güçlüsoy H, Gordoa A. 2016. Biosocioeconomic analysis of marine recreational fisheries: a comparative case study from the Eastern Mediterranean, Turkey. Fisheries Research, 174 270-279. doi: 10.1016/j.fishres.2015.10.025
25. Ünal V, Acarli D, Gordoa A. (2010). Characteristics of marine recreational fishing in the Çanakkale Strait (Turkey).Medıterr Mar Scı. 11(2): 315-330. doi: 10.12681/mms.79
26. Zengin M. 2013. An Overview of the Status of Recreational Fisheries in Turkey: Samples of Galata Bridge, the Dardanelles, and Lake Abant. Yun Araş Bül. 2013(2):12-14. doi: 10.17693/yunusae.v2013i21905.235423
27. https://www.tarim.gov.tr/BSGM. 13.08.2016 tarih ve 29800 sayılı Resmi Gazete. 4/2 Numaralı Amatör Amaçlı Su Ürünleri Avcılığının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ [Erişim tarihi: 20.11.2017].